เปิดเมนูหลัก

อุทยานแห่งชาติตาพระยา

อุทยานแห่งชาติตาพระยา ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอโนนดินแดง อำเภอบ้านกรวด อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ และอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 82 ของประเทศไทย และเป็นส่วนหนึ่งของผืนป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

อุทยานแห่งชาติตาพระยา
2016061808 Nationalpark Ta Phraya.jpg
อุทยานแห่งชาติตาพระยา
Map showing the location of อุทยานแห่งชาติตาพระยา
อุทยานแห่งชาติตาพระยา
ตำแหน่งที่ตั้งอุทยานในประเทศไทย
ที่ตั้งอำเภอโนนดินแดง อำเภอบ้านกรวด อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ และอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว  ไทย
พิกัด14°12′51.5″N 102°50′43.5″E / 14.214306°N 102.845417°E / 14.214306; 102.845417พิกัดภูมิศาสตร์: 14°12′51.5″N 102°50′43.5″E / 14.214306°N 102.845417°E / 14.214306; 102.845417
พื้นที่620.71 ตารางกิโลเมตร (387,941.45 ไร่)[1]
จัดตั้ง23 พฤศจิกายน 2539
ผู้เยี่ยมชม936 คน[2] (ปีงบประมาณ 2559)
หน่วยราชการสำนักอุทยานแห่งชาติ
ป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ *
Welterbe.svg  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
2016061809 Nationalpark Ta Phraya.jpg
ผีเสื้อภายในเขตอุทยานแห่งชาติตาพระยา
ประเทศ ไทย
ภูมิภาค **เอเชียและแปซิฟิก
ประเภทมรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา(x)
อ้างอิง590
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน2548 (คณะกรรมการสมัยที่ 29)
* ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

ลักษณะภูมิประเทศแก้ไข

อุทยานแห่งชาติตาพระยาตั้งอยู่บนเขตภูเขาสูงจากทิวเขาบรรทัดตลอดแนวจนไปถึงทิวเขาพนมดงรัก เป็นแนวเขตติดต่อระหว่างไทยกับกัมพูชาตั้งแต่หลักเขตประเทศที่ 24 ถึงหลักเขตที่ 28 วางตั้งในแนวทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 206–579 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาพรานนุช ความสูง 579 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีความลาดชันเฉลี่ยทั้งพื้นที่ประมาณร้อยละ 35 บริเวณที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบสูงโคราช ซึ่งมีความสูงเฉลี่ยประมาณ 100–200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ประกอบด้วยเขาเขาวง เขาสะแกกรอง เขาบรรทัด เขาเนินหิน เขาพนมแม่ไก่ เป็นต้นน้ำลำธารของลำสะโดน ห้วยซับกระโดน ลำนางรอง ลำจันหัน ห้วยตรุมะเมียง ห้วยแห้ง ห้วยละหอกพลวง ห้วยดินทราย ห้วยนาเหนือ ห้วยพลู และห้วยเมฆา

ลักษณะภูมิอากาศแก้ไข

สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปของภูมิภาคนี้ อยู่ภายใต้อิทธิพลของลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงฤดูลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ความชุ่มชื้นจะถูกพัดพามาจากทะเลอันดามันและอ่าวไทย จนทำให้พื้นที่บริเวณนี้ได้รับปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อเดือนวัดได้ระหว่าง 100 มิลลิเมตร ถึง 140 มิลลิเมตร ในฤดูลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทิวเขาพนมดงรักจะปะทะกับลมมรสุม และทำให้ฝนตกในบริเวณด้านที่รับลมมากกว่าด้านไม่รับลม ฤดูกาลมี 3 ฤดู ได้แก่

  • ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน
  • ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
  • ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม

สำหรับอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปีสูงสุดประมาณ 39.8 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 14.3 องศาเซลเซียส

แหล่งท่องเที่ยวแก้ไข

ด้านธรรมชาติแก้ไข

  • ลานกระเจียว
  • อ่างเก็บน้ำเมฆา
  • อ่างเก็บน้ำลำจังหัน
  • อ่างเก็บน้ำลำนางรอง
  • อ่างเก็บน้ำลำปะเทีย
  • อ่างเก็บน้ำห้วยยาง
  • ผาแดง
  • น้ำตกผาแดง

ด้านประวัติศาสตร์แก้ไข

  • ช่องโอบก
  • ปราสาทเขาโล้น
  • ปราสาททอง
  • ปราสาทบายแบก
  • ลานหินตัด
  • ศาลมีอักษร
  • ศูนย์เขมรอพยพไซท์ทู
  • แหล่งโลหะกรรม
  • อนุสาวรีย์เราสู้

อ้างอิงแก้ไข

  1. ส่วนภูมิสารสนเทศ. สำนักฟื้นฟูและพัฒนาพื้นที่อนุรักษ์. กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. "รายงานสรุปพื้นที่ป่าอนุรักษ์ในความรับผิดชอบของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช พื้นที่รวม 72.046 ล้านไร่ (คำนวณในระบบ GIS)." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www2.dnp.go.th/gis/รูปอัพเว็บ/สรุปพื้นที่ป่า.pdf 2557. สืบค้น 3 สิงหาคม 2560.
  2. กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. "ตารางที่ 10 จำนวนผู้เข้าไปท่องเที่ยวในอุทยานแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2555–2559." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dnp.go.th/statistics/2559/ตาราง 10 จำนวนผู้เข้าไปท่องเที่ยวในอุทยาน ปี 2555-2559 (1ก.พ.60).xls 2560. สืบค้น 3 สิงหาคม 2560.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข