เอียวฮอง (หยาง เฟิ่ง)

(เปลี่ยนทางจาก เอียวฮอง (ราชวงศ์ฮั่น))

เอียวฮอง (เสียชีวิต ค.ศ. 197) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง เฟิ่ง (จีน: 楊奉; พินอิน: Yáng Fèng) เป็นขุนพลในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน

เอียวฮอง (หยาง เฟิ่ง)
楊奉
ขุนพลทหารม้าและรถศึก
(車騎將軍)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 196
กษัตริย์พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลผู้ฟื้นคืนความชอบธรรม
(興義將軍)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 195 (195) – ค.ศ. 196 (196)
กษัตริย์พระเจ้าเหี้ยนเต้
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดไม่ปรากฏ
เสียชีวิตค.ศ. 197
อาชีพขุนพล

ประวัติ แก้

เอียวฮองเป็นผู้นำของกลุ่มโจรคลื่นสีขาว ต่อมากลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิฉุย[1] ในปี ค.ศ. 192 ลิฉุย กุยกี และอดีตผู้ติดตามของขุนศึกตั๋งโต๊ะรวมกำลังกันโจมตีเตียงฮัน (ฉางอัน) เมืองหลวงของราชวงศ์ฮั่น และเข้าการควบคุบราชสำนักและ พระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิหุ่นเชิด

ในปี ค.ศ. 195 เมื่อความขัดแย้งภายในระหว่างลิฉุยและกุยกีประทุขึ้น ลิฉุยได้จับตัวพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นองค์ประกัน ฝ่ายกุยกีได้จับขุนนางของพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่ซึ่งกันและกัน เวลานั้นเอียวฮองและซองโก (宋果 ซ่ง กั่ว) ผู้ใต้บังคับบัญชาอีกคนของลิฉุย วางแผนที่จะลอบสังหารลิฉุยผู้นำของพวกตนแต่ไม่สำเร็จ และจำต้องหนีออกจากเตียงฮัน อีกสามเดือนต่อมา เตียวเจจัดการเกลี้ยกล่อม ลิฉุยและกุยกีให้สงบศึกกัน และเชิญเสด็จพระเจ้าเหี้ยนเต้กลับไปยังลกเอี๋ยง (ลั่วหยัง) ที่เป็นเมืองหลวงเก่า

เอียวฮองได้รับแต่งตั้งให้เป็นขุนพลผู้ฟื้นคืนความชอบธรรม (興義將軍 ซิ่งอี้เจียงจฺวิน) หลังจากได้ร่วมกับกุยกี, หยาง ติ้ง (楊定) และตังสิน ในการอารักขาพระเจ้าเหี้ยนเต้กลับไปยังลกเอี๋ยง ขณะที่เดินทางมาถึงบริเวณสินหลง (新豐 ซินเฟิง) และป่าเหล็ง (霸陵 ป้าหลิง) กุยกีเปลี่ยนใจและต้องการนำพระเจ้าเหี้ยนเต้ไปอยู่ที่อำเภอเหมย์ (郿縣 เหมย์เซี่ยน) แทน พระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จหนีไปหลบภัยที่ค่ายของเอียวฮอง เอียวฮอง, หยาง ติ้ง และตังสินถวายการอารักขาพระเจ้าเหี้ยนเต้เมื่อกุยกีพยายามชิงตัวพระองค์กลับไป กุยกีรบแพ้แล้วถอยทัพ ส่วนพระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จต่อไปยังลกเอี๋ยงภายใต้การอารักขาของเอียวฮอง

ต่อมาในปี ค.ศ. 195 ลิฉุยและกุยกีรู้สึกคิดผิดที่ปล่อยให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ออกจากเตียงฮัน จึงนำกองกำลังไล่ตามพระองค์ เอียวฮองนำกองกำลังของตนเข้ารบกับลิฉุยและกุยกีแต่พ่ายแพ้ จากนั้นจึงเรียกกลุ่มโจรคลื่นขาวที่นำโดยลิงัก (李樂 หลี่ เล่อ), หันเซียม, โฮจ๋าย (胡才 หู ไฉ) และคนอื่น ๆ ให้มาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ กองกำลงชนเผ่าซฺยงหนูที่นำโดยชฺวี่เปย์ (去卑) ก็ตอบรับการร้องขอความช่วยเหลือและยกมาช่วยพระเจ้าเหี้ยนเต้[2] ทั้งหมดเดินทางต่อไปยังลกเอี๋ยง ฝ่ายลิฉุยรีบยกกลับมาพร้อมกำลังเพิ่มเติม เอาชนะเอียวฮองและสังหารขุนนางที่หนีพร้อมพระเจ้าเหี้ยนเต้ได้หลายคน พระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จหนีข้ามแม่น้ำฮองโห (หฺวังเหอ) และมาถึงอันอิบ (安邑 อันอี้)

ราวเดือนสิงหาคม ค.ศ. 196 พระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จกลับมายังลกเอี๋ยงภายใต้การอารักขาของเอียวฮองและตังสิน เพื่อตอบแทนความชอบในการช่วยเหลือของเอียวฮอง พระเจ้าเหี้ยนเต้จึงทรงแต่งตั้งเอียวฮองให้เป็นขุนพลทหารม้าและรถศึก (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) และมีรับสั่งให้ไปประจำที่รัฐเหลียง (梁國 เหลียงกั๋ว) ในเวลาเดียวกันนั้น ขุนศึกโจโฉได้นำกองกำลังของตนมายังเมืองลกเอี๋ยงเข้าเฝ้าพระเจ้าเหี้ยนเต้ และนำเสด็จพระองค์ไปยังฐานกำลังของตนที่ฮูโต๋ (許 สฺวี่; ปัจจุบันคือเมืองสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน ) ซึ่งกลายเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ เอียวฮองพยายามหยุดยั้งโจโฉแต่ไม่ทันกาล

หลังจากโจโฉได้พระเจ้าเหี้ยนและราชสำนักใหม่ไว้ใต้การควบคุมของตนอย่างมั่นคงแล้ว โจโฉก็นำกองกำลังเข้าโจมตีเอียวฮองในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 196 และเอาชนะได้ ซิหลงผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของเอียวฮองยอมสวามิภักดิ์และกลายเป็นขุนพลของโจโฉ เอียวฮองหนีไปทางใต้และเข้าร่วมกับขุนศึกอ้วนสุด ฝ่ายโจโฉเข้ายึดครองรัฐเหลียง (ฐานกำลังเดิมของเอียวฮอง)[3] หลังจากเอียวฮองเข้าร่วมกับอ้วนสุดแล้ว เอียวฮองและหันเซียมได้ออกปล้นชิงทรัพย์สินในหลายอำเภอในมณฑลยังจิ๋ว (หยางโจว) และชีจิ๋ว (สฺวีโจว)

ในปี ค.ศ. 197 อ้วนสุดต้องการประกาศเป็นจักรพรรดิและต้องการเป็นพันธมิตรกับลิโป้ขุนพลที่มีฐานกำลังอยู่ใกล้เคียง จึงเสนอการแต่งงานระหว่างบุตรชายของตนกับลูกสาวของลิโป้ แต่ลิโป้ปฏิเสธข้อเสนอหลังจากฟังคำแนะนำของตันกุ๋ย อ้วนสุดโกรธจึงสั่งให้ขุนพลเตียวหุน (張勳 จาง ซฺวิน) ยกทัพเข้าโจมตีลิโป้ โดยมีเอียวฮองและหันเซียมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา ลิโป้ทำตามคำแนะนำของตันกุ๋ย เกลี้ยกล่อมเอียวฮองและหันเซียมให้แปรพักตร์หันไปต่อต้านอ้วนสุด เอียวฮองและหันเซียมเข้าร่วมกับลิโป้เข้าโจมตีทัพอ้วนสุดที่นำโดยเตียวหุน และเอาชนะได้ หลังจากไล่เตียวหุนไปแล้ว เอียวฮองและหันเซียมก็นำคนของตนออกปล้นชิงทรัพย์สินในหลายพื้นที่อำเภอจงหลี (鍾離) ก่อนที่จะยกกลับไป ต่อมาในปี ค.ศ. 197 ขุนศึกเล่าปี่ลวงเอียวฮองมางานเลี้ยงที่จัดบังหน้าและสังหารเอียวฮอง

ดูเพิ่ม แก้

อ้างอิง แก้

  1. (傕將楊奉本白波賊帥, ...) พงศาวดารฮั่นยุคหลัง เล่ม 72.
  2. (李傕、郭汜既悔令天子東,乃來救段煨,因欲劫帝而西, ... 而張濟與楊奉、董承不相平,乃反合傕、汜,共追乘輿,大戰於弘農東澗。承、奉軍敗,百官士卒死者不可勝數,皆棄其婦女輜重,御物符策典籍,略無所遺。 ... 天子遂露次曹陽。承、奉乃譎傕等與連和,而密遣閒使至河東,招故白波帥李樂、韓暹、胡才及南匈奴右賢王去卑,並率其眾數千騎來,與承、奉共擊傕等,大破之,斬首數千級,乘輿乃得進。董承、李樂擁衛左右,胡才、楊奉、韓暹、去卑為後距。傕等復來戰,奉等大敗,死者甚於東澗。) พงศาวดารฮั่นยุคหลัง เล่ม 72.
  3. (天子之東也,奉自梁欲要之,不及。冬十月,公征奉,奉南奔袁術,遂攻其梁屯,拔之。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่ม 1.