ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ปยู"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
{{ต้องการอ้างอิง}}
{{ประวัติศาสตร์พม่า}}
ปยู ({{lang-en|Pyu}}) เป็นชนชาติหนึ่งในตระกูลภาษาพม่า-ทิเบต ซึ่งเคยเป็นเจ้าของพื้นที่ในที่ราบราบลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมปาก[[แม่น้ำอิรวดี]] ช่วงพุทธศตวรรษที่ 6-14 (ประมาณ 100 ปีก่อนคริสตกาล–ค.ศ. 840) อยู่ในยุคเดียวกันกับกลุ่ม[[รัฐยะไข่]] ชาวปยูตั้งศูนย์กลางอยู่ที่[[แปร]] และเรียกอาณาจักรของตนเองว่า [[อาณาจักรศรีเกษตร|ศรีเกษตร]] ซึ่งแปลว่า ดินแดนแห่งความโชคดี เมืองแปรเป็นศูนย์กลางการค้าในระยะเวลานั้น เพราะอยู่ไม่ห่างจากทะเลมากนัก เมืองสำคัญของนครรัฐปยูคือเมืองเบกทาโนและเมืองฮาลินซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ
 
==มรดกโลก==
'''นครโบราณแห่งปยู''' ({{lang-en|Pyu Ancient Cities}}) กำแพงและคูน้ำรอบเมืองที่เมือง[[หะลิน]] [[มองกะโม้]] และ[[ศรีเกษตร]] ตั้งอยู่ในบริเวณส่วนแห้งของที่ราบลุ่ม[[ลุ่มน้ำแม่น้ำอิรวดี]] เมืองเหล่านี้สะท้อนให้เห็น[[อาณาจักรศรีเกษตร|อาณาจักรปยู]]ที่เคยรุ่งเรืองนานกว่า 1,000 ปีระหว่างยุค 200 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ. 900 เมืองทั้งสามเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ขุดค้นทางโบราณคดี โดยมีการค้นพบส่วนของป้อมปราการราชวัง, ลานที่ถูกฝัง รวมถึงสถูปอิฐของพุทธศาสนา, กำแพงอิฐและระบบจัดการน้ำ ซึ่งบางส่วนยังใช้อยู่
 
กลุ่มเมืองโบราณได้รับลงทะเบียนเป็น[[มรดกโลก]]ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2557ที่กรุง[[โดฮา]] ประเทศ[[กาตาร์]]ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
322

การแก้ไข