ผลต่างระหว่างรุ่นของ "พระอาจารย์อาจ พนรัตน"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(หน้าใหม่: '''พระอาจารย์อาจ พนรัตน''' เป็นพระภิกษุชาวไทย เคยดำรงสมณศักดิ...)
 
 
ต่อมาวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2359 สมเด็จพระพนรัตน (มี) ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช<ref>[http://vajirayana.org/พระราชพงษาวดาร-กรุงรัตนโกสินทร-รัชกาลที่-๒/๔๒-สถาปนาสมเด็จพระสังฆราช-มี พระราชพงษาวดาร กรุงรัตนโกสินทร รัชกาลที่ ๒ : ๔๒. สถาปนาสมเด็จพระสังฆราช (มี)]</ref> ในคราวเดียวกันนี้จึงโปรดให้สถาปนาพระพิมลธรรม (อาจ) เป็น''สมเด็จพระพนรัตน ปริยัติวรา วิสุทธิสังฆาปรินายก ตรีปิฎกธราจารย์ สฤทธิขัติยสารสุนทร มหาคณิศร บวรวามะคณะสังฆาราม คามวาสี อรัญวาสี''<ref name="หน้า64">''เรื่องตั้งพระราชาคณะผู้ใหญ่ในกรุงรัตนโกสินทร์ เล่ม ๑'', หน้า 64</ref>
[[ไฟล์:Anuvadanusasanee.jpg|thumb|พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงนิมนต์ให้สมเด็จพระสังฆราช (มี) วัดมหาธาตุและสมเด็จพระวันรัตน์ (อาจ) วัดสระเกศ นิพนธ์ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๙ เป็นหนังสือเก่าอีกเล่มหนึ่งที่ได้ต้นฉบับมาจากเมืองเพ็ชรบุรี เนื้อความว่าด้วยพระวินัยซึ่งเป็นกฎข้อบังคับของคณะสงฆ์ เพื่อให้พระสงฆ์มีความรู้และปฏิบัติถูกต้องตามพระพุทธบัญญัติ]]
 
ถึงเดือน 12 มีผู้ฟ้องร้องว่าพระพุทธโฆษาจารย์ (บุญศรี) วัดมหาธาตุ พระญาณสมโพธิ (เค็ม) วัดนาคกลาง และพระมงคลเทพมุนี (จีน) วัดหน้าพระเมรุ ต้องอาบัติปาราชิกมานานแล้ว เนื่องจากเสพเมถุนจนมีบุตรหลายคน เมื่อไต่สวนพบว่าเป็นจริงก็โปรดให้นำทั้ง 3 คนไปจำคุก แล้วโปรดให้สมเด็จพระสังฆราช (มี) และสมเด็จพระพนรัตน (อาจ) แต่งหนังสือ[http://digital.nlt.go.th/digital/viewer/show/3206#page/n0/mode/1up โอวาทานุสาสนี] เกี่ยวกับข้อวัตรปฏิบัติอันสมควรแก่สมณะเพื่อคัดแจกจ่ายไปตามพระอารามต่าง ๆ<ref>[http://vajirayana.org/พระราชพงษาวดาร-กรุงรัตนโกสินทร-รัชกาลที่-๒/๔๔-เรื่องพระราชาคณะต้องอธิกรณ์ พระราชพงษาวดาร กรุงรัตนโกสินทร รัชกาลที่ ๒ : ๔๔. เรื่องพระราชาคณะต้องอธิกรณ์]</ref>
 
หลังจากสมเด็จพระสังฆราช (มี) สิ้นพระชนม์และรับพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2362 มีพระประสงค์จะสถาปนาสมเด็จพระพนรัตน (อาจ) เป็นสมเด็จพระสังฆราช จึงโปรดให้แห่มาสถิต ณ วัดมหาธาตุ ในเดือน 4 ในปีถัดมาเกิดอหิวาตกโรคระบาดหนักจนทำให้การสถาปนาต้องเลื่อนออกไป จนถึงเดือน 11 มีผู้ฟ้องร้องว่าท่านชอบหยอกเอินศิษย์หนุ่มด้วยกิริยาไม่เหมาะสม ท่านรับสารภาพแต่ยืนยันว่าไม่ถึงปาราชิก จึงรับสั่งให้ถอดจากสมณศักดิ์แล้วเนรเทศออกจากพระอารามหลวง<ref>[http://vajirayana.org/พระราชพงษาวดาร-กรุงรัตนโกสินทร-รัชกาลที่-๒/๕๙-ตั้งสมเด็จพระสังฆราช-สุก-ญาณสังวร พระราชพงษาวดาร กรุงรัตนโกสินทร รัชกาลที่ ๒ : ๕๙. ตั้งสมเด็จพระสังฆราช (สุก ญาณสังวร)]</ref> ท่านจึงไปอยู่วัดไทรทอง (ปัจจุบันคือ[[วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร]]) จนกระทั่งมรณภาพในรัชสมัย[[พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว]]<ref name="หน้า64"/>
3,405

การแก้ไข