มณฑลเจียงซี

(เปลี่ยนทางจาก เจียงซี)

มณฑลเจียงซี (พินอิน: Jiangxi) หรือเดิมไทยเรียกว่า เกียงซี[4] ชื่อย่อ กั้น(赣)ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก เฉียงใต้ของประเทศจีน บนชายฝั่งตอนใต้ของลุ่มน้ำฉางเจียง (แยงซีเกียง) ตอนล่าง โดยด้านตะวันออกติดกับมณฑลเจ้อเจียง และฝูเจี้ยน ด้านใต้ติดกับกว่างตง ด้านตะวันตกติดกับหูหนัน ด้านเหนือติดกับหูเป่ย และอันฮุย มีเมืองหลวงชื่อ หนันชาง มีเนื้อที่ 166,900 ก.ม.

มณฑลเจียงซี

江西省
การถอดเสียงชื่อมณฑล
 • ภาษาจีนเจียงซีเฉิ่ง (江西省 Jiāngxī Shěng)
 • อักษรย่อJX / กั้น ( (Gàn; Gan Chinese: Kōm)
 • ภาษาจีนกั้นKongsi
 • พินอินภาษาแคะGong1 Si1 Sen3
ภูเขาซานชิง
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลเจียงซี
แผนที่แสดงที่ตั้งของมณฑลเจียงซี
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°18′N 116°00′E / 27.3°N 116.0°E / 27.3; 116.0พิกัดภูมิศาสตร์: 27°18′N 116°00′E / 27.3°N 116.0°E / 27.3; 116.0
ตั้งชื่อจากย่อมาจาก 江南西 เจียงหนานชี
แปลว่า ตะวันตกของเจียงหนาง
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
หนานชาง
จำนวนเขตการปกครอง11 จังหวัด, 99 เทศมณฑล, 1549 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรคหลิว ฉี 刘奇
 • ผู้ว่าการอี้ เลี่ยนหง 易炼红
พื้นที่
 • ทั้งหมด166,919 ตร.กม. (64,448 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่อันดับที่ 18
ความสูงจุดสูงสุด2,158 เมตร (7,080 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2013)[1]
 • ทั้งหมด45,200,000 คน
 • อันดับอันดับที่ 13
 • ความหนาแน่น270 คน/ตร.กม. (700 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่นอันดับที่ 16
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ฮั่น – 99.7%
เชอ – 0.2%
 • ภาษาและภาษาถิ่นภาษาจีนกั้น, ภาษาแคะ, ภาษาจีนฮุยโจว, ภาษาอู๋, ภาษาจีนกลางใต้แม่น้ำแยงซี
รหัสไอเอสโอ 3166CN-JX
GDP (ค.ศ. 2017) [2]2.08 ล้านล้านเหรินหมินปี้
308.34 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 16)
 • ต่อหัว45,187 เหรินหมินปี้
6,693 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 20)
HDI (ค.ศ. 2018)0.727[3] (สูง) (อันดับที่ 23)
เว็บไซต์http://www.jiangxi.gov.cn/

ประชากรแก้ไข

มีประชากร 42,840,000 คน ความหนาแน่น 257/ก.ม. จีดีพี 349.6 พันล้านเหรินหมินปี้ ต่อประชากร 8160 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

ภูมิประเทศแก้ไข

มีลักษณะสำคัญเป็นภูเขา 36% และทิวเขาเล็กทอดยาวต่อกัน 42% ที่เหลือเป็นที่ราบและแม่น้ำ มณฑลเจียงซีมีพื้นที่ติดต่อดังนี้

ภูมิอากาศแก้ไข

มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 18 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนตลอดปีเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 1,341 - 1,940 มิลลิเมตร โดยทางใต้ ตะวันออก และเขตภูเขาจะมีฝนตกชุกมากกว่าทางเหนือ ตะวันตก

เศรษฐกิจแก้ไข

เกษตรกรรมแก้ไข

มีการทำฟาร์มที่พัฒนาไปไกล เจียงซีนับเป็นผู้ผลิตพืชประเภทข้าวรายหลักแห่งหนึ่งของประเทศ และมีพืชเศรษฐกิจได้แก่ เรพซีด (เมล็ดให้น้ำมันจำพวกมัสตาร์ด) อ้อย ฝ้าย

อุตสาหกรรมแก้ไข

เจียงซีเป็นแหล่งผลิตแร่ธาตุต่าง ๆ ได้แก่ ทังสเตน ถ่านหิน เหล็ก ตะกั่ว สังกะสี ไนโอเบียม หินเกลือ และดินสำหรับปั้นหม้อเป็นต้น เครื่องถ้วยชามของจิ่งเต๋อเจิ้น ซึ่งมีประวัติศาสตร์อันยาวนานด้านเครื่องเคลือบดินเผาก็เป็นที่ต้องการของตลาดทั่วโลกด้วย

คมนาคมแก้ไข

มณฑลเจียงซีมีระบบการคมนาคมที่สะดวกสบาย ทั้งทางบกและทางน้ำ การขนส่งระบบราง มีเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อมณฑลใกล้เคียง อาทิ เจ้อเจียง อันฮุย ฯลฯ ระยะทางกว่า 2,241 กิโลเมตร มีสถานีรองรับผู้โดยสาร 200 สถานี เจียงซีมีชุมทางเส้นทางหลวงอยู่ในเมืองสำคัญ อาทิ หนันชาง กั้นโจว จี๋อัน อู๋โจว อี๋ชุน ฯลฯ เชื่อมต่อเป็นเครือข่ายเส้นทางหลวง ที่มีความยาวรวมกว่า 37,318 กิโลเมตร ทั้งนี้เป็นเส้นทางทันสมัยถึง 30.48%

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census [1] (No. 2)". National Bureau of Statistics of China. 29 April 2011. Archived from the original on 27 July 2013. สืบค้นเมื่อ 4 August 2013.
  2. 江西省2017年国民经济和社会发展统计公报 (in จีน). Statistical Bureau of Jiangxi. 2018-03-09. สืบค้นเมื่อ 2018-06-22.
  3. "Sub-national HDI - Subnational HDI - Global Data Lab". globaldatalab.org. สืบค้นเมื่อ 2020-04-17.
  4. http://www.homebankstore.com/dl/ebookthbl/170.pdf

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข