ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เล่าจื๊อ"

ย้อนการแก้ไขของ 2001:44C8:444F:360F:4167:7923:C363:7724 (พูดคุย) ไปยังรุ่นก่อนหน้าโดย พุทธามาตย์
(อธิบายประวัติครอบครัวของเล่าจื้อ)
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ การแก้ไขแบบเห็นภาพ
(ย้อนการแก้ไขของ 2001:44C8:444F:360F:4167:7923:C363:7724 (พูดคุย) ไปยังรุ่นก่อนหน้าโดย พุทธามาตย์)
ป้ายระบุ: ย้อนรวดเดียว
[[ไฟล์:Lao Tzu - Project Gutenberg eText 15250.jpg|thumb|250px|เล่าจื๊อ, จาก ''ไมท์แอนด์ลีเจนส์ออฟไชน่า'', [[ค.ศ. 1922]] โดย อี.ที.ซี. เวอร์เนอร์]]
 
'''เล่าจื๊อ''' ({{Zh-all|老子|p=Lǎo zǐ}}; {{lang-en|Lao Zi หรือ Lao Tzu}}) [[นักปรัชญา]]ชาวจีนที่มีชื่อเสียงที่สุดท่านหนึ่ง เชื่อกันว่าอาศัยอยู่ในช่วง 571-471500 ปี [[ก่อนคริสต์ศักราช]] ในช่วงของสงครามปรัชญา และสงครามการเมือง[[ยุคชุนชิว]] เล่าจื๊อได้เขียนตำราอันเป็นแบบแผนในทางเต๋า นั่นคือ "[[เต้าเต๋อจิง|เต๋าเต็กเก็ง]]" (Tao Te Ching) (道德經) ซึ่งเป็นผลงานทาง[[ลัทธิเต๋า]]ที่ยังคงตกทอดมาถึงยุคปัจจุบันนี้ เล่าจื๊อเป็นนักปราชญ์ที่เชี่ยวชาญทาง[[เต๋า]] [[ประวัติศาสตร์]] [[ภูมิศาสตร์]] [[ดาราศาสตร์]]
 
== ประวัติ ==
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เรารู้จักเล่าจื๊อ (เหลาจื่อ) น้อยมาก แต่มีพงศาวดารจีนหลายชิ้นที่กล่าวถึงเล่าจื๊อ ในฐานะที่เป็นผู้แต่งคัมภีร์ ''เต๋าเต็กเก็ง หรือ เต้าเต๋อจิง'' ซึ่งเนื้อหาในคัมภีร์นี้ มีความสำคัญกับวัฒนธรรมจีนในรุ่นต่อๆมาอย่างมาก ถือได้ว่าเทียบเท่าได้กับ [[ขงจื๊อ]] ตามพงศาวดารระบุไว้ว่า เล่าจื๊อ เกิดในแคว้นขู่ (苦縣 Kǔ Xiàn) ซึ่งในปัจจุบันคือบริเวณ อำเภอลู่อี้ (鹿邑) ของมณฑลเหอหนาน บางตำนานกล่าวไว้ว่าเล่าจื๊อเมื่อเกิดมามีผมสีขาว และอยู่ในครรภ์มารดานานถึง 8 ทศวรรษ หรือ 80 ปี ชื่อของเล่าจื๊อแปลโดยนัยได้ 2 แบบว่า "อาจารย์ผู้อาวุโส" หรือ "เด็กผู้อาวุโส" เกิดที่หมู่บ้านชีเหยินลี อำเภอขู่เสี้ยน แคว้นฉู่ เมื่อวันที่ 15 เดือนยี่ ก่อนค.ศ.ราว 576 ปี (ก่อนพ.ศ. 33 ปี)
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เรารู้จักเล่าจื๊อ (เหลาจื่อ) น้อยมาก แต่มีพงศาวดารจีนหลายชิ้นที่กล่าวถึงเล่าจื๊อ
 
สมัยหนุ่มบรมครูเล่าจื้อได้เสนอให้เจ้าแคว้นต่างๆ 10 แคว้น ทำสนธิสัญญา ไม่รุกรานกัน โดยแคว้นน้อยส่งบรรณาการให้แคว้นใหญ่ มีการจัดเกรดแคว้นใหญ่ กลาง เล็ก
 
บรมครูเล่าจื้อท่านได้รับเชิญจากเทียนอ๋อง แห่งราชสำนักโจว เป็นบรรณารักษ์ ที่หอสมุดหลวงของราชวงศ์โจว และต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นอารักษ์จดบันทึกประชุม และเป็นราชครูให้กับราชโอรสของเทียนอ๋อง ซึ่งต่อมาได้เป็นเทียนอ๋อง แห่งต้าโจว ภายหลังบรมครูเล่าจื้อ ท่านได้รวบรวมตำราหลวงทั่วแผ่นดินมที่หอสมดราชวงศ์โจว ช่วยยุติศึกฉู่-จิ้น-โจว แล้วเดินทางเผยแพร่หลักธรรมชาติแห่งเต๋า เหตุการณ์สำคัญที่ด่าน หานกู่ นายด่านอินทรี ซึ่งเป็นเสนาบดีแห่งต้าโจว ลงมาช่วยราชการเป็นนายด่าน หานกู่ เพื่อรับศึก แคว้นฉินที่เตรียมบุกต้าโจว แต่ด้วยญาณรู้ของบรมครูเล่าจื้อที่มีอายุ 99 ปี จึงเกิดโชคดีพบเพื่อนเก่าในวัยเก้าสิบปี ที่ปลดประจำการจากแคว้นฉิน แจ้งข่าวเป็นหนังสือลับให้เล่าจื้อทราบว่า พระราชโอรสและพระอนุชาของฉินอ๋อง กำลังวางแผนก่อการกบฏ เมื่อฉินอ๋องยกกองทัพไปรบกับแคว้นโจว ดังนั้นเมื่อฉินอ๋อง มาถึงด่านหานกู่ เล่าอาสา อินทรี นายด่านฯ(เสนาบดี) เจรจาโดยลำพังกับฉินอ๋อง เมื่อฉินอ๋องทราบความจึงทรงยกทัพกลับแคว้นฉินและทรงปราบกบฏเป็นผลสำเร็จ จากนั้นเทียนอ๋อง แห่งต้าโจวก็เสด็จมาส่งบรมครูเล่าจื้อออกด่านหานกู่ หลังจากนั้นเล่าจื้อก็เผยแพร่หลักธรรมในแคว้นฉิน และออกจากแคว้นฉินไปทางตะวันตกเฉียงใต้
 
ในฐานะที่เป็นผู้แต่งคัมภีร์ ''เต๋าเต็กเก็ง หรือ เต้าเต๋อจิง'' ซึ่งเนื้อหาในคัมภีร์นี้ มีความสำคัญกับวัฒนธรรมจีนในรุ่นต่อๆมาอย่างมาก ถือได้ว่าเทียบเท่าได้กับ [[ขงจื๊อ]] ตามพงศาวดารระบุไว้ว่า เล่าจื๊อ เกิดในแคว้นขู่ (苦縣 Kǔ Xiàn) ซึ่งในปัจจุบันคือบริเวณ อำเภอลู่อี้ (鹿邑) ของมณฑลเหอหนาน บางตำนานกล่าวไว้ว่าเล่าจื๊อเมื่อเกิดมามีผมสีขาว และอยู่ในครรภ์มารดานานถึง 8 ทศวรรษ หรือ 80 ปี ชื่อของเล่าจื๊อแปลโดยนัยได้ 2 แบบว่า "อาจารย์ผู้อาวุโส" หรือ "เด็กผู้อาวุโส" เกิดที่หมู่บ้านชีเหยินลี อำเภอขู่เสี้ยน แคว้นฉู่ เมื่อวันที่ 15 เดือนยี่ ก่อนค.ศ.ราว 576 ปี (ก่อนพ.ศ. 33 ปี)
 
จากพงศาวดารของ[[ซือหม่า เชียน]] กล่าวว่า เล่าจื๊อมีอายุมากกว่า[[ขงจื๊อ]] แต่อยู่ในยุคสมัยเดียวกัน และเคยได้พบปะเสวนากัน เล่าจื๊อได้ทำงานใน[[ราชวงศ์โจว]] ขงจื๊อและเล่าจื๊อได้มาพบเจอโดยบังเอิญกันในแคว้นโจว (ปัจจุบันคือแถบเมืองลั่วหยาง) โดยขงจื๊อได้มาค้นหาตำราในห้องสมุด จากเรื่องเล่านี้ ทั้งสองได้แลกเปลี่ยนทรรศนะคติความเห็นในหลายๆด้าน เป็นเวลาหลายเดือน หลังจากการเสวนาในครั้งนี้ ขงจื๊อกล่าวว่า "การได้เสวนากับท่านเล่าจื๊อ ถือว่าเป็นการศึกษาที่ล้ำลึก และดีเยี่ยมกว่าหนังสือในห้องสมุดเสียอีก"
 
ประวัติของหลี่ชง(Zong) นายทหารที่รบชนะข้าศึกแล้วฉลองชัยชนะปล่อยให้ซากศพศัตรูถูกนกแร้ง อีกา รุมจิกกิน เมื่อเหลาจื้อเดินทางมาพบเห็นและสืบทราบว่าหลี่ชง(Zong)เป็นบุตรชายของลี่เอ๋อร์((เล่าจื้อ) ที่พรัดพรากจากกันในวัยเด็ก แล้วสอนหลี่ชง ว่า ศัตรูเมื่อเรารบชนะ เขายอมแพ้ เราก็ปล่อยวาง ได้สร้างความดี แล้วความโชคดีก็เกิดกับเรา จากนั้นหลี่ชง(Zong)ก็สั่งทหารทำการฝังศพข้าศึก แล้วทำพิธีไว้อาลัยให้ศพทุกคน,ศพทั้งฝ่ายเขาและฝ่ายเราต้องได้รับการไว้อาลัย,สันติสุขจึงเกิด ,หลังจากนั้น ข้าศึกก็ยอมเจรจาขอสงบศึกไม่คิดแก้แค้น,อยู่กันแบบเมืองพี่ เมืองน้อง.
 
== ผลงาน ==
 
== อิทธิพลต่อปัญญาชนรุ่นหลัง ==
ผู้ติดตามเล่าจื้อที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ[[จวงจื๊อ]] (Zhuang Zi) ได้เขียนตำราที่มีอิทธิพลต่อวงการวรรณกรรมของจีนมาก โดยให้ข้อคิดเกี่ยวกับ ปัจเจกนิยม, วิมุตติ และ ความปราศจากกังวล
 
ปรมาจารย์ จวงจื้อ Chuang Tzu มีชีวิตระหว่าง 369BC -286BC เป็นนักปรัชญาแห่งศาสนาเต๋าในสมัยราชวงศ์โจว มีการใช้คำอุปมาและเล่าเรื่อง
 
เต๋า คือ ความคงอยู่ของธรรมชาติ และความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของมนุษย์
 
เต๋า มีเป้าประสงค์ คือ บรรลุความสุขและเสรีภาพที่แท้จริงในชีวิตและหลังความตาย
 
Credit, Shang ,Geling
 
== อ้างอิง ==