ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ประวัติศาสตร์การทหารของประเทศอาเซอร์ไบจาน"

(เก็บกวาดบทความด้วยบอต)
[[ไฟล์:Nagorno-Karabakh Map2.png|thumb|275px|สถานการณ์ทางการทหารของนากอร์โน-การาบากในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559]]
กองทัพอาเซอร์ไบจานพบกับความพ่ายแพ้ในการสู้รบกับกองทัพอาร์เมเนีย<ref>[https://www.state.gov/p/eur/rls/or/13508.htm 1993 UN Security Council Resolutions on Nagorno-Karabakh]</ref>ระหว่าง พ.ศ. 2535 – 2537 ในสงครามนากอร์โน-การาบาก ทำให้สูญเสียการควบคุมดินแดนนากอร์โน-การาบาก และดินแดนรอบๆเรยอน คิดเป็น 16%<ref>[https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/aj.html CIA World Factbook. Azerbaijan. 2008:"''Azerbaijan has lost 16% of its territory and must support some 600,000 internally displaced persons as a result of the conflict.''"]</ref> ของเขตแดนอาเซอร์ไบจาน แหล่งข่าวของอาเซอร์ไบจานอ้างว่าชัยชนะของอาร์เมเนียเป็นเพราะได้รับความช่วยเหลือทางการทหารจากรัสเซียและชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่น ในขณะที่อาร์เมเนียปฏิเสธ กล่าวว่ารัสเซียสนับสนุนทั้งอาเซอร์ไบจานและอาร์เมเนียเท่าเทียมกัน ระหว่างสงคราม กองทัพอาเซอร์ไบจานได้รับความช่วยเหลือจากที่ปรึกษาทางทหารจากตุรกี รัสเซีย ยูเครน เชเชน และอัฟกัน แต่ก็ยังพ่ายแพ้
=== ศตวรรษที่ 21 ===
[[File:USMC-081203-M-1807B-003.jpg|thumb|left|ทหารจากกองกำลังรักษาสันติภาพอาเซอร์ไบจานที่ฐานทัพอากาศอัลอาซัดในสงครามอิรัก.]]
กองทัพอาเซอร์ไบจานได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งตามกฏหมายแห่งสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2534<ref>[http://www.president.az official web page of the President of the Republic of Azerbaijan]</ref> ในช่วงแรก อาวุธยุทโธปกรณ์ได้มาจากกองทัพที่ 4 ของสหภาพโซเวียต โดยกองทัพแบ่งเป็น กองทัพบก กองทัพอากาศและป้องกันทางอากาศ และกองทัพเรือ นอกจากนั้น ยังมีหน่วยงานของรัฐบาลที่เป็นหน่วยงานคล้ายทหารและสามารถช่วยในการป้องกันรัฐได้ถ้าจำเป็น กองกำลังภายในอาเซอร์ไบจานของกระทรวงกิจการภายใน กองกำลังของหน่วยป้องกันชายแดน รวมทั้งการ์ดป้องกันชายฝั่ง<ref>{{cite web|url=https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/aj.html|title=CIA World factbook Azerbaijan}}</ref> การ์ดแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอาเซอร์ไบจาน และเป็นหน่วยงานกึ่งอิสระในแผนกป้องกันอาเซอร์ไบจาน
 
ตั้งแต่สหภาพโซเวียตล่มสลาย อาเซอร์ไบจานพยายามพัฒนากองทัพให้เป็นกองทัพที่มืออาชีพ มีการฝึกฝนที่ดี และเคลื่อนที่เร็ว ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 อาเซอร์ไบจานเพิ่มงบประมาณกองทัพจนเป็น 2.46 พันล้านเหรียญสหรัฐใน พ.ศ. 2552<ref>[https://www.reuters.com/article/latestCrisis/idUSL1597375 Military budget reaches $2&nbsp;billion]</ref> ตามสถิติใน พ.ศ. 2551 ประเทศมีรถถัง 600 คัน รถยานเกราะ 900 คัน และระบบปืนใหญ่มากกว่า 720 ระบบ กองทัพอากาศมีอากาศยาน 106 ลำ และเฮลิคอปเตอร์ 35 ลำ
 
อาเซอร์ไบจานมีอุตสาหกรรมทหารเป็นของตนเอง มีโรงงานผลิตอาวุธขนาดเล็กและอากาศยานทางทหาร<ref>{{cite web|url=http://www.un-az.org/undp/bulnews55/en3.php|title=Azerbaijan manufacturing arms}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.topix.com/world/azerbaijan/2008/09/azerbaijan-gearing-for-manufacturing-aircraft-and-helicopter|title=Azerbaijan to manufacture its own aircraft and helicopters}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.today.az/news/business/47845.html|title=Azerbaijan will produce competitive tanks, aircraft and helicopters in the future}}</ref> และหวังที่จะพัฒนาไปผลิตอุปกรณ์ทางทหารอย่างอื่นได้<ref>{{cite web|url=http://www.panarmenian.net/news/eng/?nid=28123|title=Azerbaijan to produce tanks, aviation bombs and pilotless vehicles in 2009}}</ref>
 
อาเซอร์ไบจานเข้าร่วมกองกำลังนานาชาติระหว่างสงครามอิรัก และระหว่าง พ.ศ. 2549 – 2551 ได้ส่งทหารไปยังภาคเหนือของอิรัก ประกอบไปด้วยทหาร 250 นาย ได้ส่งทหาร 100 นายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเสริมกับทหารอีก 150 คน โดยเป็นการให้ความปลอดภัยแก่ชาวเติร์กเมนและสถานที่ทางศาสนาในท้องถิ่น ทหารจากอาเซอร์ไบจานเข้าร่วมกับปฏิบัติการกองกำลังช่วยรักษาความปลอดภัยภายในที่นำโดยนาโตในประเทศอัฟกานิสถาน
 
==อ้างอิง==