ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ดนตรีสมัยคลาสสิก"

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาด ,  2 ปีที่แล้ว
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
 
==ลักษณะดนตรียุคคลาสสิก==
ในยุคคลาสสิกเลิกนิยมการสอดประสานของทำนอง (counterpoint) แต่หันมานิยมการใส่เสียงประสานแบบสหศัพท์ (homophony) คือการเน้นทำนองหลักเพียงแนวเดียว โดยมีแนวเสียงอื่นประสานให้ทำนองไพเราะมากขึ้น มีแนวประสานเป็น[[คอร์ด]]หรืออาร์เปจโจ (arpeggio) หลายแนวที่มีจังหวะคล้ายกันก้น โดยเลิกใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) และความสำคัญของการด้นสดหรือการแสดงเชิงปฏิภาณ (improvisation) เริ่มหมดไปในยุคนี้ เพราะดนตรีส่วนมากมีการเขียนเสียงประสานครบถ้วน คีตกวีจะระบุวิธีการบรรเลงอย่างชัดเจน
 
เกิดบทเพลงลักษณะใหม่ ๆ ขึ้นในยุคนี้ คือ [[ซิมโฟนี]] [[คอนแชร์โต]] และ[[โซนาตา]] ลักษณะการผสมวงมีกำหนดแน่นอนว่าเป็นวงเล็กหรือวงใหญ่ คือเป็น[[ดนตรีเชมเบอร์|วงดนตรีเชมเบอร์]]หรือ[[วงออร์เคสตรา]] เพลงบรรเลงนิยมประพันธ์กันมากขึ้น เพลงร้องยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นเดิม [[อุปรากร]]เป็นที่นิยมชมกันมาก ผู้ประพันธ์หลายคนจึงประพันธ์แต่อุปรากรเป็นส่วนใหญ่ ลักษณะของโอเปร่าในยุคนี้จะเน้นเรื่องศิลปะการแสดงมากขึ้น มิใช่เน้นเพียงการร้องเท่านั้น
ผู้ใช้นิรนาม