ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ทางรถไฟสายมรณะ"

'''ทางรถไฟสายมรณะ''' สร้างขึ้นในสมัย[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] ใช้เวลาในการสร้างเสร็จเพียง 1 ปี ตั้งแต่เดือน[[ตุลาคม]] [[พ.ศ. 2485]] ถึงเดือน[[ตุลาคม]] [[พ.ศ. 2486]] เพื่อใช้เป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ผ่านประเทศ[[พม่า]] หลังสงครามทางรถไฟบางส่วนถูกเลาะทิ้ง บางส่วนจมอยู่ใต้ทะเลสาบ[[เขื่อนวชิราลงกรณ์]] ทางรถไฟสายนี้ถือเป็นอนุสรณ์ให้รำลึกถึงเหตุการณ์สงครามในครั้งนั้น เนื่องจากน้ำพักน้ำแรงของการบุกเบิกก่อสร้าง เป็นของทหารเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ที่กองทัพ[[ประเทศญี่ปุ่น|ญี่ปุ่น]]เกณฑ์มา
 
เหตุที่ทางรถไฟสายนี้ได้ชื่อว่า ทางรถไฟสายมรณะ ก็เพราะว่า ในสมัยสมัย[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] โดยกองทัพ[[ประเทศญี่ปุ่น|ญี่ปุ่น]]ได้เกณฑ์เชลยศึก[[ฝ่ายสัมพันธมิตร]] ได้แก่ ทหาร[[ประเทศอังกฤษ|อังกฤษ]] [[อเมริกัน]] [[ออสเตรเลีย]] [[ฮอลแลนด์|ฮอลันดา]]และ[[นิวซีแลนด์]] ประมาณ 61,700 คนและกรรมกรชาว[[ชาวจีน|จีน]] [[ญวน]] [[ชวา]] [[มลายู]] [[ประเทศไทย|ไทย]] [[พม่า]] [[อินเดีย]] อีกจำนวนมากมาก่อสร้างทางรถไฟสายยุทธศาสตร์ เพื่อเป็นเส้นทางผ่านไปสู่ประเทศ[[พม่า]] เพื่อลำเลียงอาวุธยุทโธปกร รวมทั้งกำลังพล เพื่อจะไปโจมตี[[พม่า]]และ[[อินเดีย]]ต่อไป ซึ่งขณะนั้นเป็นดินแดนอาณานิคมของ[[สหราชอาณาจักร|อังกฤษ]] เส้นทางช่วงหนึ่งจะต้องข้าม[[แม่น้ำแควใหญ่]]จึงต้องมีการสร้างสะพานขึ้น การสร้างสะพานและทางรถไฟสายนี้เต็มไปด้วยความยากลำบาก ความทารุณของสงครามและโรคภัยตลอดจนการขาดแคลนอาหาร ทำให้เชลยศึกจำนวนหลายหมื่นคนต้องเสียชีวิตลง
 
เส้นทางรถไฟสายนี้เป็นอนุสรณ์ของโลกที่จำรึกความโหดร้ายทารุณของ[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] และเป็นอนุสรณ์แก่ผู้เสียชีวิตในสงครามด้วย
ผู้ใช้นิรนาม