มาตรวัดโบฟอร์ต (อังกฤษ: The Beaufort Scale) เป็นมาตรวัดที่มาจากการสังเกตหรือการทดลองที่เกี่ยวข้องกับความเร็วลมกับสภาวะที่สังเกตได้ในทะเลหรือบนบก เป็นมาตราส่วนสำหรับคาดคะเนความเร็วของลมไว้ใช้ใน การเดินเรือใบ[1] โดยถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1805 โดยนักอุทกศาสตร์ชาวไอริชชื่อ ฟรานซิส โบฟอร์ต (ต่อมาเป็นพลเรือตรี เซอร์ ฟรานซิส โบฟอร์ต) เจ้าหน้าที่กองทัพเรือในขณะนั้น มาตราโบฟอร์ตนั้นมีการพัฒนาที่ซับซ้อนและยาวนานจากข้อมูลก่อนหน้าของคนอื่น ๆ (รวมถึง แดเนียล เดโฟ ในศตวรรษก่อน) จนเมื่อโบฟอร์ตรับหน้าที่เป็นนักอุทกศาสตร์ของกองทัพเรือในยุค 1830 จนมีการนำมาใช้อย่างเป็นทางการโดยกัปตัน โรเบิร์ต ฟิตซ์รอย ต่อมาได้จัดตั้งสำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งแรก (สำนักงานเมท) ในประเทศอังกฤษเพื่อให้การพยากรณ์อากาศ[2]

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 นายทหารเรือที่ทำการสังเกตสภาพอากาศ แต่ก็ไม่มีมาตราเป็นมาตรฐานและดังนั้นพวกเขาจะตัดสินใจจากความคิดของเขาเอง - "ลมแรง" ของชายคนหนึ่งอาจเป็น "ลมอ่อน" ของผู้อื่น ดังนั้นโบฟอร์ตจึงประสบความสำเร็จในการสร้างมาตรฐานให้กับการวัดความเร็วลมของคนทั่วโลก

ตารางเทียบแก้ไข

ตารางมาตราโบฟอร์ต[3][4][5]
หมายเลข คำอธิบาย ความเร็วลม ความสูงของคลื่น สภาพคลื่นทะเล สภาพบนบก ภาพถ่ายทางทะเล ธง
0 ทะเลราบ น้อยกว่า 1 นอต 0 เมตร ทะเลราบ – คล้ายหน้ากระจก ควันลอยขึ้นในแนวตั้ง  
1 ทะเลสงบ 1 – 3 นอต (เฉลี่ย 2 นอต) ประมาณ  0 - 0.1 เมตร มีลมพัดให้เป็นคลื่นพริ้วเล็ก ๆ แต่ยังไม่เป็นลูกระลอก ควันสามารถแสดงทิศ แต่กังหันลมไม่เปลี่ยน  
2 ทะเลเรียบ 4 – 6 นอต (เฉลี่ย 5 นอต) ประมาณ  0.1 - 0.5 เมตร คลื่นเป็นลูกระลอกสั้น ๆ แต่ชัดเจน  ยอดระลอกเป็นมันอย่างกระจกและยังไม่แตกฟอง ลมรู้สึกบนใบหน้า ใบทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบ; กังหันลมถูกลมพัด  
3 ทะเลเรียบ 7 – 10 นอต (เฉลี่ย 9 นอต) ประมาณ  0.1 -0.5 เมตร คลื่นเป็นระลอกโตขึ้น ยอดระลอกเริ่มจะแตก แต่ส่วนมากยังเป็นกระจก มีแตกเป็นฟองขาวเล็กน้อย ใบและกิ่งเล็ก ๆ เคลื่อนไหว  
4 คลื่นเล็กน้อย 11 – 16 นอต (เฉลี่ย 13 นอต) ประมาณ 0.5 - 1.25 เมตร คลื่นขนาดเล็ก เป็นลูกยาวขึ้นและแตกเป็นฟองขาวบ่อยขึ้น พัดฝุ่นและกระดาษ กิ่งไม้ขนาดเล็กเคลื่อนที่  
5 คลื่นปานกลาง 17 – 21 นอต (เฉลี่ย 18 นอต) ประมาณ 1.25 - 2.5 เมตร ลื่นขนาดปานกลาง เป็นลูกยาว ๆ ชัดเจน แตกเป็นฟองขาวมากขึ้น (อาจมีฝอยได้บ้าง) ใบไม้บนต้นไม้เริ่มสั่นไหว  
6 คลื่นจัด 22 – 27 นอต (เฉลี่ย 24 นอต) ประมาณ 2.5 -4.0 เมตร เริ่มมีคลื่นใหญ่ ยอดคลื่นแตกเป็นฟองขาวทั่วไป (บางทีมีฝอยกระจายไปตามลม) กิ่งไม้ขนาดใหญ่สั่นไหว ;สายไฟแกว่งเสียดสีกัน  
7 คลื่นจัดมาก 28 – 33 นอต (เฉลี่ย 30 นอต) ประมาณ 4.0 - 6.0 เมตร คลื่นสูงขึ้น ฟองขาวจากยอดคลื่นเริ่มปลิวเป็นสายไปตามลมบ้าง ต้นไม้ทั้งหมดเคลื่อนไหว รู้สึกลำบากเมื่อเดินสวนกับลม    
8 คลื่นใหญ่ 34 – 40 นอต (เฉลี่ย 37 นอต) ประมาณ 6.0 - 9.0 เมตร คลื่นสูงใหญ่ปานกลางเป็นแนวยาว ยอดคลื่นเริ่มม้วนตัว มีฟองขาวปลิวเป็นสายไปตามลมชัดเจน กิ่งไม้หัก  

 

 

9 คลื่นใหญ่ 41 – 47 นอต (เฉลี่ย 44 นอต) ประมาณ 6.0 - 9.0 เมตร คลื่นสูงใหญ่ มีฟองหนาปลิวเป็นสายไปตามทางลม ยอดคลื่นเริ่มม้วนตัว ฝอยน้ำอาจทำให้ทัศนวิสัยไม่ดี เกิดความเสียหายของโครงสร้างเล็กน้อย  

 

 

10 คลื่นใหญ่มาก 48 – 55 นอต (เฉลี่ย 52 นอต) ประมาณ 9.0 - 14 เมตร คลื่นสูงใหญ่มากกับมียอดคลื่นเป็นแนวยาว มีฟองแตกขาวเป็นสายยาวปลิวไปตามลม ท้องทะเลเป็นสีขาวทั่ว ๆ ไป ทัศนวิสัยไม่ดี ต้นไม้ถอนรากถอนโคน ความเสียหายของโครงสร้างอย่างมาก    
11 ทะเลเป็นบ้า 56 – 63 นอต (เฉลี่ย 60 นอต) มากกว่า 14 เมตร คลื่นสูงใหญ่ไม่ควรมีเรือขนาดเล็กและขนาดกลาง อาจจมหายไปในร่องคลื่น ทะเลมีฟองขาวเป็นสายยาวไปตามลม ยอดคลื่นถูกลมตีเป็นฟองทั่วไป ความเสียหายอย่างกว้างขวาง    
12 ทะเลเป็นบ้า 64 – 71 นอต (เฉลี่ย 68 นอต) มากกว่า 14 เมตร มีฟองและฝอยน้ำคลุ้งในอากาศทั่วไป ทะเลเป็นสีขาวเนื่องจากฝอยน้ำทั่วไปหมด การทำลายล้าง    


 

อ้างอิงแก้ไข

  1. http://tumsikwae.blogspot.com/2014/02/beaufort-section.html
  2. https://web.archive.org/web/20121002134429/http://www.metoffice.gov.uk/media/pdf/4/4/Fact_Sheet_No._6_-_Beaufort_Scale.pdf
  3. https://www.spc.noaa.gov/faq/tornado/beaufort.html
  4. http://www.marine.tmd.go.th/thai/sea-state1.htm
  5. http://saranukromthai.or.th/pictures34/p34-256.jpg