สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย

สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: Народна република България Narodna republika Balgariya) เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของ ประเทศบัลแกเรีย เมื่อยังเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยม

สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย
Народна република България
รัฐบริวารของสหภาพโซเวียต

พ.ศ. 2489พ.ศ. 2533
ธงชาติ (ค.ศ. 1971–1990) ตราแผ่นดิน (ค.ศ. 1971–1990)
เพลงชาติ
Shumi Maritsa  (พ.ศ. 2489–2490)
Шуми Марица  (บัลแกเรีย)
Maritsa Rushes  (คำแปล)
Republiko nasha, zdravey[1]  (พ.ศ. 2490–2493)
Републико наша, здравей!  (บัลแกเรีย)
สาธารณรัฐของเรา จงเจริญ!  (คำแปล)
Balgariyo mila, zemya na geroi[2]  (พ.ศ. 2493–2507)
Българийо мила, земя на герои  (บัลแกเรีย)
มาตุภูมิที่รัก ดินแดนแห่งวีชน  (คำแปล)
Mila Rodino  (พ.ศ. 2507–2533)
Мила Родино  (บัลแกเรีย)
มาตุภูมิที่รัก  (คำแปล)
ตำแหน่งของสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย
เมืองหลวง BG Sofia coa.svg โซเฟีย
ภาษา ภาษาบัลแกเรีย
การปกครอง รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภา (1946–1947)
รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐสังคมนิยม (1947–1950)
รัฐเดี่ยว ลัทธิมากซ์–เลนิน รัฐพรรคการเมืองเดียว สาธารณรัฐสังคมนิยม (1950–1989)
รัฐเดี่ยว ระบบรัฐสภา สาธารณรัฐรัฐธรรมนูญ (1989–1990)
เลขาธิการพรรค
 -  1948–1949 แกออร์กี ดีมีตรอฟ
 -  1949–1954 Valko Chervenkov
 -  1954–1989 ตอดอร์ ซีฟกอฟ
 -  1989–1990 Petar Mladenov
ประธานาธิบดี
 -  1946–1947
(คนแรก)
Vasil Kolarov
 -  1989–1990
(คนสุดท้าย)
Petar Mladenov
นายกรัฐมนตรี
 -  1946–1949
(คนแรก)
แกออร์กี ดีมีตรอฟ
 -  1990
(คนสุดท้าย)
อังเดรย์ ลูคานอฟ
สภานิติบัญญัติ สภาแห่งชาติบัลแกเรีย
ยุคประวัติศาสตร์ สงครามเย็น
 -  สถาปนา 15 กันยายน พ.ศ. 2489
 -  สิ้นสุด พฤศจิกายน พ.ศ. 2533
พื้นที่
 -  1946 110,994 ตร.กม. (42,855 ตารางไมล์)
ประชากร
 -  1946 ประมาณการ 7,029,349 
     ความหนาแน่น 63.3 คน/ตร.กม.  (164 คน/ตารางไมล์)
 -  1989 ประมาณการ 9,009,018 
     ความหนาแน่น 81.2 คน/ตร.กม.  (210.2 คน/ตารางไมล์)
สกุลเงิน เลฟ

สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1990 และถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรีย ซึ่งต่อมาได้ปกครองร่วมกับพันธมิตรคือสหภาพเกษตรกรรมชาติบัลแกเรีย บัลแกเรียเป็นสมาชิกของคอมิคอน และกติกาสัญญาวอร์ซอ และเป็นพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น กลุ่มขบวนการต่อต้านได้โค่นล้มและปกครองราชอาณาจักรบัลแกเรียในช่วงรัฐประหารบัลแกเรีย ค.ศ. 1944 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดการเป็นพันธมิตรกับฝ่ายอักษะและนำไปสู่สาธารณรัฐประชาชนใน ค.ศ. 1946

พรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรียจำลองนโยบายของตนหลังจากสหภาพโซเวียตเปลี่ยนประเทศในช่วงทศวรรษจากสังคมชาวนาเกษตรกรรมกลายเป็นสังคมแบบสังคมนิยมอุตสาหกรรม ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 และหลังจากการอสัญกรรมของสตาลิน พวกหัวอนุรักษ์นิยมได้สูญเสียอิทธิพลและเป็นช่วงระยะเวลาของการเปิดเสรีทางสังคมและความมั่นคงภายใด้การปกครองของตอดอร์ ซีฟกอฟ หลังจากที่มีการสร้างโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานและการขนส่งขึ้นมาใหม่การผลิตใน ค.ศ. 1960 ทำให้กลายเป็นภาคเศรษฐกิจที่สำคัญและบัลแกเรียได้กลายเป็นผู้ส่งออกเครื่องใช้ในครัวเรือนรายใหญ่และต่อมาได้ใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ ทำให้บัลแกเรียได้รับฉายาว่า "ซิลิคอนแวลลีย์แห่งกลุ่มตะวันออก" ระดับการผลิตที่ค่อนข้างสูงของประเทศและคะแนนสูงในการจัดอันดับการพัฒนาทางสังคมทำให้เป็นแบบอย่างสำหรับนโยบายการบริหารของประเทศสังคมนิยมอื่น ๆ

ใน ค.ศ. 1989 หลังจากไม่กี่ปีของอิทธิพลเสรีนิยมการปฏิรูปการเมืองได้ริเริ่มขึ้น ตอดอร์ ซีฟกอฟผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคตั้งแต่ ค.ศ. 1954 ถูกปลดออกจากตำแหน่งในสภาคองเกรสของพรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรีย ใน ค.ศ. 1990 ภายใต้การนำของ แกออร์กี ปราวานอฟ พรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรียได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสังคมนิยมบัลแกเรีย (BSP) และได้นำแนวคิดทางการเมืองแบบกึ่งกลางซ้ายมาแทนที่ลัทธิมากซ์-เลนิน หลังจากชัยชนะของพรรคสังคมนิยมบัลแกเรียในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 1990 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการเลือกตั้งหลายพรรคต่อเนื่องนับตั้งแต่ค.ศ. 1931 ชื่อของรัฐก็เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐบัลแกเรีย

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Republiko nasha, zdravey" (in อังกฤษ). nationalanthems.info. สืบค้นเมื่อ 2007-09-15.
  2. "Balgariyo mila, zemya na geroi" (in อังกฤษ). nationalanthems.info. สืบค้นเมื่อ 2007-09-15.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข