เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส

เจ้าชายอ็องรีแห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส (อังกฤษ: His Royal Highness Henri, Count of Paris) เป็นประมุขของราชวงศ์ออร์เลอ็องตั้งแต่ ค.ศ. 1999-2019

อ็องรีแห่งออร์เลอ็อง
เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส
Henri d'Orléans (1933-).jpg
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง19 มิถุนายน ค.ศ. 1999 - 21 มกราคม ค.ศ. 2019
ก่อนหน้าเจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
ถัดไปเจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส
พระชายา
พระนามเต็ม
อ็องรี ฟิลิป ปีแยร์ มาเรีย แห่งออร์เลอ็อง
พระบุตร
ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
พระบิดาเจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542)
พระมารดาเจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา
ประสูติ14 มิถุนายน ค.ศ. 1933(1933-06-14)
โรริวเวน-เซนท์-พีแยร์ ประเทศเบลเยียม
สิ้นพระชนม์21 มกราคม ค.ศ. 2019 (85 ปี)
ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ศาสนาโรมันคาทอลิก
ลายพระอภิไธย

พระประวัติแก้ไข

เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส หรือ อ็องรีที่ 7 ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1933 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542) และ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา สาเหตุที่พระองค์ประสูติในเบลเยียมเพราะว่าราชวงศ์ฝรั่งเศสขณะนั้นต้องหลบหนีรัฐประหาร ซึ่งพระบิดาและพระมารดาเสด็จมาประทับในเบลเยียม และเมื่อปี ค.ศ. 1950 ราชวงศ์ฝรั่งเศสสามารถนิวัติกลับประเทศได้ พระบิดา พระมารดาและพระบุตรก็ได้กลับประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นพระเชษฐาแท้ๆใน เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย

เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1940 เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี พระอัยกาสิ้นพระชนม์ พระบิดาของพระองค์จึงสืบทอดพระอิสริยยศ เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส โดยพระองค์ทรงศึกษาจากมหาวิทยาลัยไซแอน โปร คณะวิทยาศาสตร์

การทรงงานแก้ไข

หลังจากทรงศึกษาจบแล้ว พระองค์ทรงเข้าทำงานที่สำนักเลขาธิการทั่วไปกลาโหมและความมั่นคงแห่งชาติ โดยทรงดูแลเรื่องชาวต่างชาติในฝรั่งเศส โดยหลังจากนั้นพระองค์ก็ไปเป็นทหารในเยอรมัน ก่อนจะทรงลาออกและเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัยในเมืองคอร์ซิกา

ในปี ค.ศ. 1963 พระองค์ได้กลับไปดำรงพระชนม์ชีพในประเทศฝรั่งเศส โดยประทับในอพาร์ตเมนต์เล็กๆไม่ใหญ่มาก โดยพระองค์ทรงพระอักษรหนังสือจำหน่ายเพื่อเป็นรายได้ดังนี้

  1. À mes fils (1989)
  2. Adresse au futur chef d'État (1994)
  3. Désolé, Altesse, c’est mon jour de sortie (1994)
  4. La France survivra-t-elle à l'an 2000 (1997)
  5. Le passeur de miroir (2000)
  6. La France à bout de bras (2002)
  7. L'histoire en héritage (2003)

นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นจิตกรและเปิดแบรนด์น้ำหอมเป็นของพระองค์เองด้วย

เสกสมรสแก้ไข

พระองค์ทรงเสกมรสครั้งแรกกับ ดัชเชสมาเรีย-เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 มีพระบุตรดังนี้

  1. เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ (ประสูติ พ.ศ. 2502)
  2. เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์
  3. เจ้าหญิงมาเชีย
  4. ฌ็อง เคานต์แห่งปารีส
  5. เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม

หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1984 พระองค์และพระชายาหย่าขาดกัน และทรงเสกสมรสใหม่กับ มิกาเอลา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มิกาเอลา เคาน์เตสแห่งปารีส แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน

รางวัลแก้ไข