เปิดเมนูหลัก

เขตซีลางังคาบีซายาอัน

เขตซีลางังคาบีซายาอัน (วาไร: Sinirangan Kabisay-an; เซบัวโน: Sidlakang Kabisay-an; ฟิลิปีโน: Silangang Kabisayaan) หรือ เขตที่ 8 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เกาะซามาร์, เกาะเลเต และเกาะบีลีรัน เขตนี้มี 6 จังหวัด, 1 นครอิสระ และ 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง (ตักโลบัน)[3] เขตนี้ครอบคลุมพื้นที่ซีกตะวันออกของหมู่เกาะวิซายัส

เขตซีลางังคาบีซายาอัน

เขตที่ 8
เรียงตามเข็มนาฬิกาจากบนสุด: สะพานซันฮวนนิโค, เทศบาลปินตาโดส, เสื้อยืดลายจังหวัดบีลีรัน, โบสถ์นักบุญปีเตอร์แอนด์พอลที่เมืองคาลบายอกซิตี, น้ำตกบลานคาเอาโรราที่ซันยอร์จ, เมซา เดอ ปาลาปัก, ดิโอเบลิสก์,[1] สวนแม็คอาเทอร์ที่ปาโล
เรียงตามเข็มนาฬิกาจากบนสุด: สะพานซันฮวนนิโค, เทศบาลปินตาโดส, เสื้อยืดลายจังหวัดบีลีรัน, โบสถ์นักบุญปีเตอร์แอนด์พอลที่เมืองคาลบายอกซิตี, น้ำตกบลานคาเอาโรราที่ซันยอร์จ, เมซา เดอ ปาลาปัก, ดิโอเบลิสก์,[1] สวนแม็คอาเทอร์ที่ปาโล
Ph locator region 8.png
แผนที่ของประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งของเขตซีลางังคาบีซายาอัน
ประเทศ ฟิลิปปินส์
หมู่เกาะวิซายัส
ศูนย์กลางการบริหารเขตตักโลบัน
พื้นที่
 • ทั้งหมด23,251.10 ตร.กม. (8,977.30 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[2]
 • ทั้งหมด4,440,150
 • ความหนาแน่น190 คน/ตร.กม. (490 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาPST (UTC+8)
จังหวัด
เมือง
เทศบาล136
บารังไกย์4,390
ผู้แทนราษฎร12
ภาษา

เขตซีลางังคาบีซายาอันติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก และมีสถานที่สำคัญอย่างสะพานซันฮวนนิโค ซึ่งเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 เขตมีประชากร 4,440,150 คน เป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ของวิซายัส

ภูมิศาสตร์แก้ไข

เขตซีลางังคาบีซายาอัน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เลเต, บีลีรัน, ซามาร์ ติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ โดยมีช่องแคบซันเบอร์นาร์ดิโนคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะลูซอน, ติดต่อกับทะเลคาโมเตสและทะเลวิซายันทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ โดยช่องแคบซูรีเกาคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะมินดาเนา โดยเขตนี้มีเนื้อที่ 2,156,285 เฮกตาร์ (แม่แบบ:Convert/เอเคอร์) หรือร้อยละ 7.2 ของประเทศ[4]

การแบ่งเขตการปกครองแก้ไข

 
แผนที่แบบรัฐกิจของเขต

ประกอบด้วย 6 จังหวัด, 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง, 1 นครอิสระ, 5 นครทั่วไป, 136 เทศบาล และ 4,390 บารังไกย์

จังหวัด
หรือ
เมืองที่มีประชากรอย่างสูง
เมืองหลัก ประชากร (ค.ศ. 2015)[2] เนื้อที่[5] ความหนาแน่น นคร เทศบาล บารังไกย์
กม.2 ตร.ไมล์ /กม.2 /ตร.ไมล์
บีลีรัน‎ นาบาล 3.9% 171,612 536.01 206.95 320 830 0 8 132
ซีลางังซามาร์ โบโรงกัน 10.5% 467,160 4,660.47 1,799.42 100 260 1 22 597
เลเต‎ ตักโลบัน 38.8% 1,724,679 6,313.33 2,437.59 270 700 3 40 1,503
ฮีลากังซามาร์‎ คาตาร์มัน (จังหวัดฮีลากังซามาร์)‎ 14.2% 632,379 3,692.93 1,425.85 170 440 0 24 569
ซามาร์ คัตบาโลกัน 17.6% 780,481 6,048.03 2,335.16 130 340 2 24 951
ตีโมกเลเต มาอาซีน 9.5% 421,750 1,798.61 694.45 230 600 1 18 500
ตักโลบัน 5.5% 242,089 201.72 77.88 1,200 3,100 138
ทั้งหมด 4,440,150 23,251.10 8,977.30 190 490 7 136 4,390

 †  ตักโลบัน เป็นนครที่มีประชากรอย่างสูง โดยเป็นเอกเทศจากจังหวัดเลเต

การขนส่งแก้ไข

สามารถเชื่อมต่อกับเกาะลูซอนและเกาะมินดาเนาได้ทางสะพานถนน และมีท่าอากาศยาน 9 แห่ง กระจายตามจังหวัดต่าง ๆ โดยที่ใหญ่ที่สุดคือท่าอากาศยานแดเนียล แซด โรมูอัลเดซ ที่ตักโลบัน ส่วนท่าเรือทะเลก็มีกระจัดกระจายตามเมืองตักโลบัน, คัตบาโลกัน, คัลบาโยก, โบโรงกัน, อัลเลน, โอร์โมก, บาโต, ฮีโลงโกส, มาอาซีน, โซโกด และนาบาล

อ้างอิงแก้ไข

  1. http://www.communitrip.com/philippines/catbalogan/sights/the_obelisk.html
  2. 2.0 2.1 Census of Population (2015). "Region VIII (Eastern Visayas)". Total Population by Province, City, Municipality and Barangay. PSA. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2559.
  3. Eastern Visayas in Visayas Philippines
  4. http://web.evis.net.ph/lineagencies/da-r8/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=19&Itemid=32
  5. "PSGC Interactive; List of Provinces". Philippine Statistics Authority. Archived from the original on 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 29 March 2016.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข