ผลต่างระหว่างรุ่นของ "อาณาจักรหงสาวดี"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
|date_end = 12 มีนาคม
|event1 = ประเทศราชของ[[อาณาจักรสุโขทัย]]
|date_event1 = พ.ศ. 1836 - 1836–1873
|event2 = [[สงครามสี่สิบปี]]
|date_event2 = พ.ศ. 1928 - 1928–1967
|event3 = ยุคทอง
|date_event3 = พ.ศ. 1969 - 1969–2077
|event4 = [[สงครามตองอู–หงสาวดี (พ.ศ. 2077–2084)|การล่มสลายของหงสาวดีครั้งที่ 1]]
|date_event4 = พ.ศ. 2077 - 2077–2082
|p1 = อาณาจักรพุกาม
|flag_p1 =
|symbol =
|symbol_type =
|capital = [[เมาะตะมะ|มะตะบัน]] (พ.ศ. 1830 - 1830–1906) <br /> [[ดอนวุนโดนวู่น]] (พ.ศ. 1906 - 1906–1912) <br /> [[พะโค|หงสาวดี]] (พ.ศ. 1912 - 1912–2082, พ.ศ. 2093 - 2093–2095)
|common_languages = [[ภาษามอญ]]
|religion = [[ศาสนาพุทธ]][[นิกายเถรวาท]]
|government_type = [[สมบูรณาญาสิทธิราชย์]]
|leader1 = [[พระเจ้าฟ้ารั่ว]]
|year_leader1 = พ.ศ. 1830 - 1830–1850
|leader2 = [[พระเจ้าราชาธิราช]]
|year_leader2 = พ.ศ. 1927 -1927–1964
|leader3 = [[พระนางเชงสอบู]]
|year_leader3 = พ.ศ. 2097 - 2097–2114
|leader4 = [[พระเจ้าธรรมเจดีย์]]
|year_leader4 = พ.ศ. 2114 - 2114–2035
|leader5 = [[พระเจ้าสการวุตพี]]
|year_leader5 = พ.ศ. 2069 - 2069–2082
| title_leader = พระมหากษัตริย์
|currency =
|legislature =
}}
'''อาณาจักรหงสาวดี''' ({{lang-my|ဟံသာဝတီ ပဲခူး နေပြည်တော်}}; {{Lang-mnw|ဟံသာဝတဳ}}, {{IPA|[hɔŋsawətɔe]}}; บางครั้งเรียก '''กรุงหงสาวดี''' หรืออย่างสั้น '''พะโค''') เป็นอาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนล่างตั้งแต่ พ.ศ. 1830 จนถึง พ.ศ. 2082 และระหว่าง พ.ศ. 2093 - 2093–2095 เป็นอาณาจักรของผู้ที่พูด[[ภาษามอญ]] ก่อตั้งในฐานะรามัญประเทศ ({{lang-my|ရာမညဒေသ}}, {{lang-mnw|ရးမည}}) โดย[[พระเจ้าฟ้ารั่ว]]หรือมะกะโท หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรพุกามใน พ.ศ. 1830<ref name=Coedes>{{cite book|last= Coedès|first= George|authorlink= George Coedès|editor= Walter F. Vella|others= trans.Susan Brown Cowing|title= The Indianized States of Southeast Asia|year= 1968|publisher= University of Hawaii Press|isbn= 978-0-8248-0368-1}}</ref>{{rp|205–206,209}} ในฐานะเป็น[[ประเทศราช]]ของ[[อาณาจักรสุโขทัย]]และ[[ราชวงศ์หยวน]]ของมองโกลที่ปกครองจีน<ref name="hb">Htin Aung 1967: 78–80</ref> อาณาจักรนี้เป็นอิสระจากสุโขทัยใน พ.ศ. 1873 แต่ยังมีความสัมพันธ์แบบหลวม ๆ คงเป็นพันธมิตรกับศูนย์กลางอำนาจหลักในขณะนั้นสามดินแดนสำคัญของอาณาจักร คือ ที่ราบลุ่มเขตดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี, [[พะโค |หงสาวดี]]และเมาะตะมะ เมาะตะมะได้เกิดกบฏขึ้นใน พ.ศ. 1906 - 1906–1931
 
==ประวัติศาสตร์==
การปกครองของพระเจ้าราชาธิราชใน พ.ศ. 1927 -1927–1964 ได้รวมอาณาจักรของชาวมอญเข้าเป็นหนึ่งเดียวและประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานจาก[[อาณาจักรอังวะ]] อาณาจักรของผู้ที่พูด[[ภาษาพม่า]]จากทางเหนือ ในช่วง[[สงครามสี่สิบปี]] (พ.ศ. 1928 - 1928–1967) และสามารถขยายตัวไปทางตะวันตกได้[[อาณาจักรยะไข่]] ไว้ในอำนาจระหว่าง พ.ศ. 1956 - 1956–1964 เมื่อสงครามสิ้นสุดลงโดยเสมอกัน แต่ถือเป็นชัยชนะของอาณาจักรหงสาวดีในฐานะที่สามารถขัดขวางการสถาปนาจักรวรรดิอาณาจักรพุกามอีกครั้งของอาณาจักรอังวะ ในช่วงหลายปีหลังสงครามหงสาวดีได้ช่วยเหลือรัฐบรรณาการทางตอนใต้ของอังวะคือ [[อาณาจักรแปร]] และ[[อาณาจักรตองอู]]ในการก่อกบฏต่ออังวะ
 
หลังสงครามหงสาวดีเข้าสู่ยุคทองในขณะที่อาณาจักรอังวะตกต่ำลง ในราว พ.ศ. 1963 - 1963–2073 หงสาวดีเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในยุคบรรดาอาณาจักรทั้งหลายที่เกิดขึ้นหลังจักรวรรดิอังวะอาณาจักรพุกามล่มสลาย ภายใต้การปกครองของกษัตริย์หลายพระองค์ เช่น [[พญารามที่ 1]], [[พระนางเชงสอบู]], [[พระเจ้าธรรมเจดีย์]] และ[[พญารามที่ 2]] อาณาจักรนี้มีบทบาทสำคัญทางการค้าในบริเวณมหาสมุทรอินเดีย และเป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงของศาสนาพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท และทั้งยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ[[ศรีลังกา]] มีการปฏิรูปและสนับสนุนศาสนาจนแพร่กระจายไปทั่วประเทศในภายหลัง<ref name="rlf">Myint-U 2006: 64–65</ref>
 
อาณาจักรค่อย ๆ อ่อนแอลงตั้งแต่ พ.ศ. 2077 ในภายใต้การรุกรานของอย่างต่อเนื่องโดย[[อาณาจักรตองอู]]จาก[[พม่าตอนบน]] [[พระเจ้าสการะวุตพี]]ไม่สามารถต่อต้านต้านทานการรุกรานจากอาณาจักรตองอูที่ ซึ่งนำโดย[[พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้]]และ[[พระเจ้าบุเรงนอง]] ตองอูเข้ายึดครองหงสาวดีและที่ราบลุ่มแม่น้ำอิระวดีได้ใน พ.ศ. 2081 - 2081–2082 และเมาะตะมะใน พ.ศ. 2084 <ref name="geh">Harvey 1925: 153–157</ref> อาณาจักรนี้ฟื้นตัวขึ้นมาได้อีกครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2093 หลังจากพระเจ้าตะเบงชะเวตี้สิ้นพระชนม์ แต่มีอำนาจปกครองเพียงแค่เมืองหงสาวดี ก่อนถูกพระเจ้าบุเรงนองปราบได้อย่างรวดเร็วในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2094
 
แม้ว่ากษัตริย์ในราชวงศ์ตองอูจะปกครองพม่าตอนล่างจนถึงพุทธศตวรรษที่ 23 แต่ยุคทองของอาณาจักรหงสาวดียังเป็นที่จดจำของชาวมอญในพม่าตอนล่าง ปี พ.ศ. 2283 ได้มีการก่อกบฎต่อต้านราชวงศ์ตองอูที่อ่อนแอและก่อตั้ง[[อาณาจักรหงสาวดีใหม่]]
ผู้ใช้นิรนาม