ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
'''ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32''' (แยกทางหลวงหมายเลข 1 (บางปะอิน) - บรรจบทางหลวงหมายเลข 1 (พยุหะคีรีมโนรมย์)) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ '''ถนนสายเอเซีย''' เริ่มต้นที่ชุมทางต่างระดับบางปะอิน [[อำเภอบางปะอิน]] [[จังหวัดพระนครศรีอยุธยา]] มุ่งหน้าขึ้นไปทางเหนือ ผ่าน[[นิคมอุตสาหกรรมไฮ-เทค]] ศูนย์ราชการ[[จังหวัดพระนครศรีอยุธยา]] ศูนย์การค้า[[อยุธยาพาร์ค]] [[นิคมอุตสาหกรรมสหรัตนนคร]] ข้ามแม่น้ำป่าสักที่ตำบลบ่อโพง [[อำเภอนครหลวง]] ไปบรรจบกับ[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347]] (ปทุมธานี - บางปะหัน) จากนั้นมุ่งขึ้นไปทางเหนือ ผ่าน [[จังหวัดอ่างทอง]] [[จังหวัดสิงห์บุรี]] และบรรจบกับทางหลวงหมายเลข 1 [[ถนนพหลโยธิน]] ที่ [[อำเภอมโนรมย์]] [[จังหวัดชัยนาท]]
 
ถนนสายเอเชียเปิดใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2516 ในสมัยรัฐบาล พลเอกถนอม กิตติขจร มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในโครงข่ายทางหลวงเอเชีย ( Asian Highway Network ) โดยทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงสาย A1 (แม่สอด-ตาก-พยุหะคีรี-บางปะอิน-หินกอง-นครนายก-ปราจีนบุรี-อรัญประเทศ) และ A2 (แม่สาย-เชียงราย-พิษณุโลก-นครสวรรค์-บางปะอิน-กรุงเทพฯ-นครปฐม-เพชรเกษม-หาดใหญ่-สะเดา) ตามลำดับ แต่เดิมเป็นเพียงทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ซึ่งมีด่านเก็บเงินที่บางปะอิน บางปะหัน พรหมบุรี สรรพยา แต่เมื่อนายสมัคร สุนทรเวช รมว.คมนาคมในขณะนั้น ประกาศยกเลิกเก็บค่าผ่านทาง ทำให้ด่านต่างๆ กลายสภาพเป็นด่านร้างในที่สุด บ้างก็ถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานแขวงการทาง เป็นด่านชั่งน้ำหนักรถบรรทุก
 
ทางหลวงสายนี้ได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจรเมื่อปี พ.ศ. 2535-2537 โดยได้มีการสร้างทางต่างระดับตามจุดต่างๆ เช่น พระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี อินทร์บุรี ชัยนาท อุทัยธานี แต่ในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงได้ทำการขยายช่องจราจรเป็น 6-8 ช่องจราจรไป-กลับ โดยคาดว่าจะแล้วเสร็จทั้งโครงการประมาณต้นปี 2552
ผู้ใช้นิรนาม