เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
อาณาจักรถูกแบ่งอีกครั้งเมื่อเปแป็งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 768 แต่การสิ้นพระชนม์ในสามปีต่อมาของพระโอรสคนเล็ก แกร์โลมง ทำให้อาณาเขตกลับมารวมกันเป็นหนึ่งเดียวในมือของพระโอรสคนโตของเปแป็ง ชาร์ลส์ ที่จะกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ [[ชาร์เลอมาญ]]
 
ชาร์เลอมาญขยายอำนาจของชาวแฟรงก์ด้วยการพิชิตพื้นที่ทั้งหมดของ[[กอล]], เข้าสู่เยอรมนีและอิตาลี และทำให้ชาวโบฮีเมียน, ชาวอาวาร์, ชาวเซิร์บ, ชาวโครแอต และกลุ่มชนอื่นๆอื่น ๆ ของยุโรปตะวันออกตกเป็นเมืองขึ้น พระองค์สร้างสัมพันธไมตรีกับพระสันตะปาปา และสร้างรัฐของพระสันตะปาปาขึ้นมาในอิตาลีตอนกลางในปี ค.ศ. 774 ในวันคริสตมาสของปี ค.ศ. 800 ต่อหน้า[[สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3|พระสันตะปาปาลีโอที่ 3]] ชาร์เลอมาญได้รับการสวมมงกุฎจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันที่ถูกกอบกู้ขึ้นมาใหม่
 
จักรวรรดิของชาร์เลอมาญสามารถบงการยุโรปตะวันตกได้ แต่กลับตกเป็นเหยื่อของจารีตของชาวแฟรงก์โบราณในการแบ่งอาณาจักรให้กับพระโอรสทุกคนของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ เมื่อพระโอรสคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่และผู้สืบทอดของชาร์เลอมาญ [[จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา|หลุยส์ผู้ศรัทธา]] สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 840 พระโอรสสามคนของพระองค์ช่วงชิงการสืบทอดกัน ใน[[สนธิสัญญาแวร์เดิง]]ในปี ค.ศ. 843 ทั้งสามตกลงแบ่งจักรวรรดิออกเป็นสามราชอาณาจักร [[อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก|ฟรานเชียอ็อกชิเดนตาลิสตะวันตก]]ตกเป็นของ[[จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน]], [[อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก|ฟรานเชียอ็อกชิเดนตาลิสตะวันออก]]ตกเป็นของ[[ลุดวิจชาวเยอรมัน|หลุยส์ชาวเยอรมัน]] และฟรานเชียเมเดียที่รวมถึงมณฑลในอิตาลีและโรมตกเป็นของ[[จักรพรรดิโลทาร์ที่ 1|โลธาร์]]ที่ได้สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิด้วย
 
การแบ่งส่วนในภายหลังของราชอาณาจักรทั้งสาม บวกกับการขึ้นมาของกลุ่มอำนาจใหม่ [[นอร์มัน|ชาวนอร์มัน]]และ[[ชาวแซกซัน|ชาวแซ็กซัน]] บั่นทอนอำนาจของชาวการอแล็งเฌียง ตำแหน่งจักรพรรดิถูกส่งต่อจากโลธาร์สู่พระโอรส [[จักรพรรดิลุดวิจที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|หลุยส์ที่ 2]] ในปี ค.ศ. 855, จากหลุยส์ที่ 2 สู่พระปิตุลา [[จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน]]ในปี ค.ศ. 875 และหลังช่วงผลัดเปลี่ยนแผ่นดินหลังการสิ้นพระชนม์ของชาร์ลส์ในปี ค.ศ. 877 สู่[[จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ที่ 3 ผู้ตัวอ้วน]] พระโอรสคนเล็กของหลุยส์ชาวเยอรมันในปี ค.ศ. 881
 
เมื่อชาร์ลส์ที่ 3 ถูกปลดออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 887 อำนาจของชาวการอแล็งเฌียงไม่สามารถแก้ปัญหาในจักรวรรดิได้ แม้ว่ากษัตริย์การอแล็งเฌียงจะกลับมามีอำนาจในฝรั่งเศสอีกครั้งในช่วงปี ค.ศ. 893/898 – 923 และ ค.ศ. 936 – 987
ราชวงศ์การอแล็งเฌียงมี 5 สายที่แตกต่างกัน คือ
 
# '''สายลอมบาร์ด''' หรือ'''สายแวร์ม็องดัวส์''' หรือ'''ชาวแฮร์แบร์เตียง''' สืบเชื้อสายมาจาก[[เปแป็งแห่งอิตาลี]] พระโอรสของ[[ชาร์เลอมาญ]] แม้จะสิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา แต่บุตรชายของพระองค์ [[บาร์นาร์ดแห่งอิตาลี|บาร์นาร์ด]] ก็ได้รับอิตาลีไป บาร์นาร์ดก่อกบฏต่ออาของตน [[จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา|หลุยส์ผู้ศรัทธา]] และสูญเสียทั้งอาณาจักรและชีวิต ถูกริบตำแหน่งทางราชวงศ์ทั้งหมด สมาชิกของสายนี้ลงหลักปักฐานในฝรั่งเศสและกลายเป็นเคานต์แห่งแวร์ม็องดัวส์, วาลัวส์, อาเมียงส์ และทรัวส์ เคานต์แห่งแวร์ม็องดัวส์สืบทอดสายเลือดการอแล็งเฌียงไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 เคานต์แห่งชินีและลอร์ดแห่งเมลลิเยร์, ลอร์ดแห่งนูฟชาโต และลอร์ดแห่งฟัลเคินสไตน์ คือสายตระกูลของชาวแฮร์แบร์เตียง ลูกหลานของเคานต์แห่งชินีทำให้ชาวการอแล็งเฌียงสายแอร์แบร์เตียงมีไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14
# '''สายโลธาริงเกียน''' สืบเชื้อสายมาจาก[[จักรพรรดิโลทาร์ที่ 1|จักรพรรดิโลแธร์]] พระโอรสคนโตของหลุยส์ผู้ศรัทธา ตอนที่พระองค์สิ้นพระชนม์ ฟรานเชียเมเดียถูกแบ่งออกเท่าๆเท่า ๆ กัน ให้กับพระโอรสสามคน เป็นอิตาลี, โลธาริงเกีย และเบอร์กันดีล่าง พระโอรสของจักรพรรดิโลแธร์ไม่มีบุตรชายเป็นของตนเอง ฟรานเชียกลางจึงถูกแบ่งให้กับสายทางฝั่งตะวันตกและตะวันออกของตระกูลในปี ค.ศ. 875
# '''สายอากีตาเนียน''' สืบเชื้อสายมาจาก[[เปแป็งแห่งอากีแตน]] พระโอรสของหลุยส์ผู้ศรัทธา เนื่องจากสิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา บุตรชายของพระองค์จึงถูกริบอากีแตนไปให้พระอนุชาของพระองค์ [[จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน]] บุตรชายของเปแป็งเสียชีวิตโดยไร้บุตร สิ้นสุดสายตระกูลในปี ค.ศ. 864
# '''สายเยอรมัน''' สืบเชื้อสายมาจาก[[ลุดวิจชาวเยอรมัน|หลุยส์ชาวเยอรมัน]] กษัตริย์แห่ง[[อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก|ฟรานเชียอ็อกชิเดนตาลิสตะวันออก]] พระโอรสของพระเจ้าหลุยส์ผู้ศรัทธา ดินแดนของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นดัชชีบาวาเรีย, ดัชชีแซ็กโซนี และดัชชีสวาเบีย พระโอรสคนเล็กของพระองค์ [[จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ผู้ตัวอ้วน]] รวมฟรานเชียตะวันออกและตะวันตก ซึ่งก็คือจักรวรรดิการอแล็งเฌียงทั้งหมด กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันได้ในช่วงสั้นๆสั้น ๆ แต่ก็ถูกแยกออกจากกันอีกครั้งหลังพระองค์สิ้นพระชนม์ และไม่ได้กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีก ความล้มเหลวของเชื้อสายตามกฎหมายของสายเยอรมันทำให้อาร์นูล์ฟแห่งคารินเธีย พระนัดดาชาย (ลูกของพี่น้อง) นอกสมรสของชาร์ลส์ผู้ตัวอ้วน ขึ้นมาเป็นกษัตริย์แห่งฟรานเชียตะวันออก เมื่อพระโอรสของอาร์นูล์ฟ หลุยส์ผู้ยังเด็ก สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 911 การปกครองของชาวการอแล็งเฌียงในฟรานเชียตะวันออกก็สิ้นสุดลง
# '''สายฝรั่งเศส''' สืบเชื้อสายมาจาก[[จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์|ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน]] กษัตริย์แห่ง[[อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก|ฟรานเชียอ็อกชิเดนตาลิสตะวันตก]] พระโอรสของหลุยส์ผู้ศรัทธา สาขาฝรั่งเศสปกครองในฟรานเชียตะวันตก แต่การปกครองของพวกเขาถูกขัดโดยชาร์ลส์ผู้ตัวอ้วนแห่งสายเยอรมัน, ชาวโรแบร์เตียงสองคน กับชาวโบโซนิด การปกครองของชาวการอแล็งเฌียงสิ้นสุดลงเมื่อ[[พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส]]สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 987 ชาร์ลส์ ดยุคแห่งโลร์แรนล่าง ทายาทชาวการอแล็งเฌียง ถูกเขี่ยออกจากการสืบทอดต่อโดย[[พระเจ้าอูก กาแป|อูก กาเปต์]] บุตรชายของเขาตายโดยไร้บุตร สิ้นสุดสายตระกูลในปี ค.ศ. 1012
 
== อ้างอิง ==
1,785

การแก้ไข