ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ยามักการ"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
=== ใช้เพื่อแสดงว่าพยัญชนะนี้เป็นพยัญชนะซ้อน ===
พยัญชนะซ้อน คือ พยัญชนะที่จะออกเสียงพยัญชนะตัวหน้าเป็นเสียง อะ เพียงเล็กน้อย แล้วเสียงตัวหลังเต็มเสียง เช่น คำว่า เขม่า จะถูกเขียนเป็น เข๎ม่า เพราะมันอ่านว่า ขะ (เปล่งเสียงอะออกมาเพียงเล็กน้อย) - เหม่า เพื่อแสดงว่ามันเป็นพยัญชนะซ้อน คำที่ปรากฏการใช้พยัญชนะซ้อนมีอยู่มากมาย ยกตัวอย่างเช่น
* '''เข๎ม่า'''
 
* '''เข๎ม่าแส๎ม'''
* '''ผ๎กา'''
 
* '''ส๎นาม''' ที่ต้องใส่เพราะว่าคำว่า นาม มันอ่านว่า หนาม ตามอักษรข้างหน้า ถ้าเกิดเขียนว่า สนาม จะอ่านว่า สะ-นาม
'''แส๎ม'''
* '''ส๎นม''' (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า สะ-นม)
 
* '''จ๎วัก''' (ที่เขียนว่า จ๎วัก นั้น เพราะว่าเราจะมองว่าพยัญชนะกลุ่มนี้ ถือเป็นพยัญชนะอักษร สูง กลาง ต่ำ ตามพยัญชนะตัวหน้า ถ้าคำๆนี้ไม่ใส่ยามักการ จะอ่านว่า จะ-วัก แต่มันอ่านว่า จะ-หวัก จึงต้องใส่ยามักการเพื่อให้เสียงสระของพยางค์เป็นตามเสียงตัวพยัญชนะหน้า)
'''ผ๎กา'''
* '''เก๎ษียณ''' (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า เก-สี-ยน)
 
* '''เก๎ษตร'''
'''ส๎นาม''' ที่ต้องใส่เพราะว่าคำว่า นาม มันอ่านว่า หนาม ตามอักษรข้างหน้า ถ้าเกิดเขียนว่า สนาม จะอ่านว่า สะ-นาม
 
'''ส๎นม''' (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า สะ-นม)
 
'''จ๎วัก''' (ที่เขียนว่า จ๎วัก นั้น เพราะว่าเราจะมองว่าพยัญชนะกลุ่มนี้ ถือเป็นพยัญชนะอักษร สูง กลาง ต่ำ ตามพยัญชนะตัวหน้า ถ้าคำๆนี้ไม่ใส่ยามักการ จะอ่านว่า จะ-วัก แต่มันอ่านว่า จะ-หวัก จึงต้องใส่ยามักการเพื่อให้เสียงสระของพยางค์เป็นตามเสียงตัวพยัญชนะหน้า)
 
'''เก๎ษียณ''' (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า เก-สี-ยน)
 
'''เก๎ษตร'''
 
คำบางคำอาจไม่ต้องใส่ก็ได้ เช่น สดับ อาจเขียนเป็น ส๎ดับ ก็ได้ แต่ไม่นิยมเขียน