ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ฟ"

เพิ่มขึ้น 616 ไบต์ ,  1 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(ตรวจสอบ,นำป้ายสังคายนา2ออก)
'''ฟ''' (ฟัน) เป็น[[พยัญชนะ]] ตัวที่ 31 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของ[[อักษรไทย]] ในลำดับถัดจาก [[พ]] (พาน) และก่อนหน้า [[ภ]] (สำเภา) จัดอยู่ในกลุ่ม[[อักษรต่ำ]] ในระบบ[[ไตรยางศ์]] มีชื่อเรียกกำกับว่า “ฟ ฟัน”
 
อักษร "ฟ" เป็นอักษรไทยแท้ โดยรับมาจากภาษาจีนยุคกลาง (อย่าสับสนกับ[[ภาษาจีนกลาง|จีนแมนดาริน]]) ออกเสียงเดียวกันกับ "ฝ" ทั้งภาษาไทยกลางและภาษาไทยใต้ทุกประการคือเสียง [[เสียงเสียดแทรก ริมฝีปากกับฟัน ไม่ก้อง|/f/]] และ [[เสียงเสียดแทรก ริมฝีปากกับฟัน ก้อง|/v/]] ตามลำดับ และตัวสะกดเป็นเสียงเดียวกันคือ /p̚/
อักษร ฟ เป็นได้ทั้ง[[พยัญชนะต้น]] ให้เสียง /f/ และ[[พยัญชนะสะกด]] ให้เสียง /p̚/ กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ ใช้แทนเสียง /f/ ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด หรือ /v/ ในตำแหน่งพยัญชนะสะกด
 
อักษร ฟ เป็นได้ทั้ง[[พยัญชนะต้น]] ให้เสียง /f/ และ[[พยัญชนะสะกด]] ให้เสียง /p̚/ กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ ใช้แทนเสียง /f/ ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด หรือ /v/ ในตำแหน่งพยัญชนะสะกด
 
[[หมวดหมู่:อักษรไทย]]
ผู้ใช้นิรนาม