ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ภาษาผู้ไท"

ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
*เลือก = เล๊อะ
*น้ำเมือก = น้ำเม๊อะ
*น้ำมูก = ขี้มุมุ๊
*ผูก = พุ๊
*หยอก = เย๊าะ
*ดอกไม้ = เด๊าะไม้
*ศอก = เซ๊าะ
*หนวก = โน๊ะ
* หยวก = โย๊ะ
*ถูก(ถืก ในภาษาลาว) = ทึ๊
 
5. ภาษาผู้ไทใช้คำที่แสดงถึงการปฏิเสธว่า มี,หมี่ หรือเมื่อพูดเร็วก็จะออกเสียงเป็น มิ เช่นเดียวกับภาษาไทยโบราณ ภาษาจ้วง (bou,mi) และภาษาลื้อบางแห่ง เช่น
2) ด เป็น ล เช่น ใด = เลอ, สะดุ้ง (เครื่องมือหาปลาชนิดหนึ่ง) = จะลุ่ง
3) อะ เป็น เอะ เช่น มัน (หัวมัน) = เม็น, มันแกว = เม็นเพา-โหเอ็น, มันเทศ = เม็นแกว
4) เอะ เป็น อิ เช่น เล่น=ดิ้น, เด็กน้อย=ดิกน้อยดิ๊กน้อย, เหล็กไล (ตะปู)=ลิ๊กไล
5) เอีย เป็น แอ เช่น เหี่ยว = แฮว, เขี้ยว = แห้ว, เหยี่ยว = แหลว, เตี้ย = แต๊, เขียว = แหว
6) สระเสียงสั้นในภาษาไทยบางคำกลายเป็นสระเสียงยาวในภาษาผู้ไท เช่น ลิง = ลีง, ก้อนหิน = มะขี้หีน, ผิงไฟ = ฝีงไฟ
4

การแก้ไข