เปิดเมนูหลัก

สงครามพิวนิกครั้งที่สอง

สงครามพิวนิกครั้งที่สอง หรือบ้างเรียกว่า สงครามฮันนิบาล หรือ สงครามต่อต้านฮันนิบาล (สำหรับชาวโรมัน) กินเวลาตั้งแต่ปีที่ 218 ก่อนคริสตกาลจนถึงปีที่ 202 ก่อนคริสตกาล ประกอบด้วยการรบย่อยๆ จำนวนมากทั้งทางฟากตะวันตกและตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สงครามนี้จัดว่าเป็นสงครามใหญ่ครั้งที่ 2 ระหว่างคาร์เทจกับสาธารณรัฐโรมัน โดยมีชาวเบอร์เบอร์เข้าร่วมด้วยในฝั่งของคาร์เทจ รัฐทั้งสองนี้มีสงครามใหญ่กันทั้งสิ้น 3 ครั้งตลอดช่วงเวลาที่ทั้ง 2 รัฐดำรงอยู่ เรียกชื่อว่า "สงครามพิวนิก" เนื่องจากชื่อของอาณาจักรโรมในภาษาคาร์เทจนั้นเรียกว่า "พิวนิชี" ตามภาษาฟีนีเชียนของบรรพบุรุษ[3]

สงครามพิวนิกครั้งที่สอง
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามพิวนิก
Mediterranean at 218 BC-en.svg
เมดิเตอร์เรเนียนใน 218 ปีก่อนคริสตกาล
วันที่ ฤดูใบไม้ผลิ 218 – 201 ปีก่อนคริสตกาล
(17 ปี )
สถานที่ อิตาเลีย, ฮิสเปเนีย, แอฟริกา, Sicily, Sardinia, Cisalpine Gaul, แกลเลียนาร์โบเนนซิส, กรีซ
ผลลัพธ์ ฝ่ายโรมันชนะ
ดินแดน
เปลื่ยน
*ฝ่ายโรมันครอบครองCarthaginian Iberia
  • การรวมตัวของNumidia
คู่ขัดแย้ง
Vexilloid of the Roman Empire.svg สาธารณรัฐโรมัน
Aetolian League
Pergamon
Numidia
เผ่าไอบีเรีย
เผ่าเซลติเบอเรียน
Carthage standard.svg คาร์เธจ
ซีรากูซา
Masaesyli
Massylii
Vergina Sun - Golden Larnax.png ราชอาณาจักรมาเกโดนีอา
กรีซโบราณ
เผ่าไอบีเรีย
เผ่าเซลติเบอเรียน
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
Vexilloid of the Roman Empire.svg Scipio Africanus
Vexilloid of the Roman Empire.svg Fabius Cunctator
Vexilloid of the Roman Empire.svg Publius Cornelius Scipio 
Vexilloid of the Roman Empire.svg Tiberius Sempronius
Vexilloid of the Roman Empire.svg Gaius Flaminius 
Vexilloid of the Roman Empire.svg Claudius Marcellus 
Vexilloid of the Roman Empire.svg Terentius Varro
Vexilloid of the Roman Empire.svg Claudius Nero
Carthage standard.svg แฮนนิบัล
Carthage standard.svg Hasdrubal Barca 
Carthage standard.svg Mago 
Carthage standard.svg Hasdrubal Gisco
Syphax (เชลย)
Carthage standard.svg Hanno the Elder
Vergina Sun - Golden Larnax.png Philip V
กำลัง
768,500[1]
  • ทหารโรมัน 54,000 นาย
  • 53,500 Roman capital detail
  • 388,000 Socii
  • 273,300 Reserves
ไม่ทราบ
กำลังพลสูญเสีย
ตาย 500,000 คน (300,000 killed in action)
เมือง 400 แห่งถูกทำลาย
ตาย 270,000 คน
ตาย 770,000 คน[2]
The Romans enslaved 14 Italian and Sicilian towns and massacred the entire population of two other towns.

สงครามนี้นับว่าเริ่มต้นขึ้นเมื่อฮันนิบาลเดินทางข้ามเทือกเขาแอลป์ไปบุกจู่โจมโรมโดยไม่ทันตั้งตัว ตามด้วยทัพพันธมิตรของชาวกอลที่ร่วมเข้าบดขยี้กองทัพโรมันในยุทธการทรีเบีย และการซุ่มโจมตีครั้งใหญ่ในยุทธการทราซิมีน ฝ่ายโรมันพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในยุทธการคันนาย หลังจากนั้น พันธมิตรของโรมันหลายเมืองยกทัพไปโจมตีคาร์เทจ และทำให้การรบในอิตาลียืดเยื้ออยู่นับทศวรรษ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่กองทัพโรมันถูกทำลายไปเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี กองทัพโรมันสามารถเข้ายึดเมืองใหญ่หลายเมืองที่เข้ากับฝ่ายศัตรู และทำลายทัพคาร์เทจที่จะยกไปช่วยฮันนิบาลลงได้ในยุทธการเมเทารัส สกิปิโอ อัฟริกานุส นายพลชาวแอฟริกันซึ่งเป็นแม่ทัพโรมันสามารถเข้ายึดอาณาจักรคาร์เทจใหม่บนแผ่นดินสเปนได้ และเข้าครอบครองไอบีเรียในยุทธการอิลิปา สงครามสิ้นสุดลงในยุทธการซามา เมื่อสกิปิโอ อัฟริกานุส ประจันหน้ากับฮันนิบาลในแอฟริกา และฝ่ายหลังพ่ายแพ้ยับเยิน คาร์เทจยอมจำนนและตกเป็นรัฐอารักขาของโรมัน

อ้างอิงแก้ไข

  1. Beck 2011, p. 227.
  2. Matthew White, The Great Big Book of Horrible Things (Norton, 2012)
  3. Sidwell, Keith C. (1997). The world of Rome: an introduction to Roman culture. Cambridge University Press. p. 16. ISBN 0521386004. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข