ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กระต่ายป่า"

ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
{{Taxobox
| name = กระต่ายป่าพม่า
| image = Siamese Hare, Lepus peguensis, in Kui Buri national park.jpg
|image_caption = ใน[[อุทยานแห่งชาติกุยบุรี]]
| binomial_authority = [[Edward Blyth|Blyth]], [[ค.ศ. 1855|1855]]
| range_map = Burmese Hare area.png
| range_map_caption = [[แผนที่]]แสดงการกระจายพันธุ์ของกระต่ายป่าพม่า
|synonyms = *''Lepus siamensis'' <small>Bonhote, 1902</small>
|synonyms_ref = <ref name="lop"> Lagomorph Specialist Group 1996. [http://www.iucnredlist.org/search/details.php/41284/all ''Lepus peguensis'']. [http://www.iucnredlist.org 2006 IUCN Red List of Threatened Species. ] Downloaded on 31 July 2007.</ref>
}}
 
'''กระต่ายป่าพม่า''' ({{lang-en|Burmese hare, Siamese hare}}; {{ชื่อวิทยาศาสตร์|Lepus peguensis}}) เป็น[[สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม]]ในวงศ์ [[Leporidae]] ชนิดหนึ่ง มีลักษณะเด่นคือ มีหูยาว สามารถมองเห็นได้แต่ไกล มีขนขึ้นบริเวณกระพุ้งแก้มและมีฟันหน้าของขากรรไกรบน 4 ซี่ เรียงซ้อนกัน 2 คู่ ฟันคู่หลังเล็กกว่าคู่หน้า ขาคู่หลังยาวกว่าขาคู่หน้า เท้าหน้ามี 5 นิ้ว เท้าหลังมี 4 นิ้ว ใต้ผ่าฝ่าเท้ามีขนปกคลุมหนาแน่นช่วยให้เคลื่อนไหวได้โดยไม่มีเสียง หางสั้นเป็นกระจุก ขนบริเวณหลังเป็นสีน้ำตาลปนเทา ปลายขนมีสีน้ำตาลเข้ม มีความยาวลำตัวและหัว 44-50 เซนติเมตร ความยาวหาง 6.5-8.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 1.35-7 กิโลกรัม
 
มีการกระจายพันธุ์ใน[[พม่ากัมพูชา]], [[ไทยลาว]], [[เวียดนามพม่า]], [[ลาวไทย]], และ[[กัมพูชาเวียดนาม]] ชอบอาศัยในป่าโปร่ง, ป่าเต็งรัง, และป่าเบญจพรรณ ออกหากินในเวลากลางคืนตามพง[[หญ้า]]ที่รกชัฏรกชัน ออกหากินตามลำพังในอาณาบริเวณของตัวเอง มี โดย[[หญ้า ]]เป็นอาหารหลัก ยอดไม้ หรือผลไม้ที่ร่วงจากต้นเป็นอาหารเสริม ในบางครั้งอาจแทะ[[เขากวาง]]ที่ผลัดทิ้งเพื่อเพิ่ม[[แคลเซียม]]ด้วย กระต่ายป่าพม่าตัวผู้มักต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัวเมียในฤดูผสมพันธุ์ด้วยการกระโดดถีบหรือกัดด้วยความรุนแรง
 
กระต่ายป่าพม่าตัวเมียใช้เวลาตั้งท้อง 35-40 วัน ออกลูกครั้งละ 1-7 ตัว โดยการขุดโพรงใต้ดินอยู่ ลูกกระต่ายป่าที่เกิดใหม่จะมีขนปกคลุมตัว และสามารถลืมตาได้เลยทันที <ref>{{อ้างหนังสือ
|ผู้แต่ง=ชุติอร กาญวัฒนกิจ
|ชื่อหนังสือ=สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน
ผู้ใช้นิรนาม