เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

โรบอต แก้ไข: es:Fairchild-Republic A-10 Thunderbolt II; ปรับแต่งให้อ่านง่าย
{{กล่องข้อมูล อากาศยาน
|ชื่อ = เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2
|ภาพ = [[ภาพไฟล์:A10Thunderbolt2 990422-F-7910D-517.jpg|เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2|300px]]
|สัญชาติ = {{flagcountry|สหรัฐอเมริกา}}
|บทบาท = [[เครื่องบินโจมตีภาคพื้นดิน]]และ[[การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด|สนับสนุนโดยใกล้ชิด]]
|มูลค่า = 11.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ <ref>[http://www.au.af.mil/au/awc/awcgate/gao/nsiad97134/app_04.htm Operation Desert Storm: Evaluation of the Air Campaign], GAO/NSIAD-97-134 Appendix IV, U.S. General Accounting Office, 12 June 1997.</ref>
}}
'''เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2''' ({{lang-en|''A-10 Thunderbolt II''}}) เอ-10 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 และเริ่มประจำการในกองบิน[[กองทัพอากาศสหรัฐ]]เมื่อวันที่ [[20 มีนาคม]] [[ค.ศ. 1976]]{{citationneeded}}
 
เอ-10 เป็นเจ๊ตโจมตีแบบแรกของสหรัฐฯ ที่สนับสนุนหน่วยภาคพื้นดิน โดยเฉพาะการปราบ[[รถถัง]] ด้วยปืนกลขนาดใหญ่ เอ-10 สามารถบรรทุก[[อาวุธ]]ได้มาก สามารถบินลาดตระเวณได้เป็นเวลานาน มีความคล่องตัวสูงสามารถบินเข้าโจมตีด้วยอัตราเร็วต่ำ มีเกราะป้องกันหัองนักบินเครื่องยนต์และระบบบังคับการบิน<ref name="รายละเอียด เอ-10 ธันเดอร์โบลท์">อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522</ref> เดิมทีชื่อของเอ-10 มาจาก[[พี-47 ธันเดอร์โบลท์]]ที่ใช้ใน[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] มันเป็นเครื่องบินรบที่ให้การสนับสนุนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เอ-10 มีชื่อเล่นว่า"วอร์ธอง" (''Warthog'') หรือเรียกสั้นๆ ว่า"ฮอค" (''Hog'')<ref name="Jenkins_p4">Jenkins 1998, pp. 4, backcover.</ref> ภารกิจรองลงมาคือมันจะทำหน้าที่นำอากาศยานลำอื่นๆ เข้าสู่เป้าหมายบนพื้นดิน เอ-10 ที่ทำหน้าที่ดังกล่าวเป็นหลักจะถูกเรียกว่า'''โอเอ-10'''<ref name="Jenkins">Jenkins 1998.</ref>
 
== การพัฒนา ==
=== ภูมิหลัง ===
การวิจารณ์พบว่ากองทัพอากาศสหรัฐฯ ไม่ได้ใช้การสนับสนุนทางอากาศอย่างฉับไวจริงๆ สมาชิกบางคนเริ่มมองหาอากาศยานจู่โจมดิเศษ<ref name="Boyd">Coram 2004.</ref> ใน[[สงครามเวียดนาม]]อากาศยานโจมตีพื้นดินจำนวนมากถูกยิงตกโดยอาวุธขนาดเล็ก [[ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ]] และปืนต่อต้านอากาศยานระดับต่ำ ส่งผลให้เร่งการพัฒนาอากาศยานให้ดีขึ้นจนสามารถรอดจากการยิงของอาวุธดังกล่าวได้ นอกจากนี้เฮลิคอปเตอร์ในสมัยนั้นอย่าง[[ยูเอช-1 ไอโรควอยส์]]และ[[เอเอช-1 คอบรา]]ซึ่งผู้บัญชาการกองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้กล่าวว่ามันเหมาะกับการสนับสนุนระยะใกล้ แต่มันก็ไม่เหมาะกับการจัดการยานเกราะ ปืนกล และจรวดจึงทำให้มันเป็นเป้าหมายที่บอบบาง [[เอฟ-4 แฟนทอม 2]] ถูกใช้ในการสนับสนุนระยะใกล้แต่ส่วนใหญ่แล้วก็ใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้นเนื่องจากมันมีการร่อนที่รวดเร็วและใช้น้ำมันไม่คุ้ม ด้วยการที่เอฟ-4 ส่วนมากไม่มีปืน แต่มีเอฟ-4อีที่ติดตั้งปืน[[เอ็ม61 วัลแคน]]ขนาด 20 ม.ม.เพื่อจัดการเป้าหมายที่ยาก
 
=== A-X ===
[[ไฟล์:Thunderbolt - Closeup.jpg|thumb|left|200px|เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2518]]
ในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2510 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ร้องขอข้อมูลผู้ทำสัญญาป้องกัน เป้าหมายของพวกเขาคือเพื่อสร้างแบบอากาศยานโจมตีราคาถูกโดยเรียกว่าเอ-เอ็กซ์หรือ"Attack Experimental" เจ้าหน้าที่ที่ดูแลโครงการคือผู้การเอเวอร์รี เคย์<ref name="Boyd"/> ในปีพ.ศ. 2512 รัฐมนตรีของกองทัพอากาศได้ขอปิแอร์ สเปรย์ให้เขียนรายละเอียดเฉพาะสำหรับโครงการเอ-เอ็กซ์ อย่างไรก็ตามการมีส่วนร่วมของเขาถูกเก็บเป็นความลับเพราะว่าก่อนหน้านี้สเปรย์มีส่วเกี่ยวข้องในโครงการของ[[เอฟ-15 อีเกิล]]<ref name="Boyd"/> การหารือของสเปรย์กับนักบิน[[เอ-1 สกายไรเดอร์]]ในเวียดนามและประเมินความมีประสิทธิภาพของเครื่องบินปัจจุบันและพบว่าต้องการการร่อนที่นานขึ้น ความสามารถในระดับความเร็วต่ำ อำนาจการยิงปืนใหญ่อย่างมาก และความคงทนสูง<ref name="Boyd"/>
เอ-10 รุ่นทอลองที่มีสองที่นั่งถูกสร้างโดยดัดแปลงมาจากเอ-10เอ<ref name="NAW_A-10">[http://www.nationalmuseum.af.mil/factsheets/factsheet.asp?id=3206 Republic Night/Adverse Weather A-10], USAF National Museum</ref> รุ่นนี้เรียกว่าเอ็น/เอดับบลิว (Night Adverse Weather) ถูกพัฒนาโดยแฟร์ไชลด์จากการทดลองเอ-10 ใหเกองทัพอากาศสหรัฐฯ พิจารณา มันรวมทั้งที่นั่งที่สองสำหรับผู้ควบคุมอาวุธ แบบอื่นๆ นั้นถูกยกเลิกและมีเพียงแบบสองที่นั่งเท่านั้นที่ยังอยู่ในฐานบินและรอเข้าพิพิธภัณฑ์<ref>[http://www.aircraftresourcecenter.com/AWA1/301-400/walk369_NAW-A-10/walk369.htm Photos an information on N/AW A-10B]</ref> ข้อเสรอของเอ-10 สองที่นั่งสำหรับฝึกไม่ถูกนำเข้าสายผลิต ด้วยการที่เอ-10 นั้นบินง่ายพอจนไม่จำเป็นต้องใช้แบบสำหรับการฝึก
 
=== การพัฒนา ===
เอ-10 ได้รับการพัฒนามากมายตลอดหลายปี เครื่องบินถูกพัฒนาด้วยระบบนำร่องภายในและเซ็นเซอร์เลเซอร์แบบเพฟเพนนี (สำหรับชี้เป้า) เพฟเพนนีเป็นตัวหาเป้าแบบไร้ปฏิกิริยาและไม่สามารถกำหนดเป้าหมายได้เองให้กับระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ ต่อมาระบบความปลอดภัยเมื่อบินต่ำและระบบหาเป้าที่พัฒนาได้นำมาซึ่งอาวุธที่เล็งเป้าด้วยคอมพิวเตอร์ และนักบินอัตโนมัติ และระบบเตือนเมื่อบินใกล้พื้นมากเกินไป เอ-10 มีกล้องมองกลางคืนสำหรับปฏิบัติการในตอนกลางคืน ในปีพ.ศ. 2542 เครื่องบินเริ่มได้รับระบบนำร่องแบบ[[จีพีเอส]]และในพ.ศ. 2548 ก็เริ่มมีการติดตั้งระบบจับเป้าที่พัฒนาด้วยระบบไอเอฟเอฟซีซี ( Integrated Flight & Fire Control Computers)
 
 
 
== การออกแบบ ==
[[ไฟล์:A-10 in flight.jpg|thumb|right|เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2]]
 
เนื่องจากว่าล้อลงจอดด้านหน้าที่ใกล้กับปืนใหญ่หลักของเอ-10 ทำให้ล้อเยื้องไปทางขวาและปืนเยื้องไปทางขวา มันทำให้เอ-10 มีรัศมีการเลี้ยวที่ไม่เหมือนใคร การเลี้ยวขวาบนพื้นจะใช้เนื้อที่น้อยกว่าการเลี้ยวซ้าย
 
=== ความทนทาน ===
[[ไฟล์:Kim campbell damage a10.jpg|thumb|right|เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2 ลำนี้ได้รับความเสียหายอย่างมากจากการยิงในตอนที่มันอยู่เหนือแบกแดแในปฏิบัติการปลดปล่อยอิรักเมื่อต้นปีพ.ศ. 2546 แต่มันก็ยังสามารถบินกลับฐานได้]]
 
การพิสูจน์ล่าสุดถึงความทนทานของเอ-10 นั้นเกิดขึ้นเมื่อร้อยเอกคิม แคมพ์เบลล์แห่งกองทัพอากาศสหรัฐฯ ทำการบินสนับสนุนภาคพื้นดินเหนือ[[แบกแดด]]ในช่วงบุกอิรักเมื่อปีพ.ศ. 2546 เครื่องบินของเธอได้รับความเสียหายจากปืนต่อต้านอากาศยาน การยิงของข้าศึกสร้างความเสียหายให้กับเครื่องยนต์เครื่องหนึ่งและทำให้ระบบไฮดรอลิกหยุดทำงาน บังคับให้ระบบกลไกสำรองทำหน้าที่ควบคุมความเสถียรของเครื่องบินและควบคุมการบิน ถึงกระนั้นแคมพ์เบลล์ก็สามารถบินได้อยู่หนึ่งชั่วโมงและลงจอดอย่างปลอดภัย
 
=== ขุมกำลัง ===
มีเหตุผลมากมายสำหรับตำแหน่งที่ไม่ปกติของเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนรุ่นทีเอฟ34-จีอี-100 ของเอ-10 ในตอนแรกนั้นเอ-10 ถูกคาดว่าจะบินออกจากฐานบินในแนวหน้าซึ่งมักจะเป็นทางวิ่งที่ไม่ได้มาตรฐานซึ่งทำให้มีความเสี่ยงสูงต่อการที่มีสิ่งของเข้าไปทำลายเครื่องยนต์ ตำแหน่งที่สูงของเครื่องยนต์ลดโอกาสการที่ทรายหรือหินเข้าไปในเครื่องยนต์ มันยังทำให้เครื่องยนต์ทำงานตลอดทำให้ใช้เวลาในการซ่อมแซมหรือเติมกระสุนรวดเร็วขึ้น การบำรุงรักษาและการเติมกระสุนง่ายขึ้นด้วยปีกที่ต่ำซึ่งเป็นเพราะไม่มีเครื่องยนต์อยู่บนปีก ตำแหน่งดังกล่าวยังลดสัญญาณอินฟาเรด เพราะตำแหน่งที่สูงเครื่องยนต์จึงทำมุมได้ 90 องศาสร้างความสมดุลกับศูนย์กลางของอากาศพลศาสตร์ของเครื่องบิน เครื่องยนต์ขนาดหนักต้องการยึดที่มากดังนั้นพวกมันจึงมีสลักสี่ตัวยึดเอาไว้กับโครงส้ราง<ref>{{cite book |last=Bell |first=Dana |title=A-10 Warthog in Detail & Scale |location=[[Blue Ridge Summit, Pennsylvania]] |publisher=TAB Books |year=1986 |isbn=0816850305 |page=64}}</ref>
 
ถังเชื้อเพลิงทั้งสี่อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของเครื่องบินเพื่อลดความเป็นไปได้ที่มันจะถูกยิงหรือแยกออกจากเครื่องยนต์ ถังถูกป้องกันโดยเครื่องมือมากมาย ถังแยกออกจากลำตัวเครื่องบิน ดังนั้นกระสุนจะต้องเจาะทะลุผิวก่อนที่จะเข้าถึงถัง ระบบเติมเชื้อเพลิงถูกกำจัดหลังจากไม่มีเชื้อเพลิงส่วนใดที่ไม่ได้รับการปกป้อง ส่วนประกอบของระบบเชื้อเพลิงถังหมดอยู่ในถังดังนั้นหากน้ำมันรั่วมันก็จะไม่ไปไหน หากถังได้รับความเสียหายระบบวาล์วก็จะทำให้มั่นใจว่าเชื้อเพลิงจะไม่ไหลเข้าไปในส่วนบอบบาง ที่สำคัญไปกว่านั้นจะมีตาข่ายโฟมพิเศษอยู่ถังด้านในและด้านนอกของถังเพื่อกันเศษซากหล่นหากได้รับความเสียหาย ส่วนเครื่องยนต์ที่อาจติดไฟได้นั้นถูกป้องกันโดยระบบเชื้อเพลิงและส่วนที่เหลือก็จะติดตั้งด้วยอุปกรณ์ดับไฟและกันไฟ
 
=== ระบบอาวุธ ===
[[ไฟล์:A10Shark.jpg|thumb|right|ปืนจีเอยู-8 อเวนเจอร์ของเอ-10]]
 
อาวุธอีกอย่างของมันก็คือขีปนาวุธอากาศสู่พื้นแบบ[[เอจีเอ็ม-65 มาเวอร์ริก]]ด้วยแบบที่แตกต่างกันไปทั้งนำวิถีด้วยโทรทัศน์หรืออินฟราเรด มาเวอร์ริกสามารถเข้าปะทะเป้าหมายได้ในระยะที่ไกลกว่าปืนใหญ่ได้มากทำเครื่องบินอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัยจากระบบต่อต้านอากาศยานสมัยใหม่ ใน[[สงครามอ่าว|พายุทะเลทราย]]กล้องอินฟราเรดของมาเวอร์ริกถูกใช้ในภารกิจกลางคืน อาวุธอื่นๆ ก็รวมทั้งคลัสเตอร์บอมบ์และจรวด[[ไฮดรา 70|ไฮดรา]] แม้ว่าเอ-10 จะบรรทุก[[ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์]] พวกมันก็ใช้งานในแบบที่ไม่ปกติ ในระดับความสูงต่ำและความเร็วปกติของเอ-10 ระเบิดแบบธรรมดาก็มีความแม่นยำเพียงพอแล้ว ในสถานการณ์ใดๆ ก็ตามอาวุธนำวิถีจะเพิ่มข้อได้เปรียบเพียงเล็กน้อย ด้วยการที่บางครั้งก็แทบไม่มีเวลาสำหรับการหาวิถี เอ-10 มักบินพร้อมกับกระเปาะอีซีเอ็มรุ่นเอแอลคิว-131 ที่อยู่ใต้บินข้างใดข้างหนึ่งและ[[ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ]]แบบ[[เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์]]สองลูกที่ใต้ปีกอีกข้างหนึ่งสำหรับป้องกันตัวเอง
 
=== การพัฒนาให้ทันสมัยขึ้น ===
 
โครงการปรับแต่งของเอ-10 มีมูลค่า 420 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งเอ-10 จำนวน 356 ลำจะได้รับคอมพิวเตอร์การบินแบบใหม่ ฝาครอบแบบใหม่ จอสีแสดงผลขนาด 5.5 นิ้วแบบใหม่พร้อมแผนที่เคลื่อนที่<ref>[http://www.gao.gov/cgi-bin/getrpt?GAO-07-415 GAO-07-415 Tactical Aircraft, DOD Needs a Joint and Integrated Investment Strategy], US Government Accountability Office, April 2007. [http://www.gao.gov/htext/d07415.html text version]</ref>
ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ.ทางสำนักงานบัญชีของรัฐบาลได้ประมาณค่าใช้จ่ายในการพัฒนา บำรุงรักษา และแผนในการยืดอายุการใช้งานของเอ-10 สูงขึ้นถึง 4.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ <ref name="DID_A-10C"/>
 
== ประวัติการใช้งาน ==
 
หน่วยแรกที่ได้รับเอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2 คือฝูงบินที่ 355 ที่ประจำการอยู่ที่ฐานทัพอากาศเดวิส-มอนแธนในแอริโซนาเมื่อเดือนมีนาคมพ.ศ. 2519 หน่วยแรกที่ใช้มันเข้าทำการต่อสู้คือฝูงบินที่ 354 ที่ฐานทัพอากาศไมเทิล บีชในเซาท์แคลิฟอร์เนียเมื่อพ.ศ. 2521
เอ-10 ถูกกำหนดให้อยู่ในประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ จนกระทั่งปี 2571 และอาจต่อจากนั้น<ref>[http://www.flightglobal.com/articles/2007/08/29/216249/us-air-force-may-extend-fairchild-a-10-beyond-2028.html "กองทัพอากาศสหรัฐฯ อาจยืดอายุการใช้งานเอ-10 ของแฟร์ไชลด์นานถึงปีพ.ศ. 2571"], Flight International, 29 สิงหาคม 2550</ref> เมื่อมันอาจถูกแทนที่โดย[[เอฟ-35 ไลท์นิ่ง 1]]<ref name="fighter_force"/> เอ-10 ทั้งกองบินในปัจจุบันยังคงอยู่ภายใต้การพัฒนา เอ-10 อาจอยู่ในกระจำการนานขึ้นเนื่องมาจากมันมีราคาถูกและความสามารถที่ไม่เหมือนใคร อย่างปืนใหญ่ของมัน ความทนทาน และความสามารถในการบินเป็นเวลานาน
 
== แบบต่างๆ ==
;วายเอ-10เอ : รุ่นต้นแบบสองลำแรก
;เอ-10เอ : แบบที่นั่งเดียวสำหรับการสนับสนุนทางอากาศและโจมตีภาคพื้นดิน
 
 
== รายละเอียด เอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2 ==
[[ภาพไฟล์:FAIRCHILD REPUBLIC A-10A THUNDERBOLT II.png|300px|right]]
[[ภาพไฟล์:GAU-8A Avenger Gatling gun.jpg|ปืนใหญ่อากาศ จีเอยู่-8/เอ ขนาด 30 มม.ที่บริเวณส่วนหัว|thumb|200px|right]]
* '''ผู้สร้าง''':บริษัทแฟร์ไชลด์ รีพับลิก (สหรัฐอเมริกา)
* '''ประเภท''':เจ๊ตโจมตีสนับสนุนหน่วยทหารภาคพื้นดิน
* '''เครื่องยนต์''':เทอร์โบแฟน เยเนอรัล อีเล็คตริค ทีเอฟ-34 ยีอี-100 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,112 กิโลกรัม 2 เครื่อง
* '''กางปีก''':17.53 เมตร
* '''ยาว''':16.25 เมตร
* '''สูง''':4.47 เมตร
* '''พื้นที่ปีก''':47.01 ตารางเมตร
* '''น้ำหนักเปล่า''': 9,176 กิโลกรัม
* '''น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด''': 21,148 กิโลกรัม
* '''อัตราเร็วขั้นสูง''': ไม่เกิน 834 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* '''อัตราเร็วในการรบ''' 721 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร และ 697 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
* '''อัตราเร็วเดินทาง''' 555 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* '''อัตราไต่สูงสุด''' 1,826 เมตร/นาที
* '''รัศมีทำการรบ''': 463 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกลูกระเบิดหนัก 4,327 กิโลกรัม
* '''พิสัยบินไกลสุด''': 4,647 กิโลเมตร
* '''อาวุธ''':[[ปืน]]ใหญ่อากาศ เยเนลรัล อีเล็กตริค [[จีเอยู-8 อเวนเจอร์]] ขนาด 30 มม ชนิดลำกล้องหมุนได้ 7 ลำกล้อง อัตรายิงเร็ว 4,200 นัด/นาที 1 กระบอก ที่ใต้ลำตัวส่วนหัว พร้อมกระสุน 1,350 นัด
** สามารถติดตั้งอาวุธใต้ลำตัว 3 ตำแหน่งและ ใต้ปีกข้างละ 4 ตำแหน่ง รวม 11 ตำแหน่ง
** รวมคิดเป็นน้ำหนักกว่า 7,257 กิโลกร้ม
<ref name="รายละเอียด เอ-10 ธันเดอร์โบลท์"/>
 
{{Commons|A-10 Thunderbolt II}}
{{reflist|2}}
 
 
 
[[หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี|อ]]
[[en:A-10 Thunderbolt II]]
[[eo:A-10]]
[[es:Fairchild -Republic A-10 Thunderbolt II]]
[[fa:ای-۱۰ تاندربولت ۲]]
[[fi:A-10 Thunderbolt II]]
113,207

การแก้ไข