เปิดเมนูหลัก

เกฟิน เดอ เบรยเนอ (ดัตช์: Kevin De Bruyne, ออกเสียง: [də ˈbrœy̆nə]) เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียมที่พูดภาษาเฟลมิช (ภาษาดัตช์ถิ่นเบลเยียม) เป็นภาษาหลัก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตีและทีมชาติเบลเยียมในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก

เควินเดอบราวเนอร์
Kevin De Bruyne vs USA.jpg
เดอ เบรยเนอ กับทีมชาติเบลเยียมในปี ค.ศ. 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม เควิน เดอ บราวเนอร์[1]
วันเกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (28 ปี)
สถานที่เกิด โดรงเงิน, เบลเยียม
ส่วนสูง 1.81 เมตร (5 ฟุต 11.3 นิ้ว)[2][3]
ตำแหน่ง กองกลางตัวรุก, ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
แมนเชสเตอร์ซิตี
หมายเลข 17
สโมสรเยาวชน
1997–1999 กาเฟเฟ โดรงเงิน
1999–2005 เกนต์
2005–2008 แค็งก์
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2008–2012 แค็งก์ 84 (1)
2012–2014 เชลซี 3 (0)
2012แค็งก์ (ยืมตัว) 13 (2)
2012–2013แวร์เดอร์เบรเมิน (ยืมตัว) 33 (10)
2014–2015 เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 51 (15l)
2015– แมนเชสเตอร์ซิตี 123 (25)
ทีมชาติ
2008–2009 เบลเยียม ชุดอายุไม่เกิน 18 ปี 7 (1)
2009 เบลเยียม ชุดอายุไม่เกิน 19 ปี 10 (1)
2011 เบลเยียม ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี 2 (0)
2010– เบลเยียม 72 (17)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้กับสโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 กันยายน 2562
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้กับทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 9 กันยายน 2562

เดอ เบรยเนอเริ่มต้นอาชีพการเป็นนักฟุตบอลกับสโมสรกาแอร์เซ แค็งก์ (KRC Genk) ได้เป็นผู้เล่นตัวจริงและมีส่วนช่วยให้ทีมสามารถคว้าแชมป์เบลเจียนโปรลีก ฤดูกาล 2010–11 ได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 2012 ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรเชลซี แต่ก็ตกเป็นตัวสำรองและยังถูกส่งให้สโมสรแวร์เดอร์เบรเมินยืมตัวด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ตกลงเซ็นสัญญาร่วมว็อลฟส์บวร์คด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์

เดอ เบรยเนอลงเล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2010 และจนถึงปัจจุบันได้ลงเล่นแล้วมากกว่า 20 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเบลเยียมที่เข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014

ในต้นฤดูกาล 2015–16 เดอ เบรยเนอได้ย้ายมาสู่แมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 55 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2,960 ล้านบาท) และสัญญา 6 ปี[4] และยิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตีได้ในนัดที่ 6 ของฤดูกาล ที่แมนเชสเตอร์ซิตีพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่สนามเอติฮัดสเตเดียม โดยเป็นฝ่ายแพ้ไป 1-2 ประตู[5]

สโมสรอาชีพแก้ไข

แค็งก์แก้ไข

เดอ เบรยเนอ เริ่มอาชีพของเขากับสโมสรบ้านเกิด KVV Drongen ในปี 2003 สองปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับเกนต์ และย้ายไปที่แค็งก์ในปี 2005 เดอ เบรยเนอ ยังคงพัฒนาการของเขาในการตั้งค่าเยาวชนของพวกเขาและได้รับรางวัลสำหรับความก้าวหน้าของเขา ในปี 2008

เดอ เบรยเนอ เปิดตัวกับแค็งก์ด้วยความพ่ายแพ้ 3-0 ที่ ชาร์เลอรัว ที่ 9 พฤษภาคม 2009 หลังจากยอมรับว่าตัวเองอยู่ในทีมในฤดูกาลถัดไป ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2553 เดอ เบรยเนอคะแนนเป้าหมายแรกของสโมสรซึ่งทั้งสามคะแนนสำหรับแค็งก์ใน 1-0 ชนะสตองดาร์ด ลีแอช เขายิงได้ห้าประตูและช่วย 16 นัดในการแข่งขันลีก 32 นัดในฤดูกาล 2010-11 ขณะที่แค็งก์ครองตำแหน่งแชมป์เบลเยี่ยมเป็นครั้งที่สาม เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2554 เดอ เบรยเนอ ยิงแฮตทริกครั้งแรกของเขาให้กับแค็งก์ที่เจอกับกลึบบรึคเคอซึ่งจบลงด้วยการชนะในอันดับที่ 4-5 ของแค็งก์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2555 เดอ เบรยเนอ ยิงรั้งกับเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟินในการชนะ 5-0 เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2012 เดอ เบรยเนอ ทำประตูแรกของเขาที่แค็งก์หลังจากที่ตกลงย้ายไปเชลซีและยังช่วยทำประตูอื่น ๆ ในการเอาชนะให้มอนส์ 1-2 เดอบรูอินจบฤดูกาลด้วยการตัดคะแนนในชัยชนะ 3-1 เขาสิ้นสุดการค้าแข้งในลีกเบลเยียมไปด้วยการยิง 28 ประตู

เชลซีแก้ไข

เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2012 ในวันสุดท้ายของการซื้อขายฤดูหนาวสโมสรพรีเมียร์ลีกเชลซีและเก็นค์ประกาศการลงนามอย่างถาวรของ เดอ เบรยเนอ โดยมีค่าเซ็นสัญญาในราคา 7 ล้านปอนด์ เขาเซ็นสัญญาห้าปีครึ่งที่ สแตมฟอร์ดบริดจ์ แต่จะอยู่ที่แค็งก์ตลอดฤดูกาล 2011-12 เดอ เบรยเนอ บอกเว็บไซต์ของสโมสรว่า "การมาเป็นทีมอย่างเชลซีเป็นความฝัน แต่ตอนนี้ผมต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้ระดับที่จำเป็น" ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2012 เดอ เบรยเนอ ได้เปิดตัวกับเชลซีในนัดกระชับมิตรกับเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ฝั่งซีแอตเทิลซาวน์เดอร์สชนะ 4–2 เดอ เบรยเนอยังเล่นครึ่งแรกกับยักษ์ใหญ่ลีกเอิง 1 ปารีสแซงต์แชร์กแมงที่สนามกีฬาแยงกีนิวยอร์ก

แมนเชสเตอร์ซิตีแก้ไข

สถิติอาชีพแก้ไข

ทีมชาติแก้ไข

ณ วันที่ 9 กันยายน 2019[6]
ทีมชาติ ปี ลงเล่น ประตู
เบลเยียม 2010 1 0
2011 1 0
2012 6 1
2013 11 3
2014 11 4
2015 8 4
2016 12 1
2017 8 0
2018 10 2
2019 4 2
ทั้งหมด 72 17

ประตูในนามทีมชาติแก้ไข

ณ วันที่ 9 กันยายน 2019[6][7]
ลำดับ วันที่ สนาม นัดที่ คู่แข่ง ประตู ผล รายการแข่งขัน
1 12 ตุลาคม 2012 Stadium Crvena Zvezda, Belgrade, Serbia 6   เซอร์เบีย 2–0 3–0 ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก
2 22 มีนาคม 2013 Philip II Arena, Skopje, Macedonia 10   Macedonia 1–0 2–0
3 7 มิถุนายน 2013 King Baudouin Stadium, Brussels, Belgium 13   เซอร์เบีย 1–0 2–1
4 15 ตุลาคม 2013 17   เวลส์ 1–0 1–1
5 26 พฤษภาคม 2014 Cristal Arena, Genk, Belgium 21   ลักเซมเบิร์ก[N] 5–1 5–1 เกมกระชับมิตร
6 1 กรกฎาคม 2014 Arena Fonte Nova, Salvador, Brazil 25   สหรัฐ 1–0 2–1 ฟุตบอลโลก 2014
7 10 ตุลาคม 2014 King Baudouin Stadium, Brussels, Belgium 28   อันดอร์รา 1–0 6–0 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 รอบคัดเลือก
8 2–0
9 3 กันยายน 2015 34   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 2–1 3–1
10 10 ตุลาคม 2015 Estadi Nacional, Andorra la Vella, Andorra 36   อันดอร์รา 2–0 4–1
11 13 ตุลาคม 2015 King Baudouin Stadium, Brussels, Belgium 37   อิสราเอล 2–0 3–1
12 13 พฤศจิกายน 2015 38   อิตาลี 2–1 3–1 กระชับมิตร
13 28 พฤษภาคม 2016 Stade de Genève, Lancy, Switzerland 39   สวิตเซอร์แลนด์ 2–1 2–1
14 27 มีนาคม 2018 King Baudouin Stadium, Brussels, Belgium 59   ซาอุดีอาระเบีย 4–0 4–0
15 6 กรกฎาคม 2018 Kazan Arena, Kazan, Russia 66   บราซิล 2–0 2–1 ฟุตบอลโลก 2018
16 11 มิถุนายน 2019 King Baudouin Stadium, Brussels, Belgium 70   สกอตแลนด์ 3–0 3–0 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก
17 9 กันยายน 2019 Hampden Park, Glasgow, Scotland 72 4–0 4–0

เกียรติประวัติแก้ไข

แค็งก์

เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค

แมนเชสเตอร์ซิตี

เบลเยียม

รางวัลส่วนตัว

  • Bundesliga Young Player of the Year: 2012–13[18]
  • Bundesliga Player of the Year: 2014–15[19]
  • Bundesliga Team of the Year: 2014–15[20]
  • UEFA Europa League Squad of the Season: 2014–15[21]
  • Footballer of the Year in Germany: 2015[22]
  • France Football World XI: 2015[23]
  • Belgian Sportsman of the Year: 2015[24]
  • Manchester City Player of the Year: 2015–16, 2017–18[25][26]
  • FIFA FIFPro World XI 2nd team: 2018[27]
  • FIFA FIFPro World XI 3rd team: 2016[28]
  • IFFHS Men's World Team: 2017[29]
  • UEFA Team of the Year: 2017[30]
  • PFA Team of the Year: พรีเมียร์ลีก 2017–18[31]
  • Premier League Playmaker of the Season: 2017–18[10]
  • UEFA Champions League Squad of the Season: 2017–18,[32] 2018–19[33]
  • FIFA World Cup Dream Team: 2018[34]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Barclays Premier League Squad Numbers 2013/14". Premier League. 16 August 2013. สืบค้นเมื่อ 17 August 2013.
  2. "Player Profile: Kevin De Bruyne". Premier League. สืบค้นเมื่อ 2 January 2013.
  3. "Kevin de Bruyne". ESPN FC. สืบค้นเมื่อ 15 December 2012.
  4. "ชูเสื้อเรียบร้อย! "เรือใบ" ประกาศซิว "เดอ บรุยน์" ร่วมทัพ 6 ปี". ผู้จัดการออนไลน์. 30 August 2015. สืบค้นเมื่อ 31 August 2015.
  5. "คลิปไฮไลท์พรีเมียร์ลีก แมนฯ ซิตี้ 1-2 เวสต์แฮม Manchester City 1-2 West Ham United". football-fun.net. 19 กันยายน 2015. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2015.
  6. 6.0 6.1 Kevin De Bruyne เว็บไซต์ National-Football-Teams.com (อังกฤษ)
  7. "Kevin De Bruyne". eu-football.info. สืบค้นเมื่อ 25 December 2014.
  8. 8.0 8.1 8.2 8.3 "K. De Bruyne: Summary". Soccerway. Perform Group. สืบค้นเมื่อ 12 May 2019.
  9. "VfL Wolfsburg – Bayern München 5:4, Supercup, Saison 2015, 1.Spieltag – Spielbericht" (in เยอรมัน). Kicker. สืบค้นเมื่อ 1 August 2015.
  10. 10.0 10.1 "Kevin De Bruyne: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 17 May 2019.
  11. McNulty, Phil (18 May 2019). "Manchester City 6–0 Watford". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 18 May 2019.
  12. Booth, Mark (29 February 2016). "Talking Points: How City Won The Capital One Cup". Manchester City. Archived from the original on 8 July 2018. สืบค้นเมื่อ 7 July 2018. Although he was unable to take any part in the final, Kevin De Bruyne deserved his first medal as a City player as much as anyone.
  13. Smith, Jonathan (26 February 2018). "Kevin De Bruyne: Man City's Carabao Cup final win can be a springboard". ESPN. Archived from the original on 8 July 2018. สืบค้นเมื่อ 8 July 2018. It was De Bruyne's second League Cup winners' medal at City, however he missed the 2016 final against Liverpool through injury.
  14. McNulty, Phil (25 February 2018). "Arsenal 0–3 Manchester City". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 25 February 2018.
  15. McNulty, Phil (24 February 2019). "Chelsea 0–0 Manchester City". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 24 February 2019.
  16. Begley, Emlyn (4 August 2019). "Liverpool 1–1 Manchester City". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 4 August 2019.
  17. McNulty, Phil (14 July 2018). "Belgium 2–0 England". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 15 July 2018.
  18. Anderson, Cammy (21 April 2014). "Analysing Kevin De Bruyne". Vavel. สืบค้นเมื่อ 17 March 2015.
  19. "De Bruyne voted by players as the best in Bundesliga last season". FOX Sports. 16 June 2015. สืบค้นเมื่อ 22 October 2016.
  20. "2014/15 Team of the Season". Bundesliga. 11 May 2015. Archived from the original on 14 May 2017. สืบค้นเมื่อ 30 May 2017. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  21. "UEFA Europa League squad of the season". UEFA. 3 June 2015. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.
  22. "De Bruyne is Speler van het Jaar volgens Duitse Journalisten". Sporza (in ดัตช์). 26 July 2015. Archived from the original on 16 July 2016. สืบค้นเมื่อ 26 July 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  23. "Messi, Neymar Jr, Iniesta and Alves in France Football world XI of 2015". FC Barcelona. 30 December 2015. สืบค้นเมื่อ 30 December 2015.
  24. "Kevin De Bruyne is Sportsman of the Year". Deredactie. 20 December 2015. สืบค้นเมื่อ 6 July 2017.
  25. "De Bruyne wins Etihad Player of the Season award". Manchester City. 11 August 2016. สืบค้นเมื่อ 12 September 2016.
  26. "Kevin De Bruyne has been named City's Etihad Player of the Season". Manchester City. 15 May 2018. สืบค้นเมื่อ 15 May 2018.
  27. "World 11: The Reserve Team for 2017-18". FIFPro.org. 24 September 2018. สืบค้นเมื่อ 25 September 2018.
  28. "2016 World 11: the reserve teams". FIFPro.org. FIFPro World Players' Union. 9 January 2017. สืบค้นเมื่อ 1 October 2017.
  29. "The IFFHS Men World Team 2017". IFFHS.de. International Federation of Football History & Statistics. 12 December 2017. สืบค้นเมื่อ 12 December 2017.
  30. "Facts and figures: UEFA.com Team of the Year 2017". UEFA.com: The official website for European football. UEFA. 11 January 2018. สืบค้นเมื่อ 13 January 2018.
  31. "Manchester City players dominate PFA team of the year". BBC Sport. 18 April 2018. สืบค้นเมื่อ 5 May 2018.
  32. "UEFA Champions League Squad of the Season". UEFA. 27 May 2018. Archived from the original on 2 June 2018. สืบค้นเมื่อ 10 July 2018.
  33. "UEFA Champions League Squad of the Season". UEFA.com. 2 June 2019.
  34. FIFA.com (18 July 2018). "FIFA World Cup Fan Dream Team". Archived from the original on 26 June 2018. สืบค้นเมื่อ 23 July 2018. Unknown parameter |url-status= ignored (help)

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข