ผลต่างระหว่างรุ่นของ "แหล่งแซนาดู"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
|Image = [[ไฟล์:John-Speed-The-Kingdome-of-China-1626-2544.jpg|248px]]
|imagecaption = แหล่งแซนาดู
|Country = [[จีน]]
|Name = แหล่งแซนาดู
|Type = มรดกทางวัฒนธรรม
|Link = http://whc.unesco.org/en/list/1389
}}
'''แหล่งแซนาดู''' ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ[[กำแพงเมืองจีน]] แหล่งโบราณคดีแซนาดูล้อมรอบด้วยซากเมืองหลวงตามตำนานของ[[กุบไลข่าน]] ออกแบบโดยที่ปรึกษา[[ชาวจีน]]ของผู้ปกครอง[[ชาวมองโกล]] ชื่อ [[ลิว บิงซง]] (Liu Bingzhdong) ในปี ค.ศ.๑๒๕๖/ พ.ศ. ๑๗๙๙ บนพื้นที่มากกว่า ๒๕,๐๐๐ เฮกเตอร์ แหล่งแสดงให้เห็นถึงความพยายามที่เป็นเอกลักษณ์ด้วยการผสมผสานวัฒนธรรมของชาวมองโกลเร่ร่อนกับชาวจีนฮั่นเข้าด้วยกัน สถานที่นี้เป็นฐานที่มั่นจากที่ซึ่งกุบไลข่านสถาปนา[[ราชวงศ์หยวน]]ซึ่งปกครองจีนอยู่กว่าร้อยปี ขยายอาณาเขตข้ามทวีปเอเชียออกไป การถกเถียงในข้อศาสนาซึ่งเกิดขึ้นที่นี่ มีผลทำให้เกิดการแผ่กระจายพระพุทธศาสนาแบบทิเบตไปสู่เอเชียตะวันออกเฉียงเหนืออันเป็นวัฒนธรรมและประเพณีความเชื่อทางศาสนาหนึ่งที่ยังคงถือปฏิบัติอยู่จนทุกวันนี้ ตัวแหล่งได้รับการวางผังตามแบบอย่างความเชื่อเรื่องฮวงจุ้ยจีนซึ่งสัมพันธ์กับภูเขาและแม่น้ำ ร่องรอยของเมืองยังคงเหลือให้เห็น รวมทั้งวัดวาอาราม [[พระราชวัง สุสาน]] กระโจมพักแรมของชนเผ่าเร่ร่อน และคลองส่งน้ำไต้ฝานหยานควบคู่ไปกับทางน้ำอื่น ๆ
 
==มรดกโลก==
แหล่งแซนาดูได้รับลงทะเบียนเป็น[[มรดกโลก]]ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 36เมื่อปี 2555ที่[[เซนต์ปีเตอร์เบิร์ก]] ประเทศ[[ประเทศรัสเซีย]]ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
*'''(ii)''' - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
*'''(iii)''' - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
ผู้ใช้นิรนาม