เกาะบูเกนวิลล์

เกาะบูเกนวิลล์ (อังกฤษ: Bougainville Island) เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน (กลุ่มเกาะ) แต่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตารางกิโลเมตร มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 เมตร

เกาะบูเกนวิลล์
BougainvilleBukaandNeighbourhood.png
เกาะบูเกนวิลล์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้งเมลานีเซีย
พิกัด6°14′40″S 155°23′02″E / 6.24444°S 155.38389°E / -6.24444; 155.38389
กลุ่มเกาะหมู่เกาะโซโลมอน
พื้นที่9,318 km2 (3,598 sq mi)
ระดับสูงสุด2,715 m (8907 ft)
จุดสูงสุดเขาบัลบี
การปกครอง
ประชากรศาสตร์
ประชากร175,160
ความหนาแน่น18.80/km2 (48.69/sq mi)

นักเดินเรือชาวฝรั่งเศสชื่อ หลุยส์ เดอ บูแก็งวีล เดินทางเข้ามาสำรวจเกาะนี้ใน ค.ศ. 1768 ภายใต้การควบคุมของบริษัทการค้าของเยอรมนี ใน ค.ศ. 1882 และเยอรมนีเข้าครอบครองเกาะนี้ระหว่าง ค.ศ. 1899–1914 ออสเตรเลียเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองซึ่งมีการพัฒนาอ่าวและสร้างเป็นสนามบิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนภายใต้ความคุ้มครองของสหประชาชาติของนิวกีนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกีนีหลังแยกตัวเป็นประเทศใน ค.ศ. 1975