เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

เพิ่มขึ้น 9 ไบต์ ,  11 เดือนที่ผ่านมา
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
*Gorman, Tom. ''The Complete Idiots Guide to Economics'', Alpha Books (2003), p. 9"In a market economy, the private-sector businesses and consumers decide what they will produce and purchase, with little government intervention....In a command economy, also known as a planned economy, the government largely determines what is produced and in what amounts. In a mixed economy, both market forces and government decisions determine which goods and services are produced and how they are distributed."</ref> เศรษฐกิจแบบผสมส่วนมากอาจอธิบายได้ว่าเป็นเศรษฐกิจแบบตลาดที่มีการควบคุมดูแลอย่างเข้มแข็งและการจัดหาสินค้าสาธารณะของรัฐบาล เศรษฐกิจแบบผสมบางแห่งยังมีลักษณะ[[รัฐวิสาหกิจ]]
 
โดยทั่วไป เศรษฐกิจแบบผสมมีลักษณะคือ เอกชนเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ความเด่นของตลาดสำหรับการประสานงานเศรษฐกิจ และวิสาหกิจแสวงผลกำไรและการสะสมทุนที่เหลือเป็นปัจจัยขับหลักมูลเบื้องหลังกิจกรรมเศรษฐกิจ ทว่า รัฐบาลจะถืออิทธิพลเศรษฐกิจมหภาคโดยอ้อมเหนือลาวเศรษฐกิจผ่านนโยบายการคลังและการเงินซึ่งออกแบบมาเพื่อรับมือภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและแนวโน้มของ[[ทุนนิยม]]ต่อวิกฤตการณ์การเงินและการว่างงาน ร่วมกับมีบทบาทในการแทรกแซงซึ่งสนับสนุนสวัสดิการสังคม<ref>Pollin, Robert. ''Resurrection of the Rentier'', University of Massachusetts: http://www.peri.umass.edu/fileadmin/pdf/other_publication_types/NLR28008.pdf, p. 141-142: "The underlying premise behind the mixed economy was straightforward. Keynes and like-minded reformers were not willing to give up on capitalism, in particular two of its basic features: that ownership and control of the economy’s means of production would remain primarily in the hands of private capitalists; and that most economic activity would be guided by ‘market forces’, that is, the dynamic combination of material self-seeking and competition. More specifically, the driving force of the mixed economy, as with free-market capitalism, should continue to be capitalists trying to make as much profit as they can. At the same time, Keynes was clear that in maintaining a profit-driven marketplace, it was also imperative to introduce policy interventions to counteract capitalism’s inherent tendencies—demonstrated to devastating effect during the 1930s calamity—toward financial breakdowns, depressions and mass unemployment. Keynes’s framework also showed how full employment and social welfare interventions could be justified not simply on grounds of social uplift,
but could also promote the stability of capitalism."</ref> ซึ่งไม่เหมือนกับ[[เศรษฐกิจแบบตลาดเสรี]] ต่อมา เศรษฐกิจแบบผสมบางประเทศได้ขยายขอบเขตให้รวมบทบาทสำหรับการวางแผนเศรษฐกิจชี้นำและ/หรือภาควิสาหกิจสาธารณะขนาดใหญ่ด้วย
 
ผู้ใช้นิรนาม