เปิดเมนูหลัก
47 หมีใหญ่
47 หมีใหญ่ is located in 100x100
47 หมีใหญ่

The red dot shows the location of 47 Ursae Majoris in Ursa Major.
ข้อมูลสังเกตการณ์
จุดเริ่มยุค J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว Ursa Major
ไรต์แอสเซนชัน 10h 59m 27.97s[1]
เดคลิเนชัน +40° 25′ 48.9″[1]
ความส่องสว่างปรากฏ (V)+5.03
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัมG1V
ดัชนีสี U-B0.13
ดัชนีสี B-V0.61
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv)+12.6 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ) RA: –317.01 ± 0.22[1] mas/yr
Dec.: 54.64 ± 0.20[1] mas/yr
พารัลแลกซ์ (π)71.11 ± 0.25[1] mas
ระยะทาง45.9 ± 0.2 ly
(14.06 ± 0.05 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV)4.41[2]
รายละเอียด
มวล1.08[3] M
รัศมี1.172 ± 0.111 [4] R
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g)4.377[3]
ความส่องสว่าง1.48[note 1] L
อุณหภูมิ5887 ± 3.8 [5] K
ค่าความเป็นโลหะ110% solar[3]
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i)2.80[3] km/s
อายุ6.03 × 109[6] ปี
ชื่ออื่น
Chalawan, BD+41°2147, FK5 1282, GC 15087, GCTP 2556.00, Gliese 407, HD 95128, HIP 53721, HR 4277, LTT 12934, SAO 43557
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBADdata
ARICNSdata
สารานุกรม
ดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ
data

47 หมีใหญ่ (อังกฤษ: 47 Ursae Majoris ย่อเป็น 47 UMa) หรือชื่อว่าชาละวัน เป็นดาวแคระเหลืองอยู่ห่างจากโลกประมาณ 46 ปีแสงในกลุ่มดาวหมีใหญ่ ในปี 2554 เชื่อว่าดาวเคราะห์นอกระบบสามดวง (ชื่อ 47 หมีใหญ่ บี ซีและดี ซึ่งสองดวงแรกได้ชื่อว่าตะเภาทองและตะเภาแก้ว) โคจรรอบดาวฤกษ์นี้

47 หมีใหญ่ตั้งอยู่ค่อนข้างใกล้กับระบบสุริยะ จากข้อมูลของการวัดวิชาการวัดตำแหน่งดาวโดยดาวเทียมวัดตำแหน่งดาวฮิปพาร์คอส ดาวนี้มีพารัลแลกซ์ 71.11 มิลลิอาร์กวินาที สอดคล้องกับระยะทาง 45.913 ปีแสง ดาวนี้มีความส่องสว่างปรากฏ +5.03 ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและมีความส่องสว่างสัมบูรณ์ +4.29 หมายความว่า ความสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 60% ดาวนี้เป็นแฝดดวงอาทิตย์ (solar analog) ด้วยชนิดสเปกตรัม G1V มีมวลพอ ๆ กับดวงอาทิตย์แต่ร้อนกว่าประมาณ 5,882 K[3] และเป็นโลหะมากกว่าเล็กน้อย คือ ประมาณ 110% ของความอุดมเหล็กของดวงอาทิตย์

เช่นเดียวกับดวงอาทิตย์ 47 หมีใหญ่อยู่บนลำดับหลัก โดยเปลี่ยนไฮโดรเจนเป็นฮีเลียมโดยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน โดยอาศัยกัมมันตภาพโครโมสเฟียร์ ดาวฤกษ์นี้อาจมีอายุประมาณ 6,000 ล้านปี แม้แบบจำลองวิวัฒนาการแนะว่าอายุอาจสูงถึงประมาณ 8,700 ล้านปี[6] การศึกษาอื่นประมาณอายุดาวนี้ไว้ระหว่าง 4,400 ถึง 7,000 ล้านปี[7]

ชื่อแก้ไข

เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล ได้ประกาศชื่อสามัญให้กับดาว 47 Ursae majoris ใหม่ว่า "ดาวชาละวัน" (Chalawan) อันเป็นชื่อสามัญของดาวฤกษ์เป็นภาษาไทยครั้งแรก[8] ส่วนดาวเคราะห์ในระบบของดาว 47 หมีใหญ่ อีก 2 ดวง คือดาว 47 Ursae majoris b (ดาว 47 หมีใหญ่ b) และดาว 47 Ursae majoris c (ดาว 47 หมีใหญ่ c) ได้ชื่อสามัญว่า "ดาวตะเภาทอง" (Taphao Thong) และ "ดาวตะเภาแก้ว" (Taphao Kaew) ตามลำดับ โดยชื่อทั้ง 3 เสนอโดยสมาคมดาราศาสตร์ไทย[9]

หมายเหตุแก้ไข

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ bolometric_luminosity

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 F. van Leeuwen (2007). "HIP 53721". Hipparcos, the New Reduction. สืบค้นเมื่อ 2009-12-08.
  2. Elgarøy, Øystein; Engvold, Oddbjørn; และคณะ (March 1999), "The Wilson-Bappu effect of the MgII K line - dependence on stellar temperature, activity and metallicity", Astronomy and Astrophysics, 343: 222–228, Bibcode:1999A&A...343..222E
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "Stars Table". Catalog of Nearby Exoplanets. Archived from the original on 17 October 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-10-04.
  4. G. T. van Belle; K. von Braun (2009). "Directly Determined Linear Radii and Effective Temperatures of Exoplanet Host Stars". Astrophysical Journal. 694 (2): 1085–1098. arXiv:0901.1206. Bibcode:2009ApJ...694.1085V. doi:10.1088/0004-637X/694/2/1085.
  5. V. V. Kovtyukh; Soubiran, C.; และคณะ (2003). "High precision effective temperatures for 181 F-K dwarfs from line-depth ratios". Astronomy and Astrophysics. 411 (3): 559–564. arXiv:astro-ph/0308429. Bibcode:2003A&A...411..559K. doi:10.1051/0004-6361:20031378.
  6. 6.0 6.1 C. Saffe; Gómez, M.; และคณะ (2005). "On the Ages of Exoplanet Host Stars". Astronomy and Astrophysics. 443 (2): 609–626. arXiv:astro-ph/0510092. Bibcode:2005A&A...443..609S. doi:10.1051/0004-6361:20053452.
  7. E. E. Mamajek; L. A. Hillenbrand (2008). "Improved Age Estimation for Solar-Type Dwarfs Using Activity-Rotation Diagnostics". Astrophysical Journal. 687 (2): 1264–1293. arXiv:0807.1686. Bibcode:2008ApJ...687.1264M. doi:10.1086/591785.
  8. "The approved names of 14 stars and 31 exoplanets"The International Astronomical Union (IAU)
  9. "ชนะแล้ว "ชาละวัน" ชื่อดาวไทยสากลชื่อแรกบนฟากฟ้า" ข่าวดาราศาสตร์ 15 ธ.ค. 2558 รายงานโดย: วิมุติ วสะหลาย สมาคมดาราศาสตร์ไทย

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

  • "กว่าจะมาเป็นดาวชาละวัน"หนังสือที่ระลึกเนื่องในโอกาสที่ชื่อ "ชาละวัน" ได้ขึ้นไปประดับฟ้าสากล เผยเบื้องหน้าเบื้องหลัง และรายละเอียดเกี่ยวกับดาวชาละวัน โดย สมาคมดาราศาสตร์ไทย[ลิงก์เสีย]