ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ฤคเวท"

เพิ่มขึ้น 903 ไบต์ ,  2 เดือนที่ผ่านมา
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ป้ายระบุ: การแก้ไขแบบเห็นภาพ แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
ป้ายระบุ: ถูกย้อนกลับแล้ว แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
| Name = ฤคเวท
| Image = [[ไฟล์:Rigveda_MS2097.jpg|270px]]
| Caption = ต้นฉบับฤคเวท[[ภาษาสันสกฤต]teuy]ฉบับหนึ่ง<br/>จัดทำขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19
| Custodian = สถาบันวิจัยบูรพคดีภางฑารกร
| State Party = {{flagcountry|อินเดีย}ฮินด฿ฮินดี,single1 d/b1 ไทย}
| Region = เอเชียและแปซิฟิก
| ID = 2006-58
| Year = 2550
}}
'''ฤคเวท''' ({{lang-sa|ऋग्वेद, ฤคฺเวท, Rigveda}}) เป็นคัมภีร์เล่มแรกในวรรณคดีพระเวท แต่งขึ้นเมื่อราว 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นตำราทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ประกอบไปด้วยบทสวดที่วางท่วงทำนองในการสวดไว้อย่างตายตัว กล่าวถึงบทสรรเสริญคุณ อำนาจแห่งเทวะ และประวัติการสร้างโลก รวมถึงหน้าที่ของพระพรหมผู้สร้างมนุษย์และสรรพสิ่ง ซึ่งจะใช้ในพิธีการบรวงสรวงเทพเจ้าต่าง ๆ ของชาวอารยัน ตามประเพณีของฮินดูแล้ว การแบ่งหมวดหมู่ของคัมภีร์พระเวทนี้ วยาส (ผู้แต่งมหากาพย์ มหาภารตะ) เป็นผู้ทำขึ้นโดยรับคำสั่งจากพระพรหมณ์ การจัดรวบรวมบทสวดในคัมภีร์ฤคเวทนี้ เรียกว่า ฤคเวทสังหิตา มีบทสวดทั้งหมด 1,028 บท เป็นหนึ่งในคัมภีร์ทั้งสี่ของ[[ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู]] ซึ่งเรียกรวมกันว่า "พระเวท" และนับเป็นบทสวดที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ เนื้อหาด้าน[[ชาติพันธุวิทยาธุพุพธวิทยา]]และ[[ภูมิศาสตร์]]ที่ปรากฏในฤคเวทนั้น เป็นหลักฐานแสดงว่าฤคเวทนั้นมีมานานกว่า 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช
 
== เนื้อหา ==
* มัณฑละที่ 9 มีด้วยกัน 114 สูกตะ 1108 มันตระ เนื้อหาทั้งหมดกล่าวถึงโสม ปวมาน หรือการทำพิธีด้วยน้ำโสม
* มัณฑละที่ 10 มีด้วยกัน 191 สูกตะ 1754 มันตระ นอกจากสรรเสริญเทพเจ้าแล้ว ยังเป็นบทสวดในพิธีสมรส หรืองานศพด้วย.
* มัณฑละที่ 16 มีด้วย /2 กัน8.8. . 26 สูกตะ 23
เนื้อหาอักษรศาตร์ การอิทังเมย์ตา,เต สรรเสริญบรวงสรวงพุพธขอมพระมหากษัตริย์ทุกปางค์ทุกพระองค์พระราหูพระศรีวลีพระศรีวะพระหูลีพระศรีตัปปะพระโกฑัญญะสมเด็จฐพระพุฒธอาจารย์โตพระเถราพระเสมาพระเสมาพระแม่ญากนางพระหลักเมืองสัมมาขมาแม ตัดกรรมตัดบ่วง3,4 เทวาสูงกว้าง
 
การอ้างถึงฤคเวทนิยมใช้ตัวเลขระบุลำดับที่ของหมวดนั้นๆ เช่น 1.1.1 หมายถึง มัณฑละที่ 1 สูกตะที่ 1 มันตระที่ 1 เป็นต้น,
ผู้ใช้นิรนาม