เปิดเมนูหลัก

ความเป็นมาแก้ไข

ขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งนั้นมามีแต่โบราณ ขุนนางทั้งสามรับผิดชอบกันคนละฝ่าย ถือเป็นที่ปรึกษาที่รับใช้ใกล้ชิดเบื้องยุคลบาท แต่อำนาจหน้าที่มักทับซ้อนกัน ภายหลังมีการนำตำแหน่งไปขายเพื่อเพิ่มเงินในท้องพระคลัง ดังนั้น ใน ค.ศ. 208 เฉา เชา (曹操) จึงยุบซันกงทิ้งเสีย แล้วตั้งตำแหน่งเฉิงเซี่ยง (丞相; "อำมาตย์ผู้ช่วย") หรืออัครมหาเสนาบดี ขึ้นแทน เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่งซันกง

องค์ประกอบแก้ไข

ในแต่ละสมัย ซันกงหมายถึงตำแหน่งแตกต่างกันไป ดังนี้

ราชวงศ์โจวแก้ไข

สมัยราชวงศ์โจว (周朝) ซันกง ได้แก่

ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแก้ไข

สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) ซันกง ได้แก่[1]

ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกแก้ไข

สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢朝) ซันกง ได้แก่

  • ซือหม่า (司馬; "ผู้ดูแลอาชา") คือ เจ้ากรมกลาโหม
  • ซือถู (司徒; "ผู้ดูแลศิษย์") คือ เจ้ากรมการศึกษา
  • ซือคง (司空; "ผู้ดูแลสุญตา") คือ เจ้ากรมโยธา

เนื่องจากตำแหน่งทั้งสามมีคำว่า "ซือ" (司; "ผู้ดูแล") ในสมัยนี้จึงมักเรียก "ซันซือ" (三司) มากกว่า "ซันกง"[2]

ชั้นยศแก้ไข

ราชวงศ์ฮั่นแบ่งขุนนางออกเป็น 20 ขั้น (ลดเหลือ 16 ขั้นตั้งแต่หลัง 32 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ละขั้นได้รับศักดินา (石) ต่างกันไป ข้าราชการในกลุ่มซันกงถือศักดินาสูงสุด คือ 10,000 ไร่[3]

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. Wang, p. 150.
  2. "Official Titles of the Han dynasty: A Tentative List Compiled for The Han Dynasty History Project" (PDF). University of Washington. p. 31. สืบค้นเมื่อ March 21, 2013.
  3. Wang, 137.

บรรณานุกรมแก้ไข