ผลต่างระหว่างรุ่นของ "สภาแห่งรัฐ (อังกฤษ)"

→‎ประวัติ: ปรับภาษา
(→‎ประวัติ: ปรับภาษา)
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขขั้นสูงด้วยมือถือ
(→‎ประวัติ: ปรับภาษา)
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขขั้นสูงด้วยมือถือ
รัฐสภารัมป์แต่งตั้งสภาแห่งรัฐในวันที่ 14 และ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 และภายหลังมีการเลือกตั้งสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นรายปี หน้าที่ของสภาแห่งรัฐ คือ เป็นฝ่ายบริหารในรัฐบาลของประเทศ แทนที่กษัตริย์และสภาองคมนตีของกษัตริย์ ทั้งยังมีอำนาจจัดการนโยบายเกี่ยวกับกิจการภายในและภายนอกประเทศ ตลอดจนสร้างความเชื่อมั่นด้านความมั่นคงใน[[เครือจักรภพอังกฤษ]] แต่เนื่องจากความไม่ลงรอยกันระหว่าง[[กองทัพตัวแบบใหม่]] (New Model Army) กับรัฐสภาที่อ่อนแอ สมาชิกสภาแห่งรัฐจึงเป็นทหารเสียส่วนใหญ่
 
สภาแห่งรัฐเปิดประชุมในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 โดยมี[[โอลิเวอร์ ครอมเวลล์]] (Oliver Cromwell) นั่งหัวโต๊ะเป็นประธาน การประชุมครั้งแรกมีแต่เรื่องจับฉ่าย มีสมาชิกเข้าร่วมประชุมราว 14 คน [[จอห์น แบรดชอว์ (ตุลาการ)|จอห์น แบรดชอว์]] (John Bradshaw) ซึ่งเป็นประธานของ[[ศาลยุติธรรมชั้นสูงสำหรับพิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ที่ 1|ศาลที่พิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์]] และเป็นบุคคลแรกที่ลงนามใน[[รายนามผู้ปลงพระชนม์พระเจ้าชาลส์ที่ 1|หมายประหารของพระเจ้าชาลส์]] ได้รับเลือกเป็นประธานคนแรกของสภาแห่งรัฐ และได้รับแต่งตั้งในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1649
 
เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ยุบรัฐสภารัมป์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1653 โดยได้รับการสนับสนุนจาก[[สภากองทัพบก (ค.ศ. 1647)|สภากองทัพบก]] (Army Council) สภาแห่งรัฐก็จึงต้องงดยุติหน้าที่ไป จนกระทั้งได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1653 มีประกอบด้วยสมาชิก 13 คน ในจํานวนนี้ 7 คนเป็นนายทหารบก{{sfn|Tanner|1928|p=168}}{{sfn|Emerich|Acton|1934|p=437}}
 
เนื่องจากความล้มเหลวของ[[รัฐสภาแบร์โบน]] (Barebone's Parliament) สภาแห่งรัฐจึงได้รับการปรับโครงสร้างตาม[[ตราสารการปกครอง]] (Instrument of Government) เพื่อให้เป็นองค์กรที่ใกล้เคียงกับสภาองคมนตรีของเดิม จะได้เป็นหน่วยงานที่ปรึกษาสำหรับโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ที่ดำรงตำแหน่ง[[เจ้าผู้อารักขา]] (Lord Protector) ในฐานะประมุขของประเทศ ตราสารการปกครองกำหนดว่า สมาชิกสภาแห่งรัฐซึ่งจะเป็นที่ปรึกษาของเจ้าผู้อารักขานั้น ราว 13–21 คนต้องมาจากการเลือกตั้งของรัฐสภา แต่ในความเป็นจริงแล้ว โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เป็นผู้แต่งตั้งทั้งสิ้น
7,332

การแก้ไข