ผลต่างระหว่างรุ่นของ "สัทอักษรสากล"

เพิ่มขึ้น 8,232 ไบต์ ,  3 เดือนที่ผ่านมา
ย้อนการแก้ไขของ 2403:6200:8814:91B8:CC81:2131:2579:1498 (พูดคุย) ไปยังรุ่นก่อนหน้าโดย Potapt
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ การแก้ไขแบบเห็นภาพ
(ย้อนการแก้ไขของ 2403:6200:8814:91B8:CC81:2131:2579:1498 (พูดคุย) ไปยังรุ่นก่อนหน้าโดย Potapt)
ป้ายระบุ: ย้อนรวดเดียว SWViewer [1.4]
{{เว็บย่อ|IPA}}
{{ความหมายอื่น|ดูที่=IPA (แก้ความกำกวม)}}
{{Infobox writing system
|name = สัทอักษรสากล
|type = อักษร
|typedesc = บางส่วน[[Featural alphabet|เป็นลักษณะเฉพาะ]]
|languages = ใช้เป็น[[สัทศาสตร์]]และ[[หน่วยเสียง]]ของแต่ละภาษา
|time = ตั้งแต่ ค.ศ.1888
|fam1 = [[Palaeotype alphabet]]
|fam2 = [[Romic alphabet]]
|fam3 = [[Phonotypic alphabet]]
|sample = IPA in IPA.svg
|imagesize = 200px
|note = none
|unicode =
|iso15924 = Latn
}}
[[ไฟล์:The International Phonetic Alphabet (revised to 2015).pdf|thumb|right|200px|ตารางสัทอักษรสากลรุ่น ค.ศ. 2015]]
 
'''สัทอักษรสากล''' ({{lang-en|International Phonetic Alphabet: IPA}}) คือ[[สัทอักษร]]ชุดหนึ่งที่พัฒนาโดย[[สมาคมสัทศาสตร์สากล]] โดยมุ่งหมายให้เป็นสัญกรณ์มาตรฐานสำหรับการแทนเสียงพูดในทุกภาษา [[นักภาษาศาสตร์]]ใช้สัทอักษรสากลเพื่อแทน[[หน่วยเสียง]]ต่าง ๆ ที่อวัยวะออกเสียงของมนุษย์สามารถเปล่งเสียงได้ โดยแทนหน่วยเสียงแต่ละหน่วยเสียงด้วยสัญลักษณ์เฉพาะที่ไม่ซ้ำกัน สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลนั้นส่วนใหญ่นำมาจากหรือดัดแปลงจาก[[อักษรละติน|อักษรโรมัน]] สัญลักษณ์บางตัวนำมาจาก[[อักษรกรีก]] และบางตัวประดิษฐ์ขึ้นใหม่โดยไม่สัมพันธ์กับอักษรภาษาใดเลย สำหรับ ตารางสัทอักษรในภาษาไทย ดูได้ที่ [[ภาษาไทย]]
 
== ประวัติ ==
 
|}
 
== วงเล็บเหลี่ยมและทับ ==
<br />
การอธิบายถึงสัทอักษรสากล ใช้เครื่องหมายปิดหน้าหลังสองรูปแบบได้แก่
* [วงเล็บเหลี่ยม] ใช้สำหรับแสดงรายละเอียดการออกเสียงเชิงสัทศาสตร์ และอาจรวมถึงรายละเอียดที่อาจไม่สามารถใช้จำแนกคำในภาษาที่กำลังทับศัพท์ ซึ่งผู้เขียนก็ยังคงต้องการแสดงรายละเอียดเช่นนั้น
* /ทับ/ ใช้สำหรับกำกับ[[หน่วยเสียง]] ซึ่งแตกต่างกันเป็นเอกเทศในภาษานั้น โดยไม่มีรายละเอียดที่ไม่เกี่ยวข้องใด ๆ
ตัวอย่างเช่น หน่วยเสียง {{IPA|/p/}} ในคำว่า pin และ spin ของ[[ภาษาอังกฤษ]] โดยแท้จริงออกเสียงแตกต่างกันเล็กน้อย ความแตกต่างนี้ไม่มีนัยสำคัญใน[[ภาษาอังกฤษ]] (แต่ก็อาจมีนัยสำคัญในภาษาอื่น) ดังนั้นการอธิบายการออกเสียงเชิงหน่วยเสียงจึงเป็น {{IPA|/pɪn/}} และ {{IPA|/spɪn/}} ซึ่งแสดงด้วยหน่วยเสียง {{IPA|/p/}} เหมือนกัน อย่างไรก็ดี เพื่อให้เห็นความแตกต่างดังกล่าว ([[เสียงแปร]]ต่าง ๆ ของ {{IPA|/p/}}) สามารถอธิบายเชิงสัทศาสตร์ได้เป็น {{IPA|[pʰɪn]}} และ {{IPA|[spɪn]}}
 
== อ้างอิง ==
{{เริ่มอ้างอิง}}
* Albright, Robert W. (1958). ''The International Phonetic Alphabet: Its background and development''. International journal of American linguistics (Vol. 24, No. 1, Part 3) ; Indiana University research center in anthropology, folklore, and linguistics, publ. 7. Baltimore. (Doctoral dissertation, Standford University, 1953).
* Ball, Martin J.; Esling, John H.; & Dickson, B. Craig. (1995). The VoQS system for the transcription of voice quality. ''Journal of the International Phonetic Alphabet'', ''25'' (2) , 71-80.
* Duckworth, M.; Allen, G.; Hardcastle, W.; & Ball, M. J. (1990). Extensions to the International Phonetic Alphabet for the transcription of atypical speech. ''Clinical Linguistics and Phonetics'', ''4'', 273-280.
* Ellis, Alexander J. (1869-1889). ''On early English pronunciation'' (Parts 1 & 5). London: Philological Society by Asher & Co.; London: Trübner & Co.
* Hill, Kenneth C. (1988). [Review of ''Phonetic symbol guide'' by G. K. Pullum & W. Ladusaw]. ''Language'', ''64'' (1) , 143-144.
* Hultzen, Lee S. (1958). [Review of ''The International Phonetic Alphabet: Its backgrounds and development'' by R. W. Albright]. ''Language'', ''34'' (3) , 438-442.
* International Phonetic Association. (1989). Report on the 1989 Kiel convention. ''Journal of the International Phonetic Association'', ''19'' (2) , 67-80.
* International Phonetic Association. (1999). ''Handbook of the International Phonetic Association: A guide to the use of the International Phonetic Alphabet''. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-65236-7 (hb) ; ISBN 0-521-63751-1 (pb).
* Jespersen, Otto. (1889). ''The articulations of speech sounds represented by means of analphabetic symbols''. Marburg: Elwert.
* Jones, Daniel. (1989). ''English pronouncing dictionary'' (14 ed.). London: Dent.
* Kelly, John. (1981). The 1847 alphabet: An episode of phonotypy. In R. E. Asher & E. J. A. Henderson (Eds.) , ''Towards a history of phonetics''. Edinburgh: Edinburgh University Press.
* Kemp, J. Alan. (1994). Phonetic transcription: History. In R. E. Asher & J. M. Y. Simpson (Eds.) , ''The encyclopedia of language and linguistics'' (Vol. 6, pp. 3040-3051). Oxford: Pergamon.
* Ladefoged, Peter. (1990). The revised International Phonetic Alphabet. ''Language'', ''66'' (3) , 550-552.
* Ladefoged, Peter; & Halle, Morris. (1988). Some major features of the International Phonetic Alphabet. ''Language'', ''64'' (3) , 577-582.
* MacMahon, Michael K. C. (1996). Phonetic notation. In P. T. Daniels & W. Bright (Ed.) , ''The world's writing systems'' (pp. 821-846). New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-507993-0.
* Passy, Paul. (1888). Our revised alphabet. ''The Phonetic Teacher'', 57-60.
* Pike, Kenneth L. (1943). ''Phonetics: A critical analysis of phonetic theory and a technic for the practical description of sounds''. Ann Arbor: University of Michigan Press.
* Pullum, Geoffrey K.; & Laduslaw, William A. (1986). ''Phonetic symbol guide''. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-68532-2.
* Sweet, Henry. (1880-1881). Sound notation. ''Transactions of the Philological Society'', 177-235.
* Sweet, Henry. (1971). ''The indispensible foundation: A selection from the writings of Henry Sweet''. Henderson, Eugénie J. A. (Ed.). Language and language learning 28. London: Oxford University Press.
* Wells, John C. (1987). Computer-coded phonetic transcription. ''Journal of the International Phonetic Association'', ''17'', 94-114.
{{จบอ้างอิง}}
 
{{เสียงพยัญชนะ}}
{{ระบบการเขียน}}
104

การแก้ไข