ผลต่างระหว่างรุ่นของ "สารกึ่งตัวนำ"

(เพิ่มคำอธิบายในส่วนของชนิดสารกึ่งตัวนำ)
J = (nμ(n) + pμ(p))eE = σE
 
เมื่อ n = จำนวนอิเล็กตรอน
 
p* n = จำนวนโฮลอิเล็กตรอน
 
* p = จำนวนโฮล
μ(n) = ความคล่องตัวของอิเล็กตรอน
 
* μ(pn) = ความคล่องตัวของโฮลอิเล็กตรอน
 
* μ(np) = ความคล่องตัวของอิเล็กตรอนโฮล
 
ดังนั้น
สารกึ่งตัวนำไม่บริสุทธิ์ชนิดพี เป็นสารกึ่งตัวนำที่มีโฮลอยู่มาก เกิดจากการเติมอะตอมที่มีวาเลนซ์อิเล็ก 3 ตัว เช่น โบรอน, เจอเมเนียม หรืออินเดียม
 
เป็นสารกึ่งตัวนำที่เกิดจากการจับตัวของอะตอมซิลิกอนกับอะตอมของสารหนูอะลูมิเนียม ทำให้มีอิเล็กตรอนเกินขึ้นมาเกิดที่ว่างซึ่งเรียกว่า 1โฮล ตัว(Hole) เรียกว่าขึ้นในแขนร่วมของอิเล็กตรอนอิสระซึ่งสามารถ อิเล็กตรอนข้างโฮลจะเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระไปอยู่ในก้อนผลึกนั้นโฮลทำให้ดูคล้ายกับโฮลเคลื่อนที่ได้จึงยอมให้ทำให้กระแสไฟฟ้าไหลได้เช่นเดียวกับตัวนำทั่วไป
 
ข. สารกึ่งตัวนำประเภท พี (P-Type)
 
เป็นสารกึ่งตัวนำที่เกิดจากการจับตัวของอะตอมซิลิกอนกับอะตอมของอะลูมิเนียม ทำให้เกิดที่ว่างซึ่งเรียกว่า โฮล (Hole) ขึ้นในแขนร่วมของอิเล็กตรอน อิเล็กตรอนข้างโฮลจะเคลื่อนที่ไปอยู่ในโฮลทำให้ดูคล้ายกับโฮลเคลื่อนที่ได้จึงทำให้กระแสไหลได้
 
[[หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์]]
6

การแก้ไข