การ์ปัชโช (อิตาลี: carpaccio) คืออาหารที่ทำจากเนื้อสัตว์หรือเนื้อปลา[1] (เช่น เนื้อวัว เนื้อลูกวัว เนื้อกวาง แซลมอน หรือทูน่า) แล่เป็นแผ่นบาง ๆ แล้วเสิร์ฟทั้งที่ยังดิบ (มักเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย) ได้รับการคิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1950 โดยจูเซปเป ชีปรีอานี จากแฮรีส์บาร์ในเวนิสและเป็นที่นิยมในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20[2] ในครั้งนั้นใช้เนื้อวัวเสิร์ฟพร้อมเลมอน น้ำมันมะกอก และเห็ดทรัฟเฟิลขาวหรือเนยแข็งปาร์มีจาโนเรจจาโน ต่อมาศัพท์นี้ได้ขยายขอบเขตรวมถึงอาหารที่ทำจากเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ดิบชนิดอื่น ๆ และเสิร์ฟพร้อมเลมอนหรือน้ำส้มสายชู น้ำมันมะกอก เกลือ และพริกไทยป่น

การ์ปัชโช
Carpaccio with cheese in Warsaw.jpg
จานอาหารเรียกน้ำย่อย
แหล่งกำเนิดอิตาลี
ส่วนผสมหลักเนื้อสัตว์หรือเนื้อปลาดิบ (เนื้อวัว, เนื้อลูกวัว, เนื้อม้า, เนื้อกวาง, แซลมอน หรือทูน่า), น้ำเลมอนหรือน้ำส้มสายชู, น้ำมันมะกอก, เนยแข็งปาร์มีจาโนเรจจาโน, เกลือ, พริกไทยป่น

อ้างอิงแก้ไข

  1. "carpaccio". Oxford Dictionaries. Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 10 October 2017.
  2. Morriss, Jan (2014). Ciao, Carpaccio!. Liveright Publishing Corporation. p. 16. ISBN 978-0-87140-799-3.