เซอเบอรังเปอไร

เซอเบอรังเปอไร (มลายู: Seberang Perai) หรือ พรอวินซ์เวลส์ลีย์ (อังกฤษ: Province Wellesley) ปรากฏในเอกสารไทยว่า สมารังไพร[3][4] เป็นพื้นที่ขนาดแคบบนคาบสมุทรมลายู ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเกาะปีนัง และขึ้นอยู่กับรัฐปีนัง ดินแดนเซอเบอรังเปอไรถูกล้อมด้วยรัฐเกอดะฮ์ทางเหนือและทางตะวันตก ส่วนทางทิศใต้ติดกับรัฐเปรัก มีเมืองสำคัญคือเมืองบัตเตอร์เวิร์ท ส่วนที่ตั้งของสภานครอันเป็นศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่ใกล้เมืองบูกิตเมอร์ตาจัม เมื่อ ค.ศ. 2010 เซอเบอรังเปอไรมีประชากร 815,767 คน ทำให้ที่นี่เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองของประเทศมาเลเซีย[5][6]

เซอเบอรังเปอไร
การถอดเสียงอื่น ๆ
 • อังกฤษProvince Wellesley
 • ยาวีسبرڠ ڤراي‎
 • จีน威省
 • ทมิฬசெபராங் பிறை
Perai and Penang Bridge.jpg
ธงของเซอเบอรังเปอไร
ธง
เซอเบอรังเปอไร (สีแดง) ในรัฐปีนัง (ซ้าย) และมาเลเซียตะวันตก (ขวา)
เซอเบอรังเปอไร (สีแดง) ในรัฐปีนัง (ซ้าย) และมาเลเซียตะวันตก (ขวา)
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°24′N 100°28′E / 5.400°N 100.467°E / 5.400; 100.467
ประเทศมาเลเซีย
รัฐปีนัง
ก่อตั้งค.ศ. 1800
คราวน์โคโลนี1 เมษายน ค.ศ. 1867 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957
ญี่ปุ่นยึดครอง19 ธันวาคม ค.ศ. 1941 – 3 กันยายน ค.ศ. 1945
จัดตั้งเป็นเทศบาล15 ธันวาคม ค.ศ. 1976[1]
จัดตั้งเป็นนคร16 กันยายน ค.ศ. 2019[2]
ที่ตั้งบูกิตเมอร์ตาจัม
เมืองใหญ่ที่สุดบัตเตอร์เวิร์ท
การปกครอง
 • รัฐบาลท้องถิ่นสภานครเซอเบอรังเปอไร
 • นายกเทศมนตรีโรซาลี โมฮามุด
พื้นที่
 • ทั้งหมด751 ตร.กม. (290 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด818,197 คน
 • ความหนาแน่น1,089.5 คน/ตร.กม. (2,822 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน (เวลาออมแสง)ไม่ใช้
รหัสไปรษณีย์12xxx ถึง 14xxx
หมายเลขโทรศัพท์+6043, +6045
ทะเบียนรถP
เว็บไซต์www.mpsp.gov.my

เดิมเซอเบอรังเปอไรเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์ ที่ถูกยกให้เป็นของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น พรอวินซ์เวลส์ลีย์ ตามชื่อนายทหารสหราชอาณาจักร เพื่อสร้างประโยชน์เชิงเกษตรกรรมรวมทั้งเป็นปราการป้องกันการบุกรุกผ่านช่องแคบจากแผ่นดินใหญ่ ที่ต่อมาได้ผนวกเซอเบอรังเปอไรเข้ากับเกาะปีนังในฐานะอาณานิคมของสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1867

หลังมาเลเซียได้รับเอกราช เซอเบอรังเปอไรเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ[7][8] มีการย้ายนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่จากท่าเรือปีนังมาประจำที่เมืองบัตเตอร์เวิร์ทเมื่อ ค.ศ. 1974 ยังประโยชน์ด้านเศรษฐกิจแก่เซอเบอรังเปอไร ทั้งยังมีการปรับปรุงการเชื่อมต่อและการขนส่งให้สะดวกสบายยิ่งขึ้น เช่น ทางด่วนเหนือ–ใต้ สายเหนือ, สะพานปีนัง, สะพานสุลต่านอับดุลฮาลิมมูอัดซัมชะฮ์ ปัจจุบันเซอเบอรังเปอไรเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองขยายปีนัง ซึ่งมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของมาเลเซีย[9]

เซอเบอรังเปอไรแบ่งการปกครองออกเป็นสามอำเภอ ได้แก่

  1. อำเภอเซอเบอรังเปอไรอูตารา (Daerah Seberang Perai Utara) มีศูนย์กลางที่เมืองเกอปาลาบาตัซ (Kepala Batas)
  2. อำเภอเซอเบอรังเปอไรเตองะฮ์ (Daerah Seberang Perai Tengah) มีศูนย์กลางที่เมืองบูกิตเมอร์ตาจัม (Bukit Mertajam)
  3. อำเภอเซอเบอรังเปอไรเซอลาตัน (Daerah Seberang Perai Selatan) มีศูนย์กลางที่เมืองซูไงจาวี (Sungai Jawi)

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Butterworth remains the Ugly Duckling". Archived from the original on 18 October 2012.
  2. "Seberang Prai achieves city status". The Star Online (in อังกฤษ). 16 September 2019. สืบค้นเมื่อ 16 September 2019.
  3. ภาวิตา ชวนขยัน (2558). ""ปีนัง" เมืองแห่งพหุวัฒนธรรม". ศูนย์อาเซียนศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. สืบค้นเมื่อ 24 พฤศจิกายน 2562. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  4. สัมพันธภาพระหว่างไทยกับมลายูสมัยแรก (พ.ศ. 1823–2352 หรือ ค.ศ. 1280–1809) (PDF). Chulalongkorn University Intellectual Repository. p. 22.
  5. "Laporan Kiraan Permulaan 2010". Jabatan Perangkaan Malaysia. p. 34. Archived from the original on 27 December 2010. สืบค้นเมื่อ 31 January 2011.
  6. "Key summary statistics for Local Authority areas, Malaysia, 2010" (PDF). Department of Statistics, Malaysia. Archived from the original (PDF) on 5 February 2015. สืบค้นเมื่อ 19 June 2013.
  7. Goh Ban Lee. "Seberang Perai: The adopted child matures" (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-02-10.
  8. "The Mainland Awakens". Penang Monthly (in อังกฤษ). 2016-09-01. สืบค้นเมื่อ 2017-02-10.
  9. http://www.zairil.com/tag/stepchild/