อาคารกาบานัก

(เปลี่ยนทางจาก อาคารคาวานา)

อาคารกาบานัก (สเปน: Edificio Kavanagh; อังกฤษ: Kavanagh Building) เป็นตึกระฟ้าที่มีชื่อเสียงในย่านเรติโร บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ออกแบบขึ้นในปี 1934 โดยสถาปนิกเกรโกริโอ ซันเชซ, เอร์เนสโต ลาโกส และลุยส์ มาริอา เด ลา ตอร์เร อาคารนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นจุดสูงสุดของสถาปัตยกรรมมอเดิร์น[3] เมื่ออาคารเปิดให้ใช้งานในปี 1936 กาบานักกลายเป็นตึกที่สูงที่สุดในลาตินอเมริกา

อาคารกาบานัก
Edificio Kavanagh
KAVANAGH C.JPG
ข้อมูลทั่วไป
ประเภทที่อยู่อาศัย
ที่ตั้ง1065 ถนนโฟลริดา[1]
เรติโร บัวโนสไอเรส
ประเทศอาร์เจนตินา
พิกัด34°35′43.5″S 58°22′28.8″W / 34.595417°S 58.374667°W / -34.595417; -58.374667พิกัดภูมิศาสตร์: 34°35′43.5″S 58°22′28.8″W / 34.595417°S 58.374667°W / -34.595417; -58.374667
เริ่มสร้าง1934
แล้วเสร็จ1936
Opening2 มกราคม 1936
ความสูง
ชั้นบนสุด120 m (390 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น31
พื้นที่แต่ละชั้น28,000 m2 (300,000 sq ft) บนพื้นที่ 2,400 m2 (26,000 sq ft)
ลิฟต์12
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิกเกรโกริโอ ซันเชซ, เอร์เนสโต ลาโกส และลุยส์ มาริอา เด ลา ตอร์เร[2]
ผู้รับเหมาก่อสร้างโรโดลโฟ เซร์บินิ

กาบานักถือกันว่าเป็นอาคารเอกลักษณ์หนึ่งของบัวโนสไอเรส[4][5] จากการสำรวจในปี 2013 โดยกลารินจากผู้คนจำนวน 600 คนที่ไม่ได้ประกอบอาชีพสายสถาปัตยกรรมและก่อสร้าง พบว่ากาบานักเป็นตึกที่เป็นที่นิยมชมชอบมากที่สุดในบรรดาชาวเมืองบัวโนสไอเรส[6]

ประวัติแก้ไข

การก่อสร้างใช้เวลา 14 เดือนจากปี 1934 โดยอาคารนี้เป็นการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ของโกรินา กาบานัก (Corina Kavanagh) เศรษฐินีลูกหลานชาวไอริช[7] โดยอาคารออกแบบใช้สถาปัตยกรรมมอเดิร์น กับ อาร์ตเดโก ผสมผสาน และออกแบบตามหลักคิดอย่างเรชั่นนอลลิสม์

เมื่อสร้างเสร็จ อาคารนี้เป็นตึกที่สูงที่สุดในลาตินอเมริกา[7] อะพาร์ตเมนต์จำนวนรวม 105 ห้องของอาคารมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายหลักคือชนชั้นกลางตอนบน

โกรินา กาบานัก อาศัยอยู่บนชั้น 14 ในอะพาร์ตเมนต์ห้องที่ใหญ่ที่สุดของอาคารเป็นเวลาหลายปี ซึ่งเธอเหมาอาศัยทั้งชั้น เป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่าจริง ๆ แล้วรูปทรงของอาคารนั้นออกแบบมาเพื่อเป็นสิ่งก่อสร้างเพื่อการล้างแค้น โกรินาตกหลุมรักกับลูกชายคนหนึ่งของตระกูลอันโชเรนา (Anchorena) ตระกูลชนชั้นสูงร่ำรวยของอาร์เจนตินา อย่างไรก็ตาม ถึงแม้โกรินาจะเป็นผู้มั่งคั่ง แต่เธอไม่ได้มาจากตระกูลชนชั้นสูง ตระกูลอันโชเรนาจึงปฏิเสธการสมรสของเธอกับลูกชายของตระกูล คฤหาสน์ที่อยู่ในเวลานั้นของตระกูลอันโชเรนา (ปัจจุบันคือ ปาลาซิโอซานมาร์ติน) ตั้งอยู่บนอีกฝั่งของปลาซาซานมาร์ติน และได้สร้างโบสถ์ตระกูลไว้อีกฝั่งหนึ่งของปลาซา ซึ่งจะสามารถมองเห็นได้จากคฤหาสน์ของตระกูล หลังโกรินาถูกปฏิเสธการหมั้น เธอแก้แค้นโดยการกำชับให้สถาปนิกผู้ออกแบบว่าอาคารใหม่ที่เธอจะสร้างนี้ต้องปิดกั้นทิวทัศน์ของโบสถ์ ไม่ให้คฤหาสน์ของตระกูลนั้นมองเห็นโบสถ์ที่ตัวเองสร้างได้[1]

สถาปัตยกรรมแก้ไข

อาคารกาบานักเป็นตัวอย่างสำคัญชิ้นหนึ่งของสถาปัตยกรรมอินเทอร์เนชั่นนอล ซึ่งรู้จักในท้องถิ่นว่าสถาปัตยกรรมเรชั่นนอลลิสต์[8][9][10][3][11] และบางครั้งมีผู้จัดว่าอาคารนี้เป็นสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตเดโก ซึ่งเป็นผลจากความคล้ายคลึงกันของสถาปัตยกรรมแบบเหล่านี้[12][13]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Reina, Laura (January 3, 2006). "El Kavanagh y sus 70 años de historias". La Nación (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ February 8, 2020.
  2. "Edificio Kavanagh". Comisión Nacional de Museos y de Monumentos y Lugares Históricos (ภาษาสเปน). คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 3 December 2013. สืบค้นเมื่อ 1 December 2013.
  3. 3.0 3.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ tvpublica
  4. Gigena, Daniel (May 30, 2018). "Los secretos del Kavanagh, el primer edificio moderno de Buenos Aires". La Nación (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ February 6, 2020.
  5. Abdala, Verónica (June 2, 2018). "Kavanagh, la torre que acaricia el cielo". Clarín (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ February 6, 2020.
  6. "El Kavanagh es el edificio que más le gusta a la gente en Capital". Clarín (ภาษาสเปน). December 22, 2013. สืบค้นเมื่อ February 7, 2020.
  7. 7.0 7.1 Novillo, Pablo (December 30, 2008). "Venden el piso 14 del edificio Kavanagh: el más caro de la Ciudad". Clarín (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ April 11, 2014.
  8. Balderston, González & López, 2000. p. 776
  9. Grementieri, Fabio (February 22, 2013). "Racionalismo: la utopía del progreso". La Nación (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ February 7, 2020.
  10. "Arquitectura racionalista" (ภาษาสเปน). Official tourism website of the City of Buenos Aires. สืบค้นเมื่อ February 7, 2020.
  11. Plotquin, Silvio (December 2018). "Sánchez, Lagos y de la Torre: la iniciativa privada a la vanguardia de la interpretación normativa". A&P Continuidad (ภาษาสเปน). National University of Rosario. 5 (9): 76–87. doi:10.35305/23626097v5i9.184. ISSN 2362-6097.
  12. "Arquitectura art déco" (ภาษาสเปน). Official tourism website of the City of Buenos Aires. สืบค้นเมื่อ February 8, 2020.
  13. James-Chakraborty, Kathleen (January 1, 2014). "The Modern Movement in the Americas". Architecture since 1400. University of Minnesota Press. ISBN 978-0816673971. สืบค้นเมื่อ February 8, 2020.

บรรณานุกรมแก้ไข