ผลต่างระหว่างรุ่นของ "วิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด"

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาด ,  1 เดือนที่ผ่านมา
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
[[วิธีดงท์]] (D'Hondt method) ถูกนำมาใช้มากที่สุด โดยใช้ตัวหารเป็น 1, 2, 3, 4, เป็นต้น<ref name="gallagher">{{cite journal |last=Gallagher |first=Michael |date=1991 |title=Proportionality, disproportionality and electoral systems |url=http://www.tcd.ie/Political_Science/staff/michael_gallagher/ElectoralStudies1991.pdf |format=pdf |journal=Electoral Studies |volume=10 |issue=1 |doi=10.1016/0261-3794(91)90004-C |access-date=30 January 2016 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20160304030108/https://www.tcd.ie/Political_Science/staff/michael_gallagher/ElectoralStudies1991.pdf |archive-date=4 March 2016 }}</ref> ในระบบนี้จะทำให้พรรคการเมืองขนาดใหญ่ได้จำนวนที่นั่งมากกว่าสัดส่วนผู้แทนจำนวนหนึ่ง และทำให้รับรองได้ว่าพรรคที่มีคะแนนเสียงข้างมากนั้นจะได้ที่นั่งอย่างน้อยครึ่งสภา
 
==วิธีเวบสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์==
[[วิธีเวบสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์]] (Webster/Sainte-Laguë method) ใช้การหารจำนวนคะแนนเสียงของแต่ละพรรคการเมืองด้วยเลขคี่ (1, 3, 5, 7 เป็นต้น) และในบางครั้งได้รับการพิจารณาว่ามีความเป็นสัดส่วนมากกว่าวิธีดงท์ในด้านของการเปรียบเทียบระหว่างจำนวนสัดส่วนของคะแนนเสียงของพรรคการเมืองต่อคะแนนเสียงทั้งหมดและการจัดสรรจำนวนที่นั่ง แต่สามารถทำให้พรรคการเมืองขนาดใหญ่ที่ได้รับคะแนนเสียงข้างมากนั้นได้รับที่นั่งน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของสภา ในระบบนี้ผู้ได้รับประโยชน์ส่วนใหญ่คือพรรคการเมืองขนาดเล็กมากกว่าพรรคใหญ่ และดังนั้นจึงทำให้มีจำนวนพรรคการเมืองมาก การใช้ตัวหารเป็นเลขทศนิยม เช่น 0.5, 1.5, 2.5, 3.5 ทำให้ได้ผลลัพธ์เดียวกัน
 
[[วิธีเวบสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์]]ในบางครั้งปรับแต่งใช้โดยการปรับตัวหารแรกเป็น 1.4 เป็นต้น เพื่อป้องกันไม่ให้พรรคการเมืองขนาดเล็กมากได้ที่นั่งแรกไปอย่างง่ายดายเกินไป
ตารางที่ใช้ในวิธีดงท์หรือแซ็งต์-ลากนั้นจะเห็นว่าเป็นการคำนวนโควต้าสูงสุดที่จะสามารถกระทำได้เพื่อจะจัดสรรที่นั่งให้ครบ ตัวอย่างเช่น ผลหารที่ทำให้ชนะที่นั่งแรกในวิธีดงท์นั้นเป็นโควต้าสูงสุดที่จะได้รับ 1 ที่นั่ง (หลังจากการปัดเศษลงแล้ว) ผลหารในรอบที่สองนั้นคือตัวหารที่สูงสุดเพื่อที่จะได้ 2 ที่นั่ง โดยทำซ้ำจนครบ
 
== การเปรียบเทียบระหว่าง''วิธีดงท์ วิธีแซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์ วิธีฮันติงตัน-ฮิลล์'' และ''วิธีของแอดัมส์'' ==
วิธีดงท์ วิธีแซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์ และวิธีฮันติงตัน-ฮิลล์ ทำให้แต่ละพรรคการเมืองใช้การวางแผนยุทธศาสตร์ของตนในการเพิ่มที่นั่งให้ได้มากที่สุด วิธีดงท์และวิธีฮันติงตัน-ฮิลล์ทำให้ได้เปรียบในกรณีรวมพรรคการเมือง ในขณะที่วิธีแซ็งต์-ลากแซ็งต์ลากูว์นั้นจะดีกว่าหากเป็นการแตกพรรคเป็นพรรคย่อย (วิธีแซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์แบบปรับเปลี่ยนจะลดข้อได้เปรียบนี้)
 
===ตัวอย่าง===
ในตัวอย่างดังต่อไปนี้ ในวิธีดงท์และวิธีฮันติงตัน-ฮิลล์ หากพรรคเหลืองและเขียวรวมกันจะสามารถเพิ่มได้ถึงหนี่งที่นั่ง ในขณะที่ในวิธีแซ็งต์-ลากูว์นั้นแซ็งต์ลากูว์นั้น พรรคเหลืองจะได้ที่นั่งมากกว่าหากแตกเป็นหกพรรคการเมืองซึ่งแต่ละพรรคได้รับประมาณ 7,833 คะแนนเสียง
 
จำนวนคะแนนเสียงทั้งหมด 100,000 คะแนน และมี 10 ที่นั่ง วิธีฮันติงตัน-ฮิลล์กำหนดขั้นต่ำที่ 10,000 คะแนน ซึ่งเท่ากับ 1/10 ของคะแนนเสียงทั้งหมด
| style="background:#fff; border-color:#fff #aaa #aaa #fff" |
! colspan=6 | วิธีดงท์
! colspan=6 | วิธีแซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์ (ไม่ปรับเปลี่ยน)
! colspan=6 | วิธีแซ็งต์-ลากูว์แซ็งต์ลากูว์ (ปรับเปลี่ยน)
! colspan=6 | วิธีฮันติงตัน-ฮิลล์
! colspan="6" |วิธีของแอดัมส์
5,163

การแก้ไข