วัลเทอร์ โกรพีอุส

(เปลี่ยนทางจาก วอลเตอร์ โกรเปียส)

วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (เยอรมัน: Walter Adolph Georg Gropius; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919[1][2] ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน

วัลเทอร์ โกรพีอุส
Walter Gropius Foto 1920.jpg
วัลเทอร์ โกรพีอุส (ภาพถ่ายประมาณปี ค.ศ. 1919) ภาพถ่ายโดยหลุยส์ เฮลด์ (Louis Held)
เกิดวัลเทอร์ แอดอล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส
Walter Adolph Georg Gropius

18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883(1883-05-18)
เบอร์ลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 (86 ปี)
บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรสอัลมา มาเลอร์ (Alma Mahler)
(แต่งในปี 1915; หย่าร้างปี 1920)
ไอส์ โกรพีอุส (Ise Gropius)
(แต่งในปี 1923)
บุตร2 คน, รวมถึง มานอน โกรพีอุส (Manon Gropius)
รางวัล
การทำงาน
  • ปีเตอร์ เบหเรนส์ (Peter Behrens) (1908–10)
  • The Architects' Collaborative (1945–69)
ผลงานสำคัญ
  • โรงงานฟากัส
  • อาคารนิทรรศการเวิกบันด์
  • เบาเฮาส์
  • บ้านโกรพีอุส
  • มหาวิทยาลัยแบกแดด
  • อาคารสำนักงานกลางจอห์น เอฟ. เคเนดี
  • อาคารแพนแอม

โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับ อัลวา อัลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล[3]

เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969

อ้างอิงแก้ไข

  1. Bauhaus (อังกฤษ), Tate|The Tate Collection, เรียกข้อมูลวันที่ 2008-05-18
  2. Caves, R. W. (2004). Encyclopedia of the City. Routledge. p. 319.
  3. "International Style | architecture". Encyclopedia Britannica (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-09-17.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข