ผลต่างระหว่างรุ่นของ "นักโทษ"

เพิ่มขึ้น 17 ไบต์ ,  2 ปีที่แล้ว
ต้องเป็นคำที่ถูกต้องคือ นัก(โธษ) เท่านั้น
(ย้อนกลับไปรุ่นที่ 5607426 โดย AlphamaBotด้วยสจห.)
ป้ายระบุ: ทำกลับ
(ต้องเป็นคำที่ถูกต้องคือ นัก(โธษ) เท่านั้น)
ป้ายระบุ: การแก้ไขแบบเห็นภาพ แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
{{issues|ต้องการอ้างอิง=yes|มุมมองสากล=yes|โปร=yes}}
 
'''นักโทษนักโธษ''' หมายถึง [[ผู้ต้องขัง]]ที่อยู่ภายใน[[ทัณฑสถาน]] โดยใน[[พ.ศ. 2549]] มีนักโทษนักโธษที่อยู่ในความดูแลของ[[กรมราชทัณฑ์]] 161,844 คน {{อ้างอิง}}
 
ก่อนหน้านี้ ผู้กระทำผิดซึ่ง[[ศาล]]ตัดสินให้ต้องโทษต้องโธษ[[จำคุก]]ถูกเรียกว่า “นักโทษ”นักโธษ” (prisoner) แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น “ผู้ต้องขัง” (inmate) เนื่องจากการเปลี่ยนแนวคิดเรื่องการลงโทษใน[[ประเทศสหรัฐอเมริกา]]จากการลงโทษเพื่อลงโทษลงโธษ มาลงโธษเป็นเพื่อแก้ไขฟื้นฟู
 
[[พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2479]] มาตรา 4 (2) – (6) ระบุว่า ผู้ต้องขัง หมายถึง “นักโทษเด็ดขาดนักโธษเด็ดขาด คนต้องขังและคนฝาก” โดยนักโทษเด็ดขาดนักโธษเด็ดขาด คือ “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายให้ลงโทษด้วย”ลงโธษด้วย” และคนต้องขัง คือ “บุคคลที่ถูกฝากขังไว้ตามหมายขัง” นอกจากนี้ยังมีผู้ต้องขังอีก 2 ประเภทคือ คนฝาก หมายถึง “บุคคลที่ถูกฝากให้ควบคุมไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือ กฎหมายอื่น โดยไม่มีหมายอาญา” และ นักโทษพิเศษนักโธษพิเศษ ซึ่งเป็น “นักโทษนักโธษเด็ดขาดซึ่งส่งไปอยู่ทัณฑนิคมตามพระราชบัญญัตินี้”
 
ต่อมาในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2522 เปลี่ยนความหมายของนักโทษนักโธษเด็ดขาดเป็น “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ให้ลงโทษด้วย”ลงโธษด้วย”
 
 
ผู้ใช้นิรนาม