พระมหากาฬ เป็นองค์เดียวกับพระกาฬซึ่งเป็นเทวดาในศาสนาฮินดู[1]โดยพระองค์คือยิดัมและธรรมบาลตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต สังกัดรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ มีลักษณะคล้ายเหรุกะ ภาคดุร้ายมี 16 แขน มือถือหัวกะโหลกและกริช มีเปลวไฟพวยพุ่งรอบกาย สวมมงกุฏกระโหลก มีมาลัยร้อยด้วยศีรษะมนุษย์ มีงูพันรอบกาย. , ในคติศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน , เซน , พุทธศาสนาแบบจีนและพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่น พระองค์คือไดโกกุ หนึ่งในเจ็ดเทพเจ้าโชคลาภ.

พระมหากาฬ
เทพแห่งกาลเวลา, มายา, การสร้าง, ทำลายล้าง และอำนาจ
15th-century paintings from Tibet, Central Tibetan - Mahakala, Protector of the Tent - Google Art Project (cropped).jpg
ชื่อในอักษรเทวนาครีमहाकाल
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤตMahākāla
ส่วนเกี่ยวข้องธรรมบาล
ยิดัม
เจ็ดเทพเจ้าโชคลาภ
พระกาฬ.
วิมานสุสาน
เชิงตะกอน
ป่าช้า (มีหลายรายงาน)
อาวุธขัฑคะ
ตรีศูล
กปาละ
ค้อน (ในแบบญี่ปุ่น)
พาหนะสุนัข(ในคติศาสนาฮินดูโบราณ)
พระมหากาฬ
6-armiger Mahakala.jpg
จิตรกรรมพระมหากาล ศิลปะทิเบต.
Mahakala and Companions LACMA M.77.19.11.jpg
พระมหากาฬกับบริวาร ศิลปะทิเบต

บางท้องที่เชื่อว่าท่านเป็นเจ้าแห่งนาค ปกครองนาคที่ดูแลทรัพย์สมบัติเบื้องล่าง จึงถือเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งองค์หนึ่ง ในจีนและญี่ปุ่นถือเป็นเทพเจ้าแห่งโชค บางแห่งถือว่าท่านเป็นเทพแห่งการพักแรม ในอินเดียถือว่าท่านเป็นเทพองค์เดียวกับท้าวกุเวร


อ้างอิงแก้ไข

  • สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต.2547

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

  1. Bryson 2017, p. 42.