เจ้าหญิงเมียะพะยากะเล

(เปลี่ยนทางจาก เจ้าหญิงเมียะพยากเล)

เจ้าหญิงเมียะพะยากะเล (พม่า: မြတ်ဖုရားကလေး; 25 เมษายน พ.ศ. 2430 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2479) เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในพระเจ้าธีบอกับพระนางศุภยาลัต พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีองค์สุดท้ายของพม่า[1]

เจ้าหญิงเมียะพะยากะเล
Myat Phaya Galay.jpg

พระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งพม่า
ราชวงศ์ โก้นบอง
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 25 เมษายน พ.ศ. 2430
รัตนคิริ บริติชราช
สิ้นพระชนม์ 3 มีนาคม พ.ศ. 2479 (48 ปี)
มะละแหม่ง พม่าของสหราชอาณาจักร
พระบิดา พระเจ้าธีบอ
พระมารดา พระนางศุภยาลัต
พระสวามี โก โก ไนง์ (2463–2479)
พระบุตร 6 คน

พระประวัติแก้ไข

พระองค์ได้รับสมญาจากสหราชอาณาจักรว่า "เจ้าหญิงขบถ" เพราะทรงเขียนแถลงการณ์ทวงคืนอาณาจักรของพระราชบิดารวมทั้งอัญมณีและเครื่องประดับประจำราชวงศ์คืน หลังพม่าถูกผนวกเข้าเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร[2][3] เดิมพระองค์ประทับที่เมืองรัตนคิริ บริติชราชในปี พ.ศ. 2458 แต่ภายหลังพระองค์ถูกสั่งให้ย้ายไปประทับ ณ เมืองมะละแหม่งในพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรเมื่อปี พ.ศ. 2475

เจ้าหญิงเมียะพะยากะเลเสกสมรสกับโก โก ไนง์ อดีตภิกษุในร่างกุ้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 มีพระโอรส-ธิดาหกคน ได้แก่[1]

  1. ต่อพะยาจี หรือ จอร์จ (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 12 เมษายน พ.ศ. 2491) สมรสกับภริยาชื่อซูซาน มีบุตรสองคน
  2. ไท้ซูพะยาจี หรือ เทสซี (5 เมษายน พ.ศ. 2466) สมรสกับหม่องหม่องขิ่น มีบุตรสามคน
  3. ต่อพะยา หรือ เอ็ดเวิร์ด (22 มีนาคม พ.ศ. 2467 - 12 มกราคม พ.ศ. 2562) สมรสกับจีพะยาหรือริตา มีบุตรหกคน
  4. ต่อพะยาแหง่ หรือ เทอเรนซ์ (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 – 21 เมษายน พ.ศ. 2538) สมรสและหย่ากับมะขิ่นซุ แล้วสมรสอีกครั้งกับมะขิ่นส่อ มีบุตรสี่คน
  5. ต่อพะยากะเล หรือ เฟรเดอริก (30 กรกฎาคม พ.ศ. 2469 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2549) สมรสกับขิ่นแหม่ มีบุตรหนึ่งคน
  6. ไท้ซูพะยาทเว หรือ มาร์กาเรต (20 สิงหาคม พ.ศ. 2470 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2546) สมรสกับริชาร์ด (บุตรของต่อพะยา) มีบุตรหนึ่งคน

พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2479 ณ พระตำหนักบนถนนแคนตันเมนต์ เมืองมะละแหม่ง[1]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 "The Konbaung Dynasty (part 19)". Royal Ark. สืบค้นเมื่อ 2012-02-15.
  2. Slow, Oliver. "Bringing home the king". Frontier Myanmar (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-07-06.
  3. Times, The Myanmar. "In memory of Taw Paya Galay, a prince of a man". The Myanmar Times (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-07-06.