มอละมไยน์

(เปลี่ยนทางจาก มะละแหม่ง)

มอละมไยน์,[1] เมาะลำไย,[1] เมาะลำเลิง,[2] มะละแหม่ง[2] หรือ มอละมไยง์[2] (พม่า: မော်လမြိုင်, ออกเสียง: [mɔ̀ləmjàɪɴ]; มอญ: မတ်မလီု, ออกเสียง: [mo̤t.məlɜ̤m] โหมดแหมะเหลิ่ม; "ตาพ่อเสีย")[3] เป็นเมืองหลักของรัฐมอญและเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศพม่า ตกอยู่ภายใต้การปกครองอังกฤษในช่วงการล่าอาณานิคม และมีสถานะเป็นศูนย์กลางการปกครองอาณานิคมอังกฤษในพม่าระหว่าง ค.ศ. 1826-1852[4]

เมาะลำเลิง

มะละแหม่ง
เมือง
เมาะลำเลิงตั้งอยู่ในประเทศพม่า
เมาะลำเลิง
เมาะลำเลิง
ที่ตั้งเมืองเมาะลำเลิงในประเทศพม่า
พิกัด: 16°29′N 97°37′E / 16.483°N 97.617°E / 16.483; 97.617
ประเทศ พม่า
รัฐ รัฐมอญ
จังหวัดเมาะลำเลิง
อำเภอเมาะลำเลิง
ความสูง4,590 ฟุต (1,400 เมตร)
ประชากร
 • ทั้งหมด325,927 คน คน
 • กลุ่มชาติพันธุ์มอญ, พม่า, พม่าเชื้อสายจีน, พม่าเชื้อสายอินเดีย, กะเหรี่ยง คน
 • ศาสนาพุทธเถรวาท, คริสต์, อิสลาม, ฮินดู
เขตเวลาUTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 139 (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.
  2. 2.0 2.1 2.2 สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาพม่า (เมียนมา) ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ : สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2561. หน้า 24.
  3. องค์ บรรจุน (9 กรกฎาคม 2561). "จากปรากฏการณ์คืนชื่อหมู่บ้านมลายูชายแดนใต้ ถึงขบวนการเรียกร้องชื่อสะพานสร้างใหม่ในรัฐมอญ". ศิลปวัฒนธรรม. (39:9), หน้า 38–39.
  4. ชัยวัฒน์ ปะสุนะ. (2565). มะละแหม่ง: เมืองท่าการค้าและศูนย์กลางการปกครองอาณานิคมของอังกฤษในพม่า ระหว่าง ค.ศ. 1826-1852. วารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์. 9(1), 39-54