เปิดเมนูหลัก

ลอราเซแพม (Lorazepam) หรือชื่อทางการค้าคือ อะทีแวน (Ativan) เป็นยากลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีน[2] ใช้เพื่อรักษาโรควิตกกังวล, การนอนไม่หลับ ตลอดจนกลุ่มอาการชักอย่าง ภาวะชักต่อเนื่อง, โรคสั่นเพ้อเหตุขาดสุรา และอาการคลื่นไส้-อาเจียนจากการให้เคมีบำบัด ยาลอราเซแพมอาจถูกใช้กับผู้ป่วยที่มีภาวะเสียความจำ และใช้เป็นยานอนหลับสำหรับผู้ป่วยที่ใส่เครื่องช่วยหายใจ[2][6] อาจมีการใช้ยานี้เพื่อรักษาผู้ป่วยโรคซึมเศร้า แต่ส่วนใหญ่แล้วมักนิยมใช้ยามิดาโซแลมมากกว่า นอกจากนี้ อาจมีการใช้ลอราเซแพมเป็นยาควบคู่ในการรักษากลุ่มภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันจากการเสพโคเคน สามารถรับยานี้ได้โดยวิธีรับประทาน, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ การฉีดหนึ่งครั้งสามารถออกฤทธิได้ทั้งวัน[2] ผู้รับยาโดยวิธีฉีดควรอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิด[2]

ลอราเซแพม
Lorazepam.svg
Lorazepam3Dan.gif
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้าAtivan, Tavor, Temesta, others[1]
ชื่ออื่นO-Chloroxazepam, L-Lorazepam Acetate
AHFS/Drugs.comMonograph
MedlinePlusa682053
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
  • AU: C
  • US: D (มีความเสี่ยง)
Dependence
liability
ปานกลาง-สูง
ช่องทางการรับยารับประทาน, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, สอดใต้ลิ้น, ทาผิวหนัง
รหัส ATC
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล85% โดยการรับประทาน
การเปลี่ยนแปลงยาตับ glucuronidation
ระยะเริ่มออกฤทธิ์1 ถึง 5 min (ฉีดเข้าหลอดเลือด), 15 to 30 min (ฉีดกล้ามเนื้อ)[2]
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ10–20 ชั่วโมง[3][4][5]
ระยะเวลาออกฤทธิ์12 ถึง 24 ชั่วโม[2]
การขับออกไต
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS
PubChem CID
DrugBank
ChemSpider
UNII
KEGG
ChEMBL
ECHA InfoCard100.011.534
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตรC15H10Cl2N2O2
มวลต่อโมล321.2 g/mol
แบบจำลอง 3D (JSmol)
 X mark.svg 7Yes check.svg 7 (what is this?)  (verify)
Pharmaklog.png สารานุกรมเภสัชกรรม

ผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้แก่อาการอ่อนแรง, ง่วงนอน, ความดันเลือดต่ำ และลดอัตราการหายใจ[2] การใช้ยาในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าอาจเพิ่มความเสี่ยงการฆ่าตัวตาย การใช้ยาในระยะยาวอาจก่อให้เกิดการเสพติด[2] การหยุดการใช้ยาอย่างกะทันหันในผู้ที่ใช้ยาระยะยาวอาจก่อให้เกิดอาการกระวนกระวาย, สั่นเพ้อ, สับสน, อาเจียน อาการข้างเคียงที่แสดงในผู้สูงอายุมักแย่กว่าที่แสดงในคนหนุ่ม[7] นอกจากนี้ การใช้ลอราเซแพมยังอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้สูงอายุล้มจนกระดูกสะโพกหัก ด้วยเหตุเหล่านี้ แพทย์จึงมักแนะนำให้ผู้ป่วยใช้ยานี้เป็นเวลาราว 2 สัปดาห์ และเต็มที่ไม่เกิน 4 สัปดาห์[8]

ลอราเซแพมได้รับการจดสิทธิบัตรในค.ศ. 1963 และเริ่มวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาในค.ศ. 1977[9] ยานี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก[10] ปัจจุบันมีวางจำหน่ายเป็นยาสามัญ[2] ในปี 2011 มีการสั่งจ่ายยาลอราเซแพมมากกว่า 28 ล้านครั้งในสหรัฐ ถือเป็นยาในกลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีนที่ถูกสั่งจ่ายมากที่สุดรองจากอัลปราโซแลม[11]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "LORAZEPAM". The Druge Gene Interaction Database. Archived from the original on 2016-08-05. สืบค้นเมื่อ 2016-05-18.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 "Lorazepam". drugs.com. American Society of Health-System Pharmacists. June 29, 2016. Archived from the original on 5 June 2016. สืบค้นเมื่อ 15 July 2016.
  3. Greenblatt DJ, Shader RI, Franke K, Maclaughlin DS, Harmatz JS, Allen MD, Werner A, Woo E (1991). "Pharmacokinetics and bioavailability of intravenous, intramuscular, and oral lorazepam in humans". Journal of Pharmaceutical Sciences. 68 (1): 57–63. doi:10.1002/jps.2600680119. PMID 31453.
  4. Greenblatt DJ, von Moltke LL, Ehrenberg BL, Harmatz JS, Corbett KE, Wallace DW, Shader RI (2000). "Kinetics and dynamics of lorazepam during and after continuous intravenous infusion". Critical Care Medicine. 28 (8): 2750–2757. doi:10.1097/00003246-200008000-00011. PMID 10966246.
  5. Papini O, da Cunha SP, da Silva Mathes Ado C, Bertucci C, Moisés EC, de Barros Duarte L, de Carvalho Cavalli R, Lanchote VL (2006). "Kinetic disposition of lorazepam with a focus on the glucuronidation capacity, transplacental transfer in parturients and racemization in biological samples". Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis. 40 (2): 397–403. doi:10.1016/j.jpba.2005.07.021. PMID 16143486.
  6. "Lorazepam: MedlinePlus Drug Information". medlineplus.gov. 10/01/2010. Archived from the original on 19 August 2016. สืบค้นเมื่อ 16 July 2016. Check date values in: |date= (help)
  7. Riss J, Cloyd J, Gates J, Collins S (2008). "Benzodiazepines in epilepsy: pharmacology and pharmacokinetics". Acta Neurologica Scandinavica. 118 (2): 69–86. doi:10.1111/j.1600-0404.2008.01004.x. PMID 18384456.
  8. "Ativan (lorazepam) Tablets Rx only" (PDF). Food and Drug Administration. March 2007. Archived (PDF) from the original on 2011-09-17. In general, benzodiazepines should be prescribed for short periods only (e.g. 2–4 weeks). Extension of the treatment period should not take place without reevaluation of the need for continued therapy. Continuous long-term use of product is not recommended.
  9. Shorter, Edward (2005). "B". A Historical Dictionary of Psychiatry. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-029201-0. Archived from the original on 2017-03-28.
  10. "WHO Model List of Essential Medicines (19th List)" (PDF). World Health Organization. April 2015. Archived (PDF) from the original on 13 December 2016. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
  11. "Benzodiazepines (Street Names: Benzos, Downers, Nerve Pills, Tranks)" (PDF). Jan 2013. Archived (PDF) from the original on 11 June 2016. สืบค้นเมื่อ 16 July 2016.