นครศูนย์กลาง

นครศูนย์กลาง (ญี่ปุ่น: 中核市โรมาจิChūkakushiทับศัพท์: ชูกากูชิ) เป็นนครประเภทหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตการปกครองที่ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลกลาง[1] นครศูนย์กลางได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หลายอย่างที่ตามปกติแล้วจะดำเนินการโดยจังหวัด แต่นครศูนย์กลางมีอำนาจหน้าที่ไม่มากเท่านครโดยรัฐบัญญัติ

ซัปโปโระฮาโกดาเตะอาซาฮิกาวะอาโอโมริฮาจิโนเฮะโมริโอกะเซ็นไดอากิตะยามางาตะฟูกูชิมะโคริยามะอิวากิมิโตะสึกูบะอุตสึโนมิยะมาเอบาชิทากาซากิอิเซซากิโอตะไซตามะ (เมือง)คาวาโงเอะคูมางายะคาวางูจิโทโกโรซาวะคาซูกาเบะโซกะโคชิงายะชิบะฟูนาบาชิคาชิวะฮาจิโอจิโยโกฮามะคาวาซากิโยโกซูกะฮิรัตสึกะโอดาวาระชิงาซากิซางามิฮาระอัตสึงิยามาโตะนีงาตะนางาโอกะโจเอ็ตสึโทยามะคานาซาวะฟูกูอิโคฟุนางาโนะมัตสึโมโตะกิฟุชิซูโอกะฮามามัตสึนูมาซุฟูจินาโงยะโทโยฮาชิโอกาซากิอิจิโนมิยะคาซูงาอิโทโยตะยกกาอิจิโอตสึเกียวโตโอซากะซาไกคิชิวาดะโทโยนากะซูอิตะทากัตสึกิฮิรากาตะอิบารากิยาโอะเนยางาวะฮิงาชิโอซากะโคเบะฮิเมจิอามางาซากิอากาชินิชิโนมิยะคาโกงาวะทาการาซูกะนาระวากายามะทตโตริมัตสึเอะโอกายามะคูราชิกิฮิโรชิมะคูเระฟูกูยามะชิโมโนเซกิทากามัตสึมัตสึยามะโคจิคิตะกีวชูฟูกูโอกะคูรูเมะซางะนางาซากิซาเซโบะคูมาโมโตะโออิตะมิยาซากิคาโงชิมะนาฮะ
(สามารถคลิกที่วงกลมได้)

     นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล (20 แห่ง)

     นครศูนย์กลาง (60 แห่ง)

     นครพิเศษ (25 แห่ง)

ในการสมัครเพื่อยกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง นครนั้นจะต้องมีประชากรมากกว่า 300,000 คน และมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แต่ก็มีข้อยกเว้นพิเศษตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีในการยกฐานะนครที่มีประชากรต่ำกว่า 300,000 คน แต่มากกว่า 200,000 คน[2] หลังจากการยกเลิกการปกครองรูปแบบนครพิเศษในวันที่ 1 เมษายน 2015 นครใด ๆ ที่มีประชากรมากกว่า 200,000 คน ก็สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางได้[3] การขอยกฐานะจะต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสภานครและสภาจังหวัด

คำว่า "นครศูนย์กลาง" กำหนดขึ้นตามวรรคแรกของมาตรา 252 หมวด 22 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นของประเทศญี่ปุ่น[4]

รายชื่อนครศูนย์กลางแก้ไข

ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 ซึ่งเป็นวันที่มีการพิจารณาฐานะนครครั้งล่าสุด มีนคร 60 แห่งที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นนครศูนย์กลาง ดังนี้[3][5]

ภูมิภาค จังหวัด
(กิ่งจังหวัด)
ชื่อ วันที่แต่งตั้ง
เป็นนครศูนย์กลาง
หมายเหตุ
ฮกไกโด ฮกไกโด
(คามิกาวะ)
01204  อาซาฮิกาวะ 1 เมษายน 2000 ที่ตั้งสำนักงานกิ่งจังหวัด
ฮกไกโด
(โอชิมะ)
01202  ฮาโกดาเตะ 1 ตุลาคม 2005 ที่ตั้งสำนักงานกิ่งจังหวัด, เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 30 กันยายน 2005

โทโฮกุ

อาโอโมริ 02201  อาโอโมริ 1 ตุลาคม 2006 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
02203  ฮาจิโนเฮะ 1 มกราคม 2017 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2016
อิวาเตะ 03201  โมริโอกะ 1 เมษายน 2008 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2008
อากิตะ 05201  อากิตะ 1 เมษายน 1997 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
ยามางาตะ 06201  ยามางาตะ 1 เมษายน 2019 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2019
ฟูกูชิมะ 07203  โคริยามะ 1 เมษายน 1997
07204  อิวากิ 1 เมษายน 1999
07201  ฟูกูชิมะ 1 เมษายน 2018 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
คันโต อิบารากิ 08201  มิโตะ 1 เมษายน 2020 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2020
โทจิงิ 09201  อุตสึโนมิยะ 1 เมษายน 1996 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
กุมมะ 10201  มาเอบาชิ 1 เมษายน 2009 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2009
10202  ทากาซากิ 1 เมษายน 2011 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2011
ไซตามะ 11201  คาวาโงเอะ 1 เมษายน 2003
11222  โคชิงายะ 1 เมษายน 2015 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2015
11203  คาวางูจิ 1 เมษายน 2018 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2018
ชิบะ 12204  ฟูนาบาชิ 1 เมษายน 2003 เป็นนครศูนย์กลางที่มีประชากรมากที่สุด[6]
12217  คาชิวะ 1 เมษายน 2008
โตเกียว 13201  ฮาจิโอจิ 1 เมษายน 2015
คานางาวะ 14201  โยโกซูกะ 1 เมษายน 2001
ชูบุ โทยามะ 16201  โทยามะ 1 เมษายน 2005 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
อิชิกาวะ 17201  คานาซาวะ 1 เมษายน 1996 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
ฟูกูอิ 18201  ฟูกูอิ 1 เมษายน 2019 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2019
ยามานาชิ 19201  โคฟุ 1 เมษายน 2019 เป็นนครศูนย์กลางที่มีมีประชากรน้อยที่สุด,[6] ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2019
นางาโนะ 20201  นางาโนะ 1 เมษายน 1999 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
กิฟุ 21201  กิฟุ 1 เมษายน 1996 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
ไอจิ 23211  โทโยตะ 1 เมษายน 1998
23201  โทโยฮาชิ 1 เมษายน 1999
23202  โอกาซากิ 1 เมษายน 2003
คันไซ ชิงะ 25201  โอตสึ 1 เมษายน 2009 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2009
โอซากะ 27207  ทากัตสึกิ 1 เมษายน 2003
27227  ฮิงาชิโอซากะ 1 เมษายน 2005
27203  โทโยนากะ 1 เมษายน 2012 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2012
27210  ฮิรากาตะ 1 เมษายน 2014 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2014[7][8]
27212  ยาโอะ 1 เมษายน 2018 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2018
27215  เนยางาวะ 1 เมษายน 2019 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2019
27205  ซูอิตะ 1 เมษายน 2020 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2020
เฮียวโงะ 28201  ฮิเมจิ 1 เมษายน 1996
28204  นิชิโนมิยะ 1 เมษายน 2008
28202  อามางาซากิ 1 เมษายน 2009 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2009
28203  อากาชิ 1 เมษายน 2018 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2018
นาระ 29201  นาระ 1 เมษายน 2002 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
วากายามะ 30201  วากายามะ 1 เมษายน 1997 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
ชูโงกุ ทตโตริ 31201  ทตโตริ 1 เมษายน 2018 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2018
ชิมาเนะ 32201  มัตสึเอะ 1 เมษายน 2018 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด, เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2018
โอกายามะ 33202  คูราชิกิ 1 เมษายน 2002
ฮิโรชิมะ 34207  ฟูกูยามะ 1 เมษายน 1998
34202  คูเระ 1 เมษายน 2016 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2016
ยามางูจิ 35201  ชิโมโนเซกิ 1 ตุลาคม 2005 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 30 กันยายน 2005
ชิโกกุ คางาวะ 37201  ทากามัตสึ 1 เมษายน 1999 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
เอฮิเมะ 38201  มัตสึยามะ 1 เมษายน 2000 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
โคจิ 39201  โคจิ 1 เมษายน 1998 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
คีวชู ฟูกูโอกะ 40203  คูรูเมะ 1 เมษายน 2008 เป็นนครพิเศษจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2008
นางาซากิ 42201  นางาซากิ 1 เมษายน 1997 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
42202  ซาเซโบะ 1 เมษายน 2016 เป็นนครพิเศษ ณ เวลาบังคับใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2016
โออิตะ 44201  โออิตะ 1 เมษายน 1997 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
มิยาซากิ 45201  มิยาซากิ 1 เมษายน 1998 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
คาโงชิมะ 46201  คาโงชิมะ 1 เมษายน 1996 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด
โอกินาวะ 47201  นาฮะ 1 เมษายน 2013 ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด

นครศูนย์กลางในอดีตแก้ไข

ภูมิภาค จังหวัด ชื่อ ภาษาญี่ปุ่น วันที่แต่งตั้งเป็นนครศูนย์กลาง วันที่ยกฐานะเป็นนครโดยรัฐบัญญัติ
คันโต คานางาวะ   ซางามิฮาระ 相模原市 1 เมษายน 2003 1 เมษายน 2010
ชูบุ ชิซูโอกะ   ฮามามัตสึ 浜松市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2007
  ชิซูโอกะ 静岡市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2005
นีงาตะ   นีงาตะ 新潟市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2007
คันไซ โอซากะ   ซาไก 堺市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2006
ชูโงกุ โอกายามะ   โอกายามะ 岡山市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2009
คีวชู คูมาโมโตะ   คูมาโมโตะ 熊本市 1 เมษายน 1996 1 เมษายน 2012

นครที่มีกำหนดจะยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแก้ไข

ภูมิภาค จังหวัด ชื่อ ภาษาญี่ปุ่น วันที่กำหนดยกฐานะ
คันโต คานางาวะ   ชิงาซากิ 茅ヶ崎市 1 เมษายน 2020
  โอดาวาระ 小田原市 1 เมษายน 2020
อิบารากิ   สึกูบะ つくば市 จะกำหนดภายหลัง
ไซตามะ   โทโกโรซาวะ 所沢市 จะกำหนดภายหลัง
ชูบุ ชิซูโอกะ   ฟูจิ 富士市 จะกำหนดภายหลัง
นางาโนะ   มัตสึโมโตะ 松本市 1 เมษายน 2020
ไอจิ   อิจิโนมิยะ 一宮市 2021 (ตั้งเป้าหมาย)
คันไซ โอซากะ   คิชิวาดะ 岸和田市 1 เมษายน 2020
มิเอะ   ยกกาอิจิ 四日市市 2020 (ตั้งเป้าหมาย)

นครที่ตรงตามข้อกำหนด แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อแก้ไข

นครต่อไปนี้มีประชากรมากกว่า 200,000 คน แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ (นครที่มีแผนขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางจะไม่แสดงในรายชื่อนี้)

อ้างอิงแก้ไข

  1. Web-Japan.org, "Local self-government," p. 3; retrieved 2012-11-28.
  2. 日本財団図書館(電子図書館) Revised Local Autonomy Law. nippon.zaidan.info.
  3. 3.0 3.1 日本總務省 - 中核市・施行時特例市. soumo.go.jp (ภาษาญี่ปุ่น).
  4. 日本財団図書館(電子図書館) Revised Local Autonomy Law. nippon.zaidan.info.
  5. "総務省|地方公共団体の区分|中核市・施行時特例市". กระทรวงกิจการภายในและการสื่อสาร รัฐบาลญี่ปุ่น. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2563. Check date values in: |access-date= (help)
  6. 6.0 6.1 2018年(平成30年)10月1日現在の推計人口, 日本の市の人口順位も参照
  7. "新藤総務大臣閣議後記者会見の概要" (Press release). 総務省. 2013年11月26日. สืบค้นเมื่อ 2013年11月26日. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  8. "大阪府枚方市を中核市指定=佐賀は特例市-政府". 時事通信. 2013年11月26日. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-04. สืบค้นเมื่อ 2013年11月26日. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข