เล่ากี๋ (刘琦, เสียชีวิต ค.ศ. 209) เป็นขุนพลและขุนนางที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นบุตรชายคนโตของเล่าเปียว ผู้ว่าการแคว้นเกงจิ๋ว เขาให้การสนับสนุนและที่หลบภัยแก่เล่าปี่ เมื่อฝ่ายหลังกำลังหลบหนีจากกองกำลังของโจโฉ หลังจากยุทธการที่สะพานเตียงปันเกี้ยว และช่วยเหลือเล่าปี่ และจิวยี่ ในยุทธนาวีที่ผาแดง

เล่ากี๋
ลูกชายของเล่าเปียวแห่งเกงจิ๋ว
เกิดพ.ศ. 731
ถึงแก่กรรมพ.ศ. 752
ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวเต็ม劉琦
อักษรจีนตัวย่อ刘琦

ความขัดแย้งระหว่างพี่น้องแก้ไข

แม้ว่าเล่ากี๋จะเป็นบุตรชายคนโตของเล่าเปียว แต่น้องชายของเขาคือเล่าจ๋อง ก็มีโอกาสที่ดีกว่าในการสืบทอดตำแหน่งของเล่าเปียว เพราะเขาแต่งงานกับหลานสาวของชัวฮูหยิน ภรรยาคนที่ 2 ของเล่าเปียว กลุ่มตระกูลชัวซึ่งมีสมาชิกรวมถึงชัวมอ น้องชายของชัวฮูหยิน และเตียวอุ๋น มีอิทธิพลต่อการบริหารเกงจิ๋วของเล่าเปียว ในขณะที่กลุ่มตระกูลชัวมีอิทธิพลมากขึ้น พวกเขากดดันให้เล่าเปียวแต่งตั้งเล่าจ๋องเป็นทายาทในตำแหน่งผู้ว่าการแคว้นเกงจิ๋ว[1][2]

หลังจากการเสียชีวิตของหองจอ ซึ่งเป็นเจ้าเมืองกังแฮ หลังจากยุทธการที่กังแฮ ในปี ค.ศ. 208 เล่ากี๋ได้อาสาเป็นเจ้าเมืองกังแฮคนใหม่ (ปัจจุบันคืออำเภอซินโจว, อู่ฮั่น, หูเป่ย์) ซึ่งอยู่ห่างจากเซียงหยางเมืองหลวงของเกงจิ๋วไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 250 กม. แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่าเล่ากี๋ขอให้แต่งตั้งเขาเป็นเจ้าเมืองกังแฮ เพื่อหลบหนีความขัดแย้งระหว่างพี่น้องหรือเขาอาจจะถูกตระกูลชัวบังคับให้ออกจากเมืองหลวง[3] ไม่ว่าในกรณีใด ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับมอบหมายให้เป็นผู้นำการต่อสู้ขับไล่กองกำลังของซุนกวน ผู้ซึ่งเข้ายึดเมืองกังแฮหลังจากชัยชนะเหนือหองจอ[4]

ไม่นานหลังจากที่เล่ากี๋ย้ายไปกังแฮ เล่าเปียวก็ถึงแก่อสัญกรรมอย่างกะทันหันในเซียงหยาง[5] และเล่าจ๋องก็สืบทอดตำแหน่งผู้ว่าการแคว้นเกงจิ๋วต่อจากเขา[6] ต่อจากนี้ไปเล่ากี๋ปฏิบัติต่อเล่าจ๋องน้องชายของเขาเหมือนเป็นศัตรู และอาจโจมตีเขาหากกองทัพของโจโฉไม่มาถึงเสียก่อน

กองทัพของโจโฉยกมาจากทางเหนือ ไม่ไกลจากเซียงหยาง เล่ากี๋หนีไปทางใต้ข้ามแม่น้ำแยงซี[7] และเนื่องจากขาดกำลังทหารและการสนับสนุนทางการเมืองในการทำสงครามกับโจโฉ เล่าจ๋องจึงได้รับคำแนะนำจากที่ปรึกษาอาวุโส 15 คนให้ยอมจำนนและมอบตำแหน่งผู้ว่าการแคว้นเกงจิ๋วให้กับโจโฉ[8] หลังจากนั้นไม่นานเล่าปี่ซึ่งค่อนข้างตกที่นั่งลำบากหลังจากพ่ายแพ้อย่างย่อยยับที่ยุทธการที่สะพานเตียงปันเกี้ยว ได้ข้ามแม่น้ำฮั่นไปยังกังแฮพร้อมกับที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดหลายสิบคน ขุนพล และประชาชนนับแสนคน และได้พบกับเล่ากี๋[9] เล่ากี๋นำกองทัพของเขาคุ้มกันเล่าปี่และผู้ติดตามกลับไปที่แม่น้ำฮั่นเพื่อรวบรวมกองกำลังของเล่าปี่ที่กระจัดกระจายไปหลังจากยุทธการที่สะพานเตียงปันเกี้ยว[10]

ครอบครัวแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. Records of the Three Kingdoms, p. 213.
  2. Generals of the South, p. 241.
  3. Liu Biao's biography in the Records of the Three Kingdoms stated Liu Qi was forced out of Xiangyang (p. 213); the biography of Zhuge Liang in the same work claims Liu Qi requested the appointment after a highly secretive yet diligently recorded meeting with Zhuge Liang (p. 914). This later account is followed by the Book of the Later Han (p. 2423) and Zizhi Tongjian (pp. 2081–2).
  4. History of Chinese Warfare, 4:120.
  5. Records of the Three Kingdoms, p. 914. An annotation by Pei Songzhi (p. 214) quotes Yu Huan's Dianlüe (典略) claiming Liu Biao had been sick for some time, and Liu Qi was denied entrance to see his father by his brother's political allies. The Book of the Later Han (p. 2423) and Zizhi Tongjian (p. 2082) follow this.
  6. In many sources, Liu Qi apparently discovered his brother's succession when he received the seal of a marquis from him. Infuriated, he threw it to the ground (Book of the Later Han p. 2424; Zizhi Tongjian p. 2082).
  7. Book of the Later Han, p. 2424.
  8. Generals of the South, p. 242.
  9. Records of the Three Kingdoms, p. 898.
  10. History of Chinese Warfare 4:121.
  • Chen, Shou (1977) [280s or 290s]. Pei, Songzhi (บ.ก.). Records of the Three Kingdoms 三國志. Taipei: Dingwen Printing.
  • de Crespigny, Rafe (2004) [1990]. Generals of the South (internet ed.). Faculty of Asian Studies, Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-07.
  • Fan, Ye, บ.ก. (1965) [445]. Book of the Later Han 後漢書. Beijing: Zhonghua Publishing House.
  • Luo, Guanzhong (14th century). Romance of the Three Kingdoms (Sanguo Yanyi).
  • National Defense University Historical Warfare Compilation Committee (1983) [1972]. History of Chinese Warfare 中國歷代戰爭史. Vol. 4. Taipei: Military Translation Press.
  • Sima, Guang, บ.ก. (1956) [1084]. Zizhi Tongjian 資治通鑒. Beijing: Zhonghua Publishing House.


ก่อนหน้า เล่ากี๋ ถัดไป
เล่าเปียว   เจ้าเมืองเกงจิ๋ว
  เล่าปี่