เปิดเมนูหลัก

รถยนต์นั่งขนาดเล็ก (อังกฤษ: Compact car) เป็นประเภทของรถยนต์ที่ใหญ่กว่าประเภทรถยนต์นั่งขนาดเล็กมากแต่เล็กกว่ารถยนต์นั่งขนาดกลาง หรือเรียกรถประเภทนี้แบบยุโรปว่าซี-เซ็กเมนต์[1]

การจำกัดความแก้ไข

รถยนต์นั่งขนาดเล็กได้คำจำกัดความมาจากสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (EPA) สำหรับประเทศสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก โดยมีความยาวประมาณ 4,100 มม. (161 นิ้ว) และยาว 4,450 มม. (175 นิ้ว) สำหรับรุ่นแฮทช์แบ็ก หรือยาว 4,400 มม. (173 นิ้ว) และ 4,750 มม. (187 นิ้ว) สำหรับรถเปิดประทุน, รถเก๋ง หรือรถเก๋งตู้ (สเตชันแวกอน) ส่วนรถยนต์อเนกประสงค์และรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงที่มีพื้นฐานมากจากรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (เรียกว่ารถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กและรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก) ก็มีขนาดที่ใกล้เคียงกัน คือยาว 4,200 มม. (165 นิ้ว) ถึง 4,500 มม. (177 นิ้ว) ในประเทศสหรัฐ และยาวจาก 4,400 มม. (173 นิ้ว) ถึง 4,700 มม. (185 นิ้ว) สำหรับรุ่นทั่วโลก

ในประเทศญี่ปุ่น รถยนต์คันไหนก็ตามที่มีความยาวมากกว่า 3,400 มม. (133.9 นิ้ว) กว้างมากกว่า 1,480 มม. (58.3 นิ้ว) สูงต่ำกว่า 2,000 มม. (78.7 นิ้ว) และขนาดของเครื่องยนต์มากกว่า 660 cc (40 ลบ. นิ้ว) แต่ยาวน้อยกว่า 4,700 มม. (185.0 นิ้ว) กว้างน้อยกว่า 1,700 มม. (66.9 นิ้ว) สูงน้อยกว่า 2,000 มม. (78.7 นิ้ว) และเครื่องยนต์มีขนาดต่ำกว่า 2,000 cc (120 ลบ. นิ้ว) นับว่าเป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Regulation (EEC) No 4064/89 - Merger Procedure" (PDF). Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg. 17 March 1999. สืบค้นเมื่อ 7 February 2016.