ฮิปพอคราทีส

(เปลี่ยนทางจาก ฮิปโปเครตีส)

ฮิปพอคราทีสแห่งกอส (อังกฤษ: Hippocrates of Kos; /hɪˈpɒkrətz/; กรีก: Ἱπποκράτης ὁ Κῷος; ป. 460 –  370 BC) หรือรู้จักในนามฮิปพอคราทีสที่สอง เป็นแพทย์ชาวกรีกแห่งยุคเปอริเคิลส์ (กรีซยุคคลาสสิก) ผู้ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่โดดเด่นมากที่สุดในประวัติศาสตร์การแพทย์ ฮิปพอคราทีสมักได้รับการขนานนามว่าเป็น"บิดาแห่งการแพทย์"[1] เพื่อเป็นการระลึกถึงการมีส่วนร่วมในสาขาวิชาการแพทย์ที่หยั่งรากมาถึงปัจจุบันในฐานะผู้ก่อตั้งการแพทย์แบบฮิปพอคราทีส (Hippocratic School of Medicine) การแพทย์อุดมปัญญานี้ได้ปฏิวัติการแพทย์กรีกโบราณไปโดยสิ้นเชิง ผ่านการก่อร่างของแบบแผนปฏิบัติที่ต่างจากสาขาอื่น ๆ ที่เคยเกี่ยวข้องในเชิงขนบ (เธอร์กี และ ปรัชญา) ซึ่งส่งผลให้เกิดการแพทย์ขึ้นมาในฐานะวิชาชีพหนึ่ง[2][3]

ฮิปพอคราทีสแห่งกอส
Hippocrates.jpg
ภาพธรรมเนียมนิยมหุ่นครึ่งตัวบน "ภาพเหมือน" ฮิปพอคราทีส (ภาพแกะไม้จากศตวรรษที่ 19)
เกิดประมาณ 460 ปีก่อน ค.ศ.
กอส กรีซโบราณ
เสียชีวิตประมาณ 370 ปีก่อน ค.ศ.
(อายุราว 90 ปี)
ลาริสซา กรีซโบราณ
อาชีพแพทย์
ตำแหน่งบิดาแห่งการแพทย์

อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของบรรดาผู้นิพนธ์คอร์ปัส, การปฏิบัติของแพทย์แผนฮิปพอคราทีส และการกระทำของตัวฮิปพอคราทีสเองมักถูกปนเปกัน ฉนั้น จึงแทบไม่มีใครทราบแน่ชัดเกี่ยวกับตัวฮิปพอคราทีสว่าเขามีความคิดอย่างไร เขียนอะไร และกระทำการใดอย่างแน่ชัด ฮิปพอคราทีสมักถูกแสดงในรูปของพาราโกนแห่งแพทย์ยุคโบราณและได้รับการยอมรับในฐานะผู้ริเริ่มสำสาบานของฮิปพอคราทีสที่ซึ่งยังคงใช้และทันต่อยุคสมัยในปัจจุบัน นอกจากนี้ เขายังได้รับการยอมรับในฐานะผู้สร้างความก้าวหน้าอย่างยิ่งใหญ่ให้กับระบบการศึกษาแพทยศาสตร์คลินิกอย่างเป็นระบบด้วยการรวมความรู้ทางการแพทย์จากแขนงก่อน ๆ และบัญญัติแนวทางการปฏิบัติของแพทย์ในคอร์ปัสของฮิปพอคราทีส และงานเขียนชิ้นอื่น ๆ[2][4]

ชีวประวัติแก้ไข

 
ภาพเขียนแสดงเรื่องราวขณะฮิปพอคราทีสปฏิเสธการเข้าเฝ้าจักรพรรดิอะเคเมนิด อาร์ตาเซอร์เซส ผู้ร้องขอการช่วยเหลือจากฮิปพอคราทีส ภาพเขียนโดยกีรอเดต์[5]

นักประวัติศาสตร์โดยทั่วไปยอมรับว่าฮิปพอคราทีสเกิดระหว่าง 460 ปีก่อน ค.ศ. บนเกาะกอสในดินแดนกรีซ ในขณะที่ข้อมูลเชิงชีวประวัติชิ้นอื่น ๆ ของเขานั้นมีแนวโน้มว่าไม่เป็นความจริง[6]

แพทย์กรีกยุคศตวรรษที่สอง ซอเรนัสแห่งเอเฟซุส[7] เป็นผู้นิพนธ์ชีวประวัติของฮิปพอคราทีสเป็นคนแรก และเป็นแหล่งข้อมูลของข้อมูลส่วนบุคคลของฮิปพอคราทีสส่วนใหญ่ ผู้แต่งชีวประวัติยุคถัด ๆ มา เช่น ซูดา แห่งศตวรรษที่ 10 และในงานเขียนของจอห์น เซทเซสเรื่อง "พอลิติกส์" ของอาริสโตเติล อายุราว 400 ปีก่อน ค.ศ.[8]

ซอเรนัสระบุว่าบิดาของฮิปพอคราทีสคือนายแพทย์เฮรักลิเดส และมารดามีชื่อว่า ปราซิเตลา (Praxitela) ธิดาของทีซาเน (Tizane) บุตรทั้งสองของฮิปพอคราทีสคือ เธสซาลูส และ ดราโก รวมถึงลูกเขย พอลีบุส ล้วนเป็นศิษย์ของฮิปพอคราทีส แพทย์ในยุคถัด ๆ มา กาเลน ระบุว่า พอลีบุสเป็นผู้สืบทอดของฮิปพอคราทีสที่แท้จริง ในขณะที่เธสซาลุสและดราโกล้วนมีบุตรคนหนึ่งชื่อว่าฮิปพอคราทีส (ฮิปพอคราทีสที่สามและที่สี่)[9][10]

ซอรานุสระบุว่าฮิปพอคราทีสได้ศึกษาวิชาการแพทย์จากบิดาและคุณปู่/ตา (ฮิปพอคราทีสที่หนึ่ง) และได้ศึกษาวิชาอื่น ๆ จากเดโมกรีตุส และ กอร์เกียส เป็นไปได้ว่าฮิปพอคราทีสฝึกฝนอยู่ที่แอสเคลปีเอียนแห่งกอส และเรียนวิชาจากแพทย์ชาวเธรซ ฮิโรดิกุสแห่งเซลิมเบรีย เพลโตเคยระบุชื่อของฮิปพอคราทีสในสองบทสนทนา: โปรตาโกราส ที่ซึ่งเพลโตระบุถึงฮิปพอคราทีสว่าเป็น "ฮิปพอคราทีสแห่งกอส ผู้เป็นชาวแอสคลีเปียด์";[11][12] และใน เฟดรุส เพลโตเสนอว่า "ฮิปพอคราทีสชาวแอสคลีเปียด์" คิดว่าความรู้สมบูรณ์ของธรรมชาติของร่างกายนั้นจำเป็นต่อการแพทย์[13] ฮิปพอคราทีสสอนและปฏิบัติหน้าที่แพทย์ตลอดชีวิตของเขา เขาได้เดินทางไปตั้งแต่เธสซาลี, เธรซ และ ทะเลมาร์มารา มีการระบุถึงการเสียชีวิตของเขาอยู่หลายสำนวน เป็นไปได้ว่าเขาเสียชีวิตที่ลาริสซา ด้วยวัย 83, 85 หรือ 90 ปี ในขณะที่บางเอกสารระบุว่าเขามีอายุถึง 100 ปี[10]

เกียรติยศแก้ไข

 
ภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงกาเลนและฮิปพอคราทีส, ศตวรรษที่ 12; อานะกานี ประเทศอิตาลี

ฮิปพอคราทีสได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายในฐานะ "บิดาแห่งการแพทย์"[14] ผลงานของเขาปฏิวัติแนวปฏิบัติของการแพทย์ แต่ก็ได้ชะงักการพัฒนาไปหลังเขาเสียชีวิต[15] ฮิปพอคราทีสได้รับการยกย่องสูงมากจนคำสอนต่าง ๆ ของเขาส่วนใหญ่ถือว่ายิ่งใหญ่เกินกว่าจะต้องถูกเพิ่มพูน ทำให้ไม่มีการพัฒนาเด่น ๆ ในหลักของฮิปพอคราทีสเกิดขึ้นเลยเป็นช่วงเวลานาน[11][16] เป็นเวลานับศตวรรษหลังฮิปพอคราทีสเสียชีวิตที่ถูกตราว่าเป็นข่วงเวลาแห่งการถดถอยมากพอ ๆ กับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความก้าวหน้าเพิ่มเติม เช่นที่ปรากฏในงานเขียนของฟีลดิง การ์ริสซันว่า "ภายหลังยุคของฮิปพอคราทีส แนวปฏิบัติของการชักประวัติในทางคลินิกก็เหือดแห้งไป"[17]

แพทย์คนสำคัญคนแรกถัดจากฮิปพอคราทีสคือกาเลน แพทย์ชาวกรีกโบราณผู้มีชีวิตระหว่างปี 129 ถึง 200 กาเลนสร้างความถาวรให้กับจารีตการแพทย์แบบฮิปพอคราทีส สร้างความก้าวหน้ามากมาย เช่นเดียวกับความถดถอยบางประการ[18][19] ต่อมาในยุคกลาง โลกอิสลามได้ปรับเอาวิธีแบบฮิปพอคราทีสมาใช้และพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์ใหม่ ๆ ขึ้น[20] ภายหลังยุคเรเนสซองส์ของยุโรป วิธีแบบฮิปพอคราทีสได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในยุโรปตะวันตกและยังคงปรากฏใช้มาจนถึงศตวรรษที่ 19 ในบรรดาผู้ที่นำเอาวิธีแบบฮิปพอคราทีสมาใช้อย่างเคร่งครัดได้แก่ ธอมัส ซีเดินแฮม, วิลเลียม เฮเบอร์ดีน, ฌอง-มาร์แต็ง ชาร์โคต์ และ วีลเลียม ออสเลอร์ แพทย์ชาวฝรั่งเศส อ็องรี อูชาร์ ระบุว่าการชุบชีวิตวิธีของฮิปพอคราทีสใหม่นี้เป็น "ประวัติศาสตร์ทั้งหมดของการแพทย์ภายใน"[21]

ดูเพิ่มแก้ไข

หมายเหตุแก้ไข

  1. "Hippocrates". Microsoft Encarta Online Encyclopedia. Microsoft Corporation. 2006. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2009-10-29.
  2. 2.0 2.1 Garrison 1966, pp. 92–93
  3. Nuland 1988, p. 5
  4. Garrison 1966, p. 96
  5. Pinault, Jody Rubin (1992). Hippocratic Lives and Legends (ภาษาอังกฤษ). Brill. p. 79. ISBN 978-90-04-09574-8.
  6. Nuland 1988, p. 4
  7. Britannica Concise Encyclopedia 2006
  8. Aristotle. "Politics Book VII". Internet Classics Archive.
  9. Adams 1891, p. 19
  10. 10.0 10.1 Margotta 1968, p. 66
  11. 11.0 11.1 Martí-Ibáñez 1961, pp. 86–87
  12. Plato 380 B.C.
  13. Plato 360 B.C. 270c
  14. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ hanson
  15. Garrison 1966, p. 100
  16. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ margotta73
  17. Garrison 1966, p. 95
  18. Jones 1868, p. 35
  19. West, John B. (Spring 2014). "Galen and the beginnings of Western physiology". Am J Physiol Lung Cell Mol Physiol. 307 (2): L121–L128. doi:10.1152/ajplung.00123.2014. PMID 24879053.
  20. Leff & Leff 1956, p. 102
  21. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ garrison934

อ้างอิงแก้ไข

อ่านเพิ่มแก้ไข

  • Adams, Francis (translator) (1891) (1994) [1891], Works by Hippocrates, The Internet Classics Archive: Daniel C. Stevenson, Web Atomics © 1994–2000.
  • Coulter, Harris L (1975), Divided Legacy: A History of the Schism in Medical Thought: The Patterns Emerge: Hippocrates to Paracelsus, 1, Washington, DC: Weehawken Book
  • Craik, Elizabeth M. (ed., trans., comm.), The Hippocratic Treatise On glands (Leiden; Boston: Brill, 2009) (Studies in ancient medicine, 36).
  • Di Benedetto, Vincenzo (1986), Il medico e la malattia. La scienza di Ippocrate, Turin: Einaudi
  • Edelstein, Ludwig (1943), The Hippocratic Oath: Text, Translation, and Interpretation, Baltimore: Johns Hopkins University Press
  • Enache, Cătălin (2019), Ontology and Meteorology in Hippocrates' On Regimen, Mnemosyne 72 (2), 173-96.
  • Goldberg, Herbert S. (1963), Hippocrates, Father of Medicine, New York: Franklin Watts
  • Heidel, William Arthur (1941), "Hippocratic Medicine: Its Spirit and Method", Nature, 149 (3781): 422–423, Bibcode:1942Natur.149..422J, doi:10.1038/149422a0, S2CID 4136630
  • Hippocrates (1990), Smith, Wesley D (บ.ก.), Pseudepigraphic writings : letters, embassy, speech from the altar, decree, Leiden: Brill, ISBN 978-90-04-09290-7
  • Jouanna, Jacques (1999), Hippocrates, M.B. DeBevoise, trans, Baltimore: Johns Hopkins University Press, ISBN 978-0-8018-5907-6
  • Jori, Alberto (1996), Medicina e medici nell'antica Grecia. Saggio sul 'Perì téchnes' ippocratico, Bologna (Italy): il Mulino.
  • Kalopothakes, M.D. (1857), An essay on Hippocrates, Philadelphia: King and Baird Printers.
  • Langholf, Volker (1990), Medical theories in Hippocrates : early texts and the "Epidemics", Berlin: de Gruyter, ISBN 978-3-11-011956-5
  • Levine, Edwin Burton (1971), Hippocrates, New York: Twayne
  • Lopez, Francesco (2004), Il pensiero olistico di Ippocrate. Percorsi di ragionamento e testimonianze. Vol. I, Cosenza (Italy): Edizioni Pubblisfera, ISBN 978-88-88358-35-2.
  • Moon, Robert Oswald (1923), Hippocrates and His Successors in Relation to the Philosophy of Their Time, New York: Longmans, Green and Co
  • Petersen, William F. (1946), Hippocratic Wisdom for Him Who Wishes to Pursue Properly the Science of Medicine: A Modern Appreciation of Ancient Scientific Achievement, Springfield, IL: Charles C Thomas
  • Phillips, E.D. (1973), Aspects of Greek Medicine, New York: St. Martin's Press
  • Pliny the Elder, Natural History: Book XXIX., translated by John Bostock. See original text in Perseus program.
  • Sargent, II, Frederick (1982), Hippocratic heritage : a history of ideas about weather and human health, New York: Pergamon Press, ISBN 978-0-08-028790-4
  • Smith, Wesley D. (1979), Hippocratic Tradition, Cornell University Press, ISBN 978-0-8014-1209-7
  • Temkin, Owsei (1991), Hippocrates in a world of pagans and Christians, Baltimore: Johns Hopkins University Press, ISBN 978-0-8018-4090-6 online free to borrow

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข