เปิดเมนูหลัก

หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง (อินโดนีเซีย: Kepulauan Bangka Belitung) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย และเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดสุมาตราใต้ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุมาตรา ประกอบด้วยเกาะหลักสองแห่ง ได้แก่ เกาะบังกา และเกาะเบอลีตุง ซึ่งคั่นด้วยช่องแคบกัสปาร์ จังหวัดนี้ถูกแยกจากเกาะสุมาตราโดยช่องแคบบังกา จังหวัดนี้ติดกับทะเลนาตูนาทางทิศเหนือ ติดกับทะเลชวาทางทิศใต้ ติดกับช่องแคบการีมาตาทางทิศตะวันออก และติดกับจังหวัดสุมาตราใต้ทางทิศตะวันตก เมืองหลักคือปังกัลปีนัง ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการปกครอง เมืองอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่ ซุงไกลีอัต ตันจงปันดัน และมังการ์ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 1,372,813 คน ตัวจังหวัดตั้งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร จึงมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น จุดที่สูงที่สุดคือภูเขามารัส สูง 699 เมตร แม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำเซอบูกู แม่น้ำบาตูรูซา และแม่น้ำเมนโด

จังหวัดหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง

Provinsi Kepulauan
Bangka Belitung
(อินโดนีเซีย)
จังหวัด
PantaiParaiBangka.jpg
Tanjung pesona shade.jpg Chinese temple in AirDuren.jpg
Tanjung Tinggi Beach, Bangka-Belitung Province, Indonesia.jpg Lengkuas Island.JPG
Pasir-padi.jpg Matras beach.jpg
เรียงตามเข็มนาฬิกา จากบนซ้าย: หาดปาไร, วัด Fuk Tet Che, เกาะเลิงกวส, หาดมาตรัส, หาดปาเซอร์ปาดี, หาดตันจงติงกี, หาดตันจงเปอโซนา
ธงของจังหวัดหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง
ตรา
คำขวัญ: Bumi Serumpun Sebalai (มาเลย์)
(ความหมาย: "The same root, the same place")
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศธงของประเทศอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
เมืองหลักLambang Kota Pangkal Pinang.png ปังกัลปีนัง
ก่อตั้ง21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000
การปกครอง
 • หน่วยงานรัฐบาลประจำภูมิภาค
 • ผู้ว่าการErzaldi Rosman Djohan (PDI-P)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัดAbdul Fatah
พื้นที่
 • ทั้งหมด16,424.14 ตร.กม. (6,341.40 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่อันดับที่ 27
ความสูงจุดสูงสุด669 เมตร (2,195 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[1]
 • ทั้งหมด1,372,813
 • อันดับอันดับที่ 29
 • ความหนาแน่น84 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิมBangka-Belitungese
Warga Bangka-Belitung (ภาษาอินโดนีเซีย)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์มลายู (52.5%), จีน (29.1%), บูกีส(0.3%) , อื่น ๆ
 • ศาสนาอิสลาม (60%), พุทธ (22.2%), ขงจื๊อ (8.3%), โปรเตสแตนต์ (4.8%), คาทอลิก (1.2%), ฮินดู (0.1%)[2]
 • ภาษาอินโดนีเซีย, ภาษามลายูบังกา, Hakka, bugis
เขตเวลาIndonesia Western Time (UTC+7)
รหัสไปรษณีย์30xxx, 31xxx, 32xxx
รหัสพื้นที่(62)7xx
ทะเบียนรถBN
HDIIncrease 0.682 (ปานกลาง)
อันดับอันดับที่ 15 (2014)
เมืองที่ใหญ่ที่สุด (พื้นที่)ปังกัลปีนัง - 118.80 กม² (45.87 ไมล์²)
เมืองที่ใหญ่ที่สุด (ประชากร)ปังกัลปีนัง - (174,838 คน - ค.ศ. 2010)
อำเภอที่ใหญ่ที่สุด (พื้นที่)อำเภอบังกาใต้ - 3,607.08 กม² (1,392.70 ไมล์²)
อำเภอที่ใหญ่ที่สุด (ประชากร)อำเภอบังกา - (2,029,308 คน - ค.ศ. 2010)
เว็บไซต์เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง
จีน 邦加-勿里洞

อ้างอิงแก้ไข

  1. Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011 (อินโดนีเซีย)
  2. "Hasil Sensus Penduduk 2010".

หนังสืออ่านเพิ่มเติมแก้ไข

  • Somers Heidhues, Mary F.(1992)Bangka tin and Mentok pepper : Chinese settlement on an Indonesian island Singapore : Social Isuues in Southeast Asia, Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-3035-99-4