เปิดเมนูหลัก

แฟชั่นไอส์แลนด์ (อังกฤษ: Fashion Island) และเดอะพรอมานาด (อังกฤษ: The Promenade) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่ในประเทศไทย บริหารงานโดยบริษัท สยามรีเทล ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด

แฟชั่นไอส์แลนด์
Logo fashion.png
&
Logothepromenade.png


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง 587,589, 589/7-9 ถนนรามอินทรา แขวงคันนายาว เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร
สถานะ เปิดให้บริการ
เปิดบริการ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2538 (แฟชั่นไอส์แลนด์)
9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 (เดอะพรอมานาด)
การใช้งาน
พื้นที่ 350,000 ตารางเมตร (แฟชั่นไอซ์แลนด์)

119,100 ตารางเมตร (เดอะพรอมานาด)

จำนวนชั้น 4 (แฟชั่นไอส์แลนด์)
5 (เดอะพรอมเมนาด)
2 (บิ๊กซี แฟชั่นไอส์แลนด์)
บริหารโดย บริษัท สยามรีเทล ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด
เว็บไซต์ www.fashionisland.co.th

เนื้อหา

การจัดสรรพื้นที่แก้ไข

แฟชั่นไอส์แลนด์ และเดอะพรอมานาด มีพื้นที่สำคัญดังนี้

แฟชั่นไอส์แลนด์แก้ไข

  • ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน และร้านค้าในกลุ่มเซ็นทรัล
    • ท็อปส์ มาร์เก็ต
    • บีทูเอส
    • ซูเปอร์สปอร์ต
    • เพาเวอร์บาย
    • ออฟฟิศเมท
  • บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ (มีนบุรี)
  • โฮมโปร สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ (อาคาร บี) (ย้ายมาจากอาคารศูนย์การค้าเดิม)
    • เดอะเพาเวอร์ บาย โฮมโปร
    • ไบค์ เอ็กซ์เพรส
  • ศูนย์อาหาร
  • สวนสนุก ฮาร์เบอร์แลนด์ 
  • สปอร์ตเวิลด์
  • เดอะริงก์ ไอซ์ สเก็ต
  • โรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ จำนวน 7 โรงภาพยนตร์
  • ไอส์แลนด์ ฮอลล์

เดอะพรอมานาดแก้ไข

  • กูร์เมต์ มาร์เก็ต
  • พรอม การ์เดน
  • พรอม มาร์เก็ต
  • สถานออกกำลังกายฟิตเนส เฟิร์สท์
  • คิดส์ซูนา
  • โรงภาพยนตร์พรอมานาด ซีนีเพล็กซ์ จำนวน 8 โรงภาพยนตร์ ในจำนวนนี้มีโรงภาพยนตร์โฟร์ดีเอ็กซ์ 1 โรง

การคมนาคมแก้ไข

รถลอยฟ้าแก้ไข

รถลอยฟ้า
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้งแฟชั่นไอส์แลนด์
ประเภทโมโนเรลแบบแขวน
จำนวนสาย1
จำนวนสถานี4
การให้บริการ
ยุติดำเนินงาน23 มิถุนายน พ.ศ. 2545[1]
เจ้าของบริษัท เมจิคเวิลด์ จำกัด[2]
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง1.4 กิโลเมตร (0.9 ไมล์)

รถลอยฟ้าในสวนสนุกแฟชั่นไอส์แลนด์[2] หรือ รถไฟลอยฟ้า คือโมโนเรลแบบแขวนซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องเล่นภายในสวนสนุกภายในแฟชั่นไอส์แลนด์ซึ่งเคยเปิดให้บริการในอดีต[1][2][3] ซึ่งดูแลโดยบริษัท เมจิคเวิลด์ จำกัด[2] ความยาว 1.4 กิโลเมตร และมี 4 สถานี[4] โดยขบวนรถจะเคลื่อนตัวไปตามรางที่คดเคี้ยวสำหรับนั่งชมภายในศูนย์การค้า ทั้งขบวนมีทั้งหมด 5 ตู้ แต่ละตู้สามารถบรรจุผู้โดยสารได้ 4 คน[1]

กระทั่งวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ได้เกิดเหตุไฟไหม้เครื่องเล่นดังกล่าว[3] ตัวรถลอยฟ้าไม่มีระบบตัดไฟและภายในห้องโดยสารไม่ได้บุฉนวนกันไฟ[4] ทำให้มีผู้โดยสารซึ่งเป็นนักเรียนหญิงสองคนถูกไฟคลอกเสียชีวิต[1][2][3] และมีผู้บาดเจ็บสองคนเป็นเพศชายและหญิงอย่างละหนึ่งคนเพราะกระโดดมาจากรถลอยฟ้าด้วยอารามตกใจ[1]

หลังเกิดเหตุ หน่วยงานจากรัฐบาลได้เข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ แล้วสรุปได้ว่ารถลอยฟ้าไม่มีความปลอดภัย โครงสร้างทำจากวัสดุติดไฟง่ายทั้งหมด หากจะขออนุญาตเปิดทำการต่อต้องแก้ปัญหาอีกหลายจุด ทางแฟชั่นไอส์แลนด์จึงยุติการบริการรถลอยฟ้าทันที[1]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 "รวมที่สุด! ฝันร้ายเที่ยวสวนสนุก ที่จบลงแสนเศร้า". ไทยรัฐออนไลน์. 12 มกราคม 2559. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "ไฟไหม้รถลอยฟ้าในสวนสนุกแฟชั่นไอส์แลนด์ คลอกเด็กเสียชีวิต 2 ศพ". สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.). 28 พฤษภาคม 2557. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560.
  3. 3.0 3.1 3.2 "โศกนาฏกรรมเด็ก ต้องป้องกัน มิใช่(รอ)ล้อมคอก!". ผู้จัดการออนไลน์. 14 มกราคม 2551. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560.
  4. 4.0 4.1 The Monorail Society (2002-06-26). "Bangkok amusement monorail fire". Archived from the original on 2008-11-18. สืบค้นเมื่อ 2008-10-12.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข