แฟชั่นไอส์แลนด์

แฟชั่นไอส์แลนด์ (อังกฤษ: Fashion Island) และ เดอะพรอมานาด (อังกฤษ: The Promenade) เป็นโครงการพัฒนาศูนย์การค้าขนาดใหญ่ริมถนนรามอินทรากิโลเมตรที่ 10 ในพื้นที่เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร บริหารงานโดยบริษัท สยาม รีเทล ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด

แฟชั่นไอส์แลนด์
Logo fashion.png
&
Logothepromenade.png
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง587,589, 589/7-9 ถนนรามอินทรา แขวงคันนายาว เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร
สถานะเปิดให้บริการ
เปิดให้บริการ15 มิถุนายน พ.ศ. 2538 (แฟชั่นไอส์แลนด์)
9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 (เดอะพรอมานาด)
เวลาทำการ10.00 - 21.00 น.(แฟชั่นไอส์แลนด์)
10.00 - 22.00 น. (บิ๊กซี, เดอะพรอมานาด)
ข้อมูลการใช้งาน
พื้นที่350,000 ตารางเมตร (แฟชั่นไอซ์แลนด์) 119,100 ตารางเมตร (เดอะพรอมานาด)
จำนวนชั้น2 (บิ๊กซี แฟชั่นไอส์แลนด์)
4 (แฟชั่นไอส์แลนด์)
5 (เดอะพรอมเมนาด)
ที่ดินและการบริหาร
ผู้บริหารหลักบริษัท สยาม รีเทล ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด
เว็บไซต์
www.fashionisland.co.th

การจัดสรรพื้นที่แก้ไข

 
แฟชั่นไอส์แลนด์
 
เดอะพรอมานาด

แฟชั่นไอส์แลนด์ ออกแบบอาคารในท้องเรื่อง "สถานีกลาง" (Grand Station) โดยแบ่งพื้นที่ภายในออกเป็นสถานีต่าง ๆ และเดอะพรอมานาด ออกแบบอาคารในท้องเรื่อง "หมู่บ้านอังกฤษ" (English Village) เน้นสถาปัตยกรรมแบบอังกฤษร่วมสมัย โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้

แฟชั่นไอส์แลนด์แก้ไข

  • ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ และร้านค้าในกลุ่มเซ็นทรัล
    • ท็อปส์ มาร์เก็ต
    • บีทูเอส
    • ซูเปอร์สปอร์ต
    • เพาเวอร์บาย
    • ออฟฟิศเมท
  • บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์
  • โฮมโปร สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ (อาคาร บี) (ย้ายมาจากอาคารศูนย์การค้าเดิม)
    • เดอะเพาเวอร์ บาย โฮมโปร
    • ไบค์ เอ็กซ์เพรส
  • สปอร์ตเวิลด์
  • ศูนย์อาหาร
  • สวนสนุก ฮาร์เบอร์แลนด์
  • เดอะริงก์ ไอซ์ สเก็ต
  • โรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ จำนวน 7 โรงภาพยนตร์
  • ไอส์แลนด์ ฮอลล์

เดอะพรอมานาดแก้ไข

  • กูร์เมต์ มาร์เก็ต
  • พรอม การ์เดน
  • พรอม มาร์เก็ต
  • สถานออกกำลังกายฟิตเนส เฟิร์สท์
  • คิดส์ซูนา
  • โรงภาพยนตร์พรอมานาด ซีนีเพล็กซ์ ในเครือเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป จำนวน 8 โรงภาพยนตร์ ในจำนวนนี้มีโรงภาพยนตร์โฟร์ดีเอ็กซ์ 1 โรง

พื้นที่จัดสรรในอดีตแก้ไข

  • ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ (เดิมตั้งอยู่ฝั่งขวาของอาคาร ปิดกิจการเมื่อ พ.ศ. 2544 เพื่อปรับปรุงเป็นบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ ปัจจุบันมีแผนย้ายกลับมาเปิดที่ฝั่งซ้ายของอาคารในพื้นที่เดิมของโรบินสัน)
  • ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ (ปรับปรุงเป็นห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล และย้ายไปยัง โรบินสัน สาขาเซ็นทรัลพลาซา รามอินทรา)

การคมนาคมแก้ไข

รถลอยฟ้าแก้ไข

รถลอยฟ้า
ข้อมูลทั่วไป
เจ้าของบริษัท เมจิคเวิลด์ จำกัด[1]
ที่ตั้งแฟชั่นไอส์แลนด์
ประเภทโมโนเรลแบบแขวน
จำนวนสาย1
จำนวนสถานี4
การให้บริการ
เลิกให้บริการ23 มิถุนายน พ.ศ. 2545[2]
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง1.4 km (0.9 mi)

รถลอยฟ้าในสวนสนุกแฟชั่นไอส์แลนด์[1] หรือ รถไฟลอยฟ้า คือโมโนเรลแบบแขวนซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องเล่นภายในสวนสนุกภายในแฟชั่นไอส์แลนด์ซึ่งเคยเปิดให้บริการในอดีต[2][1][3] ซึ่งดูแลโดยบริษัท เมจิคเวิลด์ จำกัด[1] ความยาว 1.4 กิโลเมตร และมี 4 สถานี[4] โดยขบวนรถจะเคลื่อนตัวไปตามรางที่คดเคี้ยวสำหรับนั่งชมภายในศูนย์การค้า ทั้งขบวนมีทั้งหมด 5 ตู้ แต่ละตู้สามารถบรรจุผู้โดยสารได้ 4 คน[2]

กระทั่งวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ได้เกิดเหตุไฟไหม้เครื่องเล่นดังกล่าว[3] ตัวรถลอยฟ้าไม่มีระบบตัดไฟและภายในห้องโดยสารไม่ได้บุฉนวนกันไฟ[4] ทำให้มีผู้โดยสารซึ่งเป็นนักเรียนหญิงสองคนถูกไฟคลอกเสียชีวิต[2][1][3] และมีผู้บาดเจ็บสองคนเป็นเพศชายและหญิงอย่างละหนึ่งคนเพราะกระโดดมาจากรถลอยฟ้าด้วยอารามตกใจ[2]

หลังเกิดเหตุ หน่วยงานจากรัฐบาลได้เข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ แล้วสรุปได้ว่ารถลอยฟ้าไม่มีความปลอดภัย โครงสร้างทำจากวัสดุติดไฟง่ายทั้งหมด หากจะขออนุญาตเปิดทำการต่อต้องแก้ปัญหาอีกหลายจุด ทางแฟชั่นไอส์แลนด์จึงยุติการบริการรถลอยฟ้าทันที[2]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "ไฟไหม้รถลอยฟ้าในสวนสนุกแฟชั่นไอส์แลนด์ คลอกเด็กเสียชีวิต 2 ศพ". สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.). 28 พฤษภาคม 2557. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 "รวมที่สุด! ฝันร้ายเที่ยวสวนสนุก ที่จบลงแสนเศร้า". ไทยรัฐออนไลน์. 12 มกราคม 2559. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  3. 3.0 3.1 3.2 "โศกนาฏกรรมเด็ก ต้องป้องกัน มิใช่(รอ)ล้อมคอก!". ผู้จัดการออนไลน์. 14 มกราคม 2551. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  4. 4.0 4.1 The Monorail Society (2002-06-26). "Bangkok amusement monorail fire". Archived from the original on 2008-11-18. สืบค้นเมื่อ 2008-10-12. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข