เคฮันชิง (ญี่ปุ่น: 京阪神โรมาจิKeihanshin) เป็นภูมิภาคมหานครในภูมิภาคคันไซของประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยเกียวโตในจังหวัดเกียวโต, โอซากะในจังหวัดโอซากะ และโคเบะในจังหวัดเฮียวโงะ ภูมิภาคทั้งหมดมีประชากร (ข้อมูลเมื่อ 2015) ที่ 19,302,746 คนในพื้นที่ 13,228 ตารางกิโลเมตร (5,107 ตารางไมล์)[2] และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ (รองจากเขตอภิมหานครโตเกียว) ซึ่งมีประชากรประมาณร้อยละ 15 ของประเทศ

เคฮันชิง
เกียวโต–โอซากะ–โคเบะ

Kinki MMA
เขตมหานครหลักของญี่ปุ่น
เกียวโต
โอซากะ
โคเบะ
เคฮันชิงตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น
เคฮันชิง
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 34°50′N 135°30′E / 34.833°N 135.500°E / 34.833; 135.500พิกัดภูมิศาสตร์: 34°50′N 135°30′E / 34.833°N 135.500°E / 34.833; 135.500
ประเทศญี่ปุ่น
จังหวัด
พื้นที่
 • รวมปริมณฑล13,228 ตร.กม. (5,107 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (1 ตุลาคม ค.ศ. 2015)[1]
 • รวมปริมณฑล19,302,746 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล1,459 คน/ตร.กม. (3,780 คน/ตร.ไมล์)

ข้อมูลเมื่อ 2015 มีการเทียบพีพีพีกับจีดีพีในโอซากะ-โคเบะอยู่ที่ 681 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีประสิทธิผลมากที่สุดในโลก ซึ่งเทียบเท่าปารีสและลอนดอน[3] MasterCard Worldwide รายงานว่าโอซากะเป็นนครชั้นนำอันดับ 19 ของโลกและมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลก[4] ถ้าเคฮันชิงเป็นประเทศ นั่นจะทำให้เป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับ 16 ของโลก ด้วยจีดีพีเกือบ 953.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2012[5]

ชื่อ เคฮันชิง นั้น มาจากการรวมตัวอักษรคันจิสามตัวของ เคียวโตะ (都), โอซากะ (大) และ โคเบะ (戸) แล้วอ่านแบบอนโยะมิ (การอ่านแบบจีน) แทนการอ่านแบบคุนโยะมิ (การอ่านแบบญี่ปุ่น)

ประชากรแก้ไข

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น เคฮันชิง (มีอีกชื่อว่า เกรตเตอร์โอซากะ) มีประชากรเพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยใน ค.ศ. 1960 ถึง 2010 ประชากรในนครเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าจาก 10.6 ล้านคนไปเป็น 19.3 ล้านคน[6][7] นับตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 2010 ประชากรในเคฮันชิงเริ่มลดลงเล็กน้อย

เคฮันชิง[6] [7]
ปั ประชากร
1950 7,005,000
1960 10,615,000
1970 15,272,000
1980 17,028,000
1990 18,389,000
2000 18,660,180
2010 19,341,976
2020 19,223,980

เศรษฐกิจแก้ไข

จีดีพี (ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ) ค.ศ. 2015แก้ไข

ตามรายงานจากงานวิจัยโดยสถาบันบรูกกิงส์ใน ค.ศ. 2015 เมื่อเปรียบเทียบกับเขตเมืองอื่น ๆ ของโลก การรวมกลุ่มของโอซากะ-โคเบะเป็นเขตเมืองที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับเก้า ในแง่ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในเขตเมือง ตามความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) [8]

อันดับ เขตปริมณฑล ประเทศ จีดีพี (พีพีพี)
(ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
1 โตเกียว   ญี่ปุ่น
1,624
2 นิวยอร์ก   สหรัฐ
1,492
3 ลอสแอนเจลิส   สหรัฐ
927.6
4 โซล-อินช็อน   เกาหลีใต้
903.5
5 ลอนดอน   สหราชอาณาจักร
831.1
6 ปารีส   ฝรั่งเศส
818.5
7 เซี่ยงไฮ้   จีน
809.5
8 มอสโก   รัสเซีย
749.7
9 โอซากะ-โคเบะ   ญี่ปุ่น
681.0
10 ปักกิ่ง   จีน
663.6

พื้นที่จ้างงานในเขตมหานครแก้ไข

จีดีพีตามพีพีพี (ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ)[9][10]
พื้นที่ 1980 1985 1990 1995 2010
โอซากะ 119.5 162.5 235.7 272.2 406.3
เกียวโต 23.7 34.0 45.7 53.9 90.6
โคเบะ 22.0 31.0 44.0 48.7 75.5
ฮิเมจิ 7.3 10.1 13.7 17.3 26.4
วากายามะ 5.7 7.6 8.6 9.7 19.3

จังหวัดแก้ไข

 
อ่าวโอซากะในเวลากลางคืน
จังหวัด ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด
(ในพันล้านเยน)[12]
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด
(ในพันล้านดอลลาร์สหรัฐ)
  จังหวัดโอซากะ
37,934
358
  จังหวัดเฮียวโงะ
19,788
187
  เกียวโต
10,054
95
  จังหวัดชิงะ
5,846
55
  จังหวัดวากายามะ
3,579
34
  จังหวัดนาระ
3,541
33
ภูมิภาคคันไซ
80,741
762

จีดีพี (เฉลี่ย) ค.ศ. 2014แก้ไข

ภูมิภาคคันไซและประเทศ 20 อันดับแรก[13]

อันดับ ประเทศ จีดีพี (ในดอลลาร์สหรัฐ)
1   สหรัฐ
17.43 ล้านล้าน
2   จีน
10.53 ล้านล้าน
3   ญี่ปุ่น
4.85 ล้านล้าน
・・・
15   เม็กซิโก
1.30 ล้านล้าน
16   ตุรกี
934.1 พันล้าน
17   อินโดนีเซีย
891.1 พันล้าน
18   เนเธอร์แลนด์
881.0 พันล้าน
(ภูมิภาคคันไซ)
762.1 พันล้าน
19   ซาอุดีอาระเบีย
756.4 พันล้าน
20   สวิตเซอร์แลนด์
709.3 พันล้าน

อ้างอิงแก้ไข

  1. Statistical Handbook of Japan. Statistics Bureau of Japan
  2. Japan Statistics Bureau - "2015 Census", retrieved June 27, 2021
  3. Brookings Institution report 2015, retrieved August 23, 2015
  4. Mastercard Worldwide - "Worldwide Centers of Commerce Index 2008" page 8 and 22, retrieved June 11, 2008
  5. NationMaster.com
  6. 6.0 6.1 "Greater Osaka population". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-13. สืบค้นเมื่อ 2019-08-13.
  7. 7.0 7.1 "Keihanshin population". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-27. สืบค้นเมื่อ 2020-07-27.
  8. Redefining Global Cities
  9. Yoshitsugu Kanemoto. "Metropolitan Employment Area (MEA) Data". Center for Spatial Information Science, The University of Tokyo.
  10. Conversion rates - Exchange rates - OECD Data
  11. Yearly average currency exchange rates
  12. "Gross Prefecture Product 2014" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-17. สืบค้นเมื่อ 2022-03-04.
  13. World Economic Outlook Database October 2017