สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย

สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย หรือทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม พระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 คาราจอร์เจวิช (ภาษาเซอร์เบีย, ภาษาโครแอต, ภาษาบอสเนีย, ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย: Petar II Karađorđević อักษรซีริลลิก: Петар II Карађорђевић) (6 กันยายน ค.ศ. 1923 - 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามและองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ก่อนหน้านี้เรียกว่าราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนในช่วงก่อน ค.ศ. 1929 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์โตใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย กับเจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร กับ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออนแห่งสหราชอาณาจักร

ปีเตอร์ที่ 2
Petar2.jpg
พระมหากษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย
ครองราชย์9 ตุลาคม ค.ศ. 1934 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945
ก่อนหน้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1
ถัดไปไม่มี; ล้มเลิกราชาธิปไตย
คู่อภิเษกเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ
พระราชโอรสมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย
ราชวงศ์คาราจอร์เจวิช
พระราชบิดาสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
พระราชมารดามาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวีย
พระราชสมภพ6 กันยายน ค.ศ. 1923(1923-09-06)
เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย ราชอาณาจักรชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
สวรรคต3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 (47 พรรษา)
เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ
ฝังพระศพโบสถ์พระอารามเซนต์เซวา รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐ
โบสถ์เซนต์จอร์จ Oplenac โทโพลา ประเทศเซอร์เบีย

ช่วงต้นของพระชนม์ชีพแก้ไข

 
เจ้าชายปีเตอร์และพระราชินีมาเรีย พระมารดา

การศึกษาของพระองค์เริ่มต้นขึ้นที่พระราชวังหลวง จากนั้นทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนแซนด์รอยด์ วิลต์เชอร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อมีพระชนมายุได้ 11 พรรษา เจ้าชายปีเตอร์แห่งราชวงศ์คาราจอร์เจวิชทรงครองราชสมบัติแห่งยูโกสลาฟในปี ค.ศ. 1934 เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวียพระบรมชนกนาถของพระองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ที่ฝรั่งเศส เนื่องจากยังทรงพระเยาว์ สภาผู้สำเร็จราชการแผ่นดินได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยมีหัวหน้าคือ เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวียผู้เป็นพระญาติฝ่ายพระบิดาของพระองค์

สงครามโลกครั้งที่ 2แก้ไข

 
สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 (ซ้าย) กับนายกเทศมนตรีแห่งลอนดอนใน ค.ศ. 1944

ถึงแม้ว่าสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์และเหล่าคณะที่ปรึกษาของพระองค์ต่อต้านนาซีเยอรมนี ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เจ้าชายพอลทรงประกาศว่า ยูโกสลาเวียจะยึดมั่นในข้อตกลงไตรภาคี (ฝ่ายอักษะ) ในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1941 พระราชาธิบดีปีเตอร์ พระชนมพรรษา 17 พรรษา ทรงได้รับประกาศบรรลุนิติภาวะ และทรงได้การสนับสนุนจากอังกฤษในการรัฐประหารผู้ซึ่งยอมรับข้อตกลงไตรภาคี

ความยืดเยื้อของปฏิบัติการบาร์บารอสซา เยอรมนีได้โจมตียูโกสลาเวียและกรีซพร้อมๆกัน ตั้งแต่ 6 เมษายน กองกำลังอากาศยานลุฟท์วาฟได้โจมตีเบลเกรดอย่างหนึ่งถึง 3 วัน 3 คืนเป็นปฏิบัติการลงโทษยูโกสลาเวีย ภายใน 1 สัปดาห์ เยอรมนี,บัลแกเรีย,ฮังการี และอิตาลีได้ระดมพลบุกยูโกสลาเวียและคณะรัฐบาลได้ประกาศยอมแพ้สงครามในวันที่ 17 เมษายน ยูโกสลาเวียได้ถูกแบ่งเป็น 4 ส่วนโดยเยอรมนี บัลแกเรีย ฮังการี และอิตาลีตามความต้องการและครอบงำชาวโครแอต ชาวเซิร์บ และชาวมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์จำต้องเสด็จพระราชดำเนินออกนอกประเทศพร้อมคณะรัฐบาลยูโกสลาเวียเนื่องจากการบุกของฝ่ายอักษะ ในขั้นต้นเสด็จพระราชดำเนินพร้อมคณะรัฐบาลไปที่กรีซและเยรูซาเลม จากนั้นได้เสด็จพระราชดำเนินไปที่บริติชปาเลสไตน์และกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังอังกฤษในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน ที่ซึ่งทรงเข้าร่วมกับคณะรัฐบาลประเทศต่างๆที่ลี้ภัยจากการโจมตีของนาซี พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และทรงเข้าร่วมกองทัพอากาศอังกฤษ

ถึงอย่างไรก็ตามความล้มเหลวของกองทัพยูโกสลาฟ เกิดความขัดแย้งขึ้นสองฝ่าย ฝ่ายแรกคือกลุ่มหัวรุนแรงยูโกสลาฟที่ซึ่งเป็นกลุ่มคอมมิวนิสต์ซึ่งล้อมรอบไปด้วยกลุ่มสาธารณรัฐที่ประกอบด้วยรัฐบาลยูโกสลาฟนำโดยยอซีป บรอซ ตีโต อีกฝ่ายหนึ่งคือกลุ่มเช็ทนิกส์ เป็นกลุ่มที่โดดเด่นในกลุ่มการเคลื่อนไหวในเซอร์เบียทั้งหมด นำโดย นายพลเดรซา มิเฮลโรวิก ซึ่งได้ประกาศความแตกแยกครั้งนี้ในไม่ช้าโดยรัฐมนตรีกลาโหมของคณะรัฐบาลพลัดถิ่น การเริ่มต้นในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน กลุ่มเช็ทนิกส์ได้เข้าโจมตีที่มั่นของกลุ่มหัวรุนแรงยูโกสลาฟ การปลดปล่อยดินแดนและในไม่ช้าได้เริ่มต้นร่วมมือกับกลุ่มต่อต้านพวกหัวรุนแรงแต่พยายามยึดครองดินแดนของเหล่าผู้สนับสนุนตนเอง พันธมิตรที่สนับสนุนมิเฮลโรวิกได้เปลี่ยนมาสนับสนุนกลุ่มหัวรุนแรงที่ต่อสู้กับกองทัพเยอรมันที่เป็นกลุ่มเช็ทนิกส์ กลุ่มหัวรุนแรงได้รับการเห็นใจในเตหะรานและพันธมิตรยูโกสลาฟได้เข้าร่วมต่อต้าน ในปี ค.ศ. 1944 นายพลยอซีป บรอซ ตีโต ได้ถูกยอมรับโดยรัฐบาลพลัดถิ่นและสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ได้ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารของกองทัพยูโกสลาฟ และแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีได้ร่วมกับรัฐบาลซึ่งได้รับการสนับสนุนในยูโกสลาเวียมีการต่อต้านฝ่ายอักษะและผู้สนับสนุนมากมาย

อภิเษกสมรสแก้ไข

 
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2
 
สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ พระมเหสี

สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ ในลอนดอน วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1944

ทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรส 1 พระองค์คือ มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย

การถอนพระราชอิสริยยศและการลี้ภัยแก้ไข

ขณะทรงลี้ภัยสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ทรงถูกถอนพระราชอิสริยยศโดยสมัชชารัฐธรรมนูญแห่งยูโกสลาเวียในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 อย่างไรก็ตามพระองค์ทรงปฏิเสธที่จะสละราชสมบัติ หลังสงครามยุติพระองค์ทรงตั้งรกรากที่สหรัฐอเมริกา หลังจากทรงทรมานด้วยพระโรคตับแข็ง พระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ที่เมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด หลังจากความล้มเหลวในการปลูกถ่ายตับ

พระบรมศพถูกทำพิธีที่โบสถ์พระอารามเซนต์เซวา รัฐอิลลินอยส์ เป็นพระมหากษัตริย์ยุโรปเพียงพระองค์เดียวที่พระบรมศพฝังบนแผ่นดินอเมริกา พระราชโอรสของพระองค์คือ มกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเป็นรัชทายาทของราชบัลลังก์ยูโกสลาเวีย

พระราชตระกูลแก้ไข

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. คาราดอร์ เปโทรวิช
 
 
 
 
 
 
 
8. อเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. เจเลนา เจวานนอวิช
 
 
 
 
 
 
 
4. ปีเตอร์ที่ 1 แห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. เจฟเรม เนนาโนวิช
 
 
 
 
 
 
 
9. เพรสินา เนนาโนวิช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. ไม่ปรากฏพระนาม
 
 
 
 
 
 
 
2. อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. แกรนด์ดยุคเมอร์โก เปโทรวิช-นีเยกอช
 
 
 
 
 
 
 
10. นิโคลัสที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. อนาสตาซีรา มาร์ทติโนวิช
 
 
 
 
 
 
 
5. เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. เปตรา วูคอวิช
 
 
 
 
 
 
 
11. มิเลนา วูคอวิช
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. เจเรนา วอยโววิช
 
 
 
 
 
 
 
1. สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. เจ้าชายชาร์ลส์ แอนโทนีแห่งโฮเฮนโซเลน
 
 
 
 
 
 
 
12. เจ้าชายลีโอโปลด์แห่งโฮเฮนโซเลน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. เจ้าหญิงโจเซฟีนแห่งบาเดิน
 
 
 
 
 
 
 
6. เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
13. เจ้าหญิงแอนโตเนียแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. สมเด็จพระราชินีมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
3. เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
 
 
 
 
 
 
 
14. เจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
 
 
 
 
 
 
 
7. เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
15. แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์
 
 
 
 
 
 

อ้างอิงแก้ไข


ก่อนหน้า สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย ถัดไป
สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย    
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งยูโกสลาเวีย
(คาราจอร์เจวิช)

(9 ตุลาคม ค.ศ. 1934 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945)
  ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง
ระบอบสาธารณรัฐสังคมนิยม    
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ยูโกสลาเวีย
(คาราจอร์เจวิช)
ภายใต้กฎหมาย

(29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970)
  เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวีย